કામેન કામિની ત્વં ચ દગ્ધાઽસિ વ્યર્થમીશ્વરિ
હે ઈશ્વરી! તું કામના વશ થઈને વ્યર્થ જળી ગઈ.
દિને દિને વૃથા યાતિ દુર્લભં નવયૌવનમ્
દિવસે દિવસે દુર્લભ યુવાની વ્યર્થ વીતાઈ જાય છે.
શશ્વત્તપસ્યાયુક્તશ્ચ કૃષ્ણમાત્માનમીપ્સિતમ્ 2.58.
તમે હંમેશા તપમાં લીન છો અને કૃષ્ણને પોતાનું મનાઈને ઈચ્છો છો.
સર્વકામરસજ્ઞા ત્વં નિષ્કામં કામમીપ્સિતમ્
તમે સર્વ કામરસને જાણો છો, છતાં નિષ્કામ બનીને કામને ઈચ્છો છો.
અન્યશ્ચ ત્વન્મનઃકામો ભિન્નં ત્વદ્ભર્તુરીપ્સિતમ્
બીજાને તારા મનની ઈચ્છા છે, પણ તારા પતિની ઈચ્છા અલગ છે.
વાસન્તીપુષ્પતલ્પે ચ ગન્ધચન્દન ચર્ચિતે
વસંતના ફૂલોથી શોભતા પથ પર સુગંધ અને ચંદનથી સજ્જ,
સુગન્ધ્યુત્ફુલ્લકુસુમે નિર્જને ચન્દને વને
સુગંધિત ખીલેલા ફૂલો વચ્ચે, એકાંત ચંદનવનમાં,
ચન્દને ચમ્પકવને શીતચમ્પકવાયુના
ચંદન અને ચંપકના વનમાં, ઠંડા ચંપકના પવન સાથે,
તારોવાચ અત્રેરભાગ્યાત્ત્વં પુત્રો વ્યર્થં તે જન્મ જીવનમ્
તારાએ કહ્યું: અત્રિના અભાગ્યથી, તારો જન્મ અને જીવન વ્યર્થ ગયું, પુત્ર.
અરે કૃત્વા રાજસૂયમાત્માનં મન્યસે બલી
અરે! રાજસૂય યજ્ઞ કરીને તું પોતાને શક્તિશાળી માને છે.
યસ્ય ચિત્તં પરસ્ત્રીષુ સોઽશુચિઃ સર્વકર્મસુ ।। ન કર્મફલભાક્પાપી નિન્દ્યો વિશ્વેષુ સર્વતઃ 2.58.
જેનું મન પરસ્ત્રીમાં લાગી જાય છે, તે બધાં કર્મોમાં અશુદ્ધ છે; એવો પાપી કર્મફળનો હકદાર નથી અને સર્વે જગતમાં નિંદનીય છે.
સતીત્વં મે નાશયસિ યક્ષ્મગ્રસ્તો ભવિષ્યસિ
તું મારું પતિવ્રત ધ્વંસ કરે છે; તને ક્ષયરોગ થશે.
દુષ્ટાનાં દર્પહા કૃષ્ણો દર્પં તે નિહનિષ્યતિ
દુષ્ટોના અહંકારનો નાશક કૃષ્ણ તારો અહંકાર તોડી નાખશે.
ઇત્યુક્ત્વા તારકા સાધ્વી રુરોદ ચ મુહુર્મુહુઃ
આ રીતે કહી, સાધ્વી તારાએ વારંવાર રડવું શરૂ કર્યું.
બ્રહ્માણં પરમાત્માનમાકાશં પવનં ધરામ્
બ્રહ્મા, પરમાત્મા, આકાશ, પવન, ધરતી—
તારકાવચનં શ્રુત્વા ન ભીતઃ સ ચુકોપ હ
તારાના વચન સાંભળી, તે ડર્યો નહીં, પણ ગુસ્સે થયો.
રથં ચ ચાલયામાસ મનોયાયી મનોહરમ્
તે મનથી ચાલતી અને સૌને મોહી લે તેવી રથને હલાવ્યા.
વિસ્પન્દકે સુરવને ચન્દને પુષ્પભદ્રકે
વિસ્પંદક, સુરવન, ચંદન અને પુષ્પભદ્રક વનમાળાઓમાં,
સુગન્ધિ પુષ્પતલ્પે ચ પુષ્પચન્દનવાયુના
સુગંધિત ફૂલોથી બનેલા પથારી પર, ફૂલ અને ચંદનના સુગંધવાળા પવનમાં,
શૈલે શૈલે નદે નદ્યાં શૃંગારં કુર્વતોસ્તયોઃ
દરેક પર્વત પર અને દરેક નદીમાં, એ બંને પ્રેમમાં લીન થયા.
બભૂવ શરણાપન્નો ભીતો દૈત્યેષુ ચન્દ્રમાઃ 2.58.
ચંદ્રમા દૈત્યોને જોઈ ડરીને આશરો શોધવા લાગ્યો.
અભયં ચ દદૌ તસ્મૈ કૃપયા ભૃગુનન્દનઃ
ભૃગુપુત્રએ દયા કરીને તેને નિર્ભયતા આપી.
સભાયાં જહસુર્હૃષ્ટા બલિનો દિતિનન્દનાઃ
સભામાં દિતિના શક્તિશાળી પુત્રોએ આનંદથી હસી ઉઠ્યા.
સતીસતીત્વધ્વંસેન પાપિષ્ઠચન્દ્રમણ્ડલે
સતીત્વના વિનાશથી ચંદ્રમંડળ અત્યંત પાપી બની ગયું.
ઉવાચ તં મહાભીતં શુક્રો વેદવિદાં વરઃ
વેદજ્ઞોમાં શ્રેષ્ઠ એવા શુક્રે ખૂબ ડરેલા તેને કહ્યું.
શુક્ર ઉવાચ દુર્નીતં કર્મ તે પુત્ર નીચવન્નયશસ્કરમ્
શુક્ર બોલ્યા: બેટા, તારો આ કર્મ દુષ્ટ છે, નીચ છે અને બદનામ કરે છે.
રાજસૂયસ્ય સુફલે નિર્મલે કીર્ત્તિમણ્ડલે
રાજસૂયના પવિત્ર અને ફળદાયી યશના મંડળમાં,
ત્યજ દેવગુરૌ પત્નીં પ્રસૂમિવ મહાસતીમ્
દેવગુરુની પત્નીને, જેમ પૂજામાં ફૂલ છોડાય છે તેમ, તું છોડી દે.
શમ્ભોઃ સુરાણામીશસ્ય ગુરુપુત્રસ્ય વેધસઃ
એ શંભુ દેવતાઓના સ્વામી, ગુરુપુત્ર અને સર્જનહારની પત્ની છે.
શત્રોરપિ ગુણા વાચ્યા દોષા વાચ્યા ગુરોરપિ
શત્રુના ગુણ પણ કહેવા જોઈએ, અને ગુરુના દોષ પણ કહેવા જોઈએ.