ઘૃતાચી કારુમુક્ત્વા ચ સાઽગચ્છત્કામમન્દિરમ્ 1.10.
ઘૃતાચીએ કારીગરને કહીને પછી કામદેવના મંદિરમાં ગઈ.
સા ભારતે ચ કામોક્ત્યા ગોપસ્ય મદનસ્ય ચ
ત્યાં, ભારતભૂમિ પર, કામદેવ અને ગોપાળના ઇચ્છાથી,
જાતિસ્મરા તત્પ્રસૂતા બભૂવ ચ તપસ્વિની
એ પુનર્જન્મમાં બધું યાદ રાખીને જન્મી અને તપસ્વિ બની.
તપશ્ચકાર તપસા તપ્તકાઞ્ચનસન્નિભા
એ તપ કરતી રહી, અને તપથી એનું શરીર તપેલા સોનાની જેમ તેજસ્વી બન્યું.
વીર્યેણ સુરકારોશ્ચ નવ પુત્રાન્પ્રસૂય સા
દેવતાઓના કારીગરની શક્તિથી, એણે નવ પુત્રોને જન્મ આપ્યો.
શૌનક ઉવાચ પુત્રાન્નવ પ્રસૂતા ચ કુત્ર વા કતિ વાસરાન્
શૌનકએ પૂછ્યું: એ નવ પુત્રો ક્યાં અને કેટલા દિવસ પછી જન્મ્યા?
સૌતિરુવાચ જગામ બ્રહ્મણઃ સ્થાનં શોકેન હૃતચેતનઃ
સૂતે કહ્યું: દુઃખથી વ્યાકુળ થઈ, એ બ્રહ્માના સ્થાન પર ગયો.
નત્વા સ્તુત્વા ચ બ્રહ્માણં કથયામાસ તાં કથામ્
બ્રહ્માને વંદન કરીને અને સ્તુતિ કરીને, એણે આખી વાત કહી.
સ એવ બ્રાહ્મણો ભૂત્વા ભુવિ કારુર્બભૂવ હ
એ જ બ્રાહ્મણ પૃથ્વી પર જન્મી અને કારીગર બન્યો.
શિલ્પં ચ કારયામાસ સર્વેભ્યઃ સર્વતઃ સદા । વિચિત્રં વિવિધં શિલ્પમાશ્ચર્ય્યં સુમનોહરમ્
એ સર્વે માટે, સર્વત્ર અને હંમેશાં, અદભુત, વિવિધ અને મનોહર કળાઓ રચતો રહ્યો.
એકદા તુ પ્રયાગે ચ શિલ્પં કૃત્વા નૃપસ્ય ચ 1.10.
એક વખત, પ્રયાગમાં, રાજા માટે કળા બનાવી પછી,
ઘૃતાચીં નવરૂપાં ચ યુવતિં તાં તપસ્વિનીમ્
એણે ઘૃતાચીને નવ રૂપમાં, યુવાન અને તપસ્વિ રૂપે જોયી.
દૃષ્ટ્વા સકામઃ સહસા બભૂવ હૃતચેતનઃ
તેને જોઈ, તેની અંદર ઇચ્છા ઉઠી અને એ તરત જ અચેત અને ભમરાઈ ગયો.
બ્રાહ્મણ ઉવાચ મા માં સ્મરસિ રમ્ભોરુ વિશ્વકર્માઽહમેવ ચ
બ્રાહ્મણે કહ્યું: અરે પાતળી કમરવાળી, તું મને એવો વિચાર ન કર; હું તો પોતે વિશ્વકર્મા છું.
શાપમોક્ષં કરિષ્યામિ ભજ માં તવ સુન્દરિ
હું તને શાપમાંથી મુક્ત કરીશ; એ માટે તું મને સ્વીકાર, સુન્દરી.
દ્વિજસ્ય વચનં શ્રુત્વા ઘૃતાચી નવરૂપિણી
દ્વિજના વચન સાંભળીને, નવી રૂપાવાળી ઘૃતાચી
ગોપિકોવાચ કથં ત્વયા સંગતા સ્યાં ગંગાતીરે ચ ભારતે
ગોપીએ પૂછ્યું: ભારતની ગંગાના કાંઠે હું તારી સાથે કેવી રીતે મળી શકું?
વિશ્વકર્મન્નિદં પુણ્યં કર્મક્ષેત્રં ચ ભારતમ્
વિશ્વકર્મા, આ ભારત પવિત્ર કર્મભૂમિ છે.
ધર્મી મોક્ષકૃતે જન્મ પ્રલભ્ય તપસઃ ફલાત્
ધર્મી લોકો અહીં જન્મ મેળવે છે, તે પણ તપના ફળરૂપે, મુક્તિ માટે.
માયા નારાયણીશાના પરિતુષ્ટા ચ યં ભવેત્
જે પર નારાયણી, માયાની સ્વામિની, પ્રસન્ન થાય છે—
યો મૂઢો વિષયાસક્તો લબ્ધજન્મા ચ ભારતે 1.10.
અને જે મૂર્ખ, વિષયોમાં આસક્ત, ભારતમાં જન્મે છે—
સર્વં સ્મરામિ દેવાહમહો જાતિસ્મરા પુરા
હું બધું યાદ રાખું છું, દેવો; હું તો અગાઉના જન્મો પણ યાદ રાખું છું.
તપઃ કરોમિ મોક્ષાર્થં ગઙ્ગાતીરે સુપુણ્યદે
હું મુક્તિ માટે ગંગાના પવિત્ર કાંઠે તપ કરું છું.
અન્યત્ર યત્કૃતં પાપં ગંગાયાં તદ્વિનશ્યતિ
બીજે ક્યાંય કરેલું પાપ, ગંગામાં નાશ પામે છે.
તત્તુ નારાયણક્ષેત્રે તપસા ચ વિનશ્યતિ
પણ નારાયણક્ષેત્રમાં તે તપથી નાશ પામે છે.
ઘૃતાચીવચનં શ્રુત્વા વિશ્વકર્માઽનિલાકૃતિઃ
ઘૃતાચીના વચન સાંભળીને, પવન જેવો રૂપ ધરાવનારો વિશ્વકર્મા
રમ્યાયાં મલયદ્રોણ્યાં પુષ્પતલ્પે મનોરમે ।। । પુષ્પચન્દનવાતેન સંતતં સુરભીકૃતે
મલયની સુંદર ખીણમાં, ફૂલોથી સુશોભિત સુખદ પથારી પર, ફૂલ અને ચંદનના સુગંધિત પવનથી હંમેશા સુગંધિત એવી જગ્યા પર,
ચકાર સુખસમ્ભોગં તયા સ વિજને વને
એ જંગલના એકાંતમાં તેણે તેની સાથે આનંદપૂર્વક મિલન કર્યું.
બભૂવ ગર્ભઃ કામિન્યાઃ પરિપૂર્ણઃ સુદુર્વહઃ
કામનાથી ભરેલી એ સ્ત્રીને પૂર્ણ અને બહુ ભારે ગર્ભ રહ્યો.
કૃતશિક્ષિતશિલ્પાંશ્વ જ્ઞાનયુક્તાંશ્ચ શૌનક
હે શૌનક, જે જ્ઞાનથી યુક્ત અને બધા કળા-કૌશલ્યમાં નિપુણ હતા,