તતો ભવેન્માનવશ્ચ નિત્યરોગી દરિદ્રકઃ
પછી એ માણસ સતત રોગી અને ગરીબ બની જન્મે છે.
સામાન્યદ્રવ્યચૌરશ્ચ યાતિ નક્રમુખં યુગમ્
સામાન્ય વસ્તુ ચોરનાર માણસ નકરમુખ નર્કમાં એક યુગ સુધી જાય છે.
હન્તિ ગાશ્ચ ગજાંશ્ચૈવ તુરગાંશ્ચ નરાંસ્તથા
જે ગાય, હાથી, ઘોડા અને માણસને મારી નાખે છે,
તાડિતો યમદૂતેન ગજદન્તેન સન્તતમ્ ગોજાતિમ્લેચ્છજાતિશ્ચ તતઃ શુદ્ધો ભવેન્નરઃ
એ યમદૂત દ્વારા હમેશા હાથીના દાંતથી માર ખાય છે; પછી ગાય અથવા મ્લેચ્છ જાતિમાં જન્મે છે અને પછી શુદ્ધ બને છે.
જલં પિબન્તીં તૃષિતાં ગાં વારયતિ યો નરઃ
જે મનુષ્ય તરસેલી ગાયને પાણી પીવા દેતો નથી,
નરકં ગોમુખાકારં કૃમિતપ્તોદકાન્વિતમ્
એવો મનુષ્ય ગાયના મોઢા જેવું નરક ભોગવે છે, જ્યાં કૃમિથી ગરમ થયેલું પાણી ભરેલું હોય છે.
તતો નરોઽપિ ગોહીનો મહારોગી દરિદ્રકઃ
પછી એ ગાયદ્વેષી મનુષ્ય જન્મે છે, તો ભારે રોગ અને ગરીબીમાં જીવન વિતાવે છે.
ગોહત્યાં બ્રહ્મહત્યાં ચ યઃ કરોત્યતિદેશિકીમ્
જે ગાયહત્યા કે બ્રાહ્મણહત્યા જેવા મહાપાપ કરે છે,
પ્રતિગ્રાહી ચ તીર્થેષુ ગ્રામયાજી ચ દેવલઃ
અથવા જે તીર્થસ્થળે દાન સ્વીકારે છે, ગામમાં યજ્ઞ કરે છે, અથવા ખોટો પુજારી બને છે,
ગોહત્યાં બ્રહ્મહત્યાં ચ સ્ત્રીહત્યાં ચ કરોતિ યઃ 2.30.
કે જે ગાય, બ્રાહ્મણ કે સ્ત્રીની હત્યા કરે છે,
કુમ્ભીપાકે સ ચ વસેદ્યાવદિન્દ્રાશ્ચતુર્દશ
એવો મનુષ્ય કુંભીપાક નામના નરકમાં ચૌદ ઇન્દ્રના રાજ સુધી રહે છે.
ક્ષણં પતતિ વહ્નૌ ચ ક્ષણં પતતિ કણ્ટકે
ક્યારેક અગ્નિમાં પડે છે, ક્યારેક કાંટા પર પડે છે,
ક્ષણં ચ તપ્તપાષાણે તપ્તલોહે ક્ષણં તતઃ
ક્યારેક તપેલા પથ્થર પર પડે છે, પછી તપેલા લોખંડ પર પણ પડે છે.
કાકશ્ચ સપ્તજન્માનિ સર્પસ્સ્યાત્સપ્તજન્મસુ
એ સાત જન્મ સુધી કાગડો બને છે, અને સાત જન્મ સુધી સાપ બને છે.
તતો ભવેત્સ વૃષણો ગલત્કુષ્ઠી દરિદ્રકઃ
પછી એ વાંઝો, કૂષ્ટરોગી અને ગરીબ બની જન્મે છે.
સાવિત્ર્યુવાચ કા વા નૃણામગમ્યા વા કો વા સન્ધ્યાવિહીનકઃ
સાવિત્રી બોલી: મનુષ્યોમાં કોણ અપ્રાપ્ય ગણાય છે, અને કોણ સંધ્યા-પૂજા છોડે છે?
અદીક્ષિતઃ પુમાન્કો વા કો વા તીર્થે પ્રતિગ્રહી
કોણ દિક્ષા વગરનો છે, અને કોણ તીર્થસ્થળે દાન લે છે?
શૂદ્રાણાં સૂપકારઃ કઃ પ્રમત્તો વૃષલીપતિઃ
કોણ શૂદ્રો માટે રસોઈ કરે છે, કોણ બેધ્યાન છે, અને કોણ નીચ જાતની સ્ત્રીનો પતિ છે?
યમ ઉવાચ શિવે ચ શિવલિઙ્ગે વા સૂર્ય્યે સૂર્ય્યમણૌ તથા
યમ બોલ્યા: શિવમાં કે શિવલિંગમાં, કે સૂર્યમાં કે સૂર્યમણિમાં,
ગણેશે વા તદર્ચ્ચાયામેવં સર્વત્ર સુન્દરિ 2.30.
કે ગણેશમાં, કે એમની મૂર્તિમાં — એ રીતે સર્વત્ર, હે સુંદરિ.
સ્વગુરૌ સ્વેષ્ટદેવે વા જન્મદાતરિ માતરિ
પોતાના ગુરુમાં, પોતાના ઇષ્ટદેવમાં, જન્મદાતા પિતા કે માતામાં,
વૈષ્ણવેષ્વન્યભક્તેષુ બ્રાહ્મણેષ્વિતરેષુ ચ
વૈષ્ણવોમાં, બીજા ભક્તોમાં અને બીજા બ્રાહ્મણોમાં પણ.
યો મૂઢો વિષ્ણુનૈવેદ્યે ચાન્યનૈવેદ્યકે તથા કરોતિ સમતાં યો હિ બ્રહ્મહત્યાં લભેત્તુ સઃ
જે મૂર્ખ માણસો વિષ્ણુને ધરાવેલું પ્રસાદ અને બીજા કોઈને ધરાવેલું ભોજન એક સમાન માને છે, તેઓને બ્રાહ્મણહત્યાનો પાપ મળે છે.
સર્વેશ્વરેશ્વરે કૃષ્ણે સર્વકારણકારણે
કૃષ્ણ સર્વ દેવોના દેવ છે, બધાની પાછળનું મૂળ કારણ છે.
માયયાઽનેકરૂપે વાઽપ્યેક એવ હિ નિર્ગુણે
માયા દ્વારા અનેક રૂપે દેખાય છે, છતાં એ એક જ છે અને ગુણોથી પર છે.
પિતૃદેવાર્ચનાં પૌર્વાપરાં વેદવિનિર્મિતામ્
પિતૃઓ અને દેવતાઓની પૂજા, જે પ્રાચીનકાળથી વેદોમાં નિર્ધારિત છે,
યે નિન્દન્તિ હૃષીકેશં તન્મન્ત્રોપાસકં તથા
જે લોકો હૃષીકેશનો અપમાન કરે છે, અથવા તેની મંત્રથી પૂજા કરતા ભક્તોને નિંદે છે,
શિવં શિવસ્વરૂપં ચ કૃષ્ણપ્રાણાધિકં પ્રિયમ્
શિવ, જે કલ્યાણના સ્વરૂપ છે અને કૃષ્ણને પોતાના પ્રાણથી પણ વધુ પ્રિય છે,
પ્રધાનં વૈષ્ણવાનાં ચ દેવાનાં સવ્યમીશ્વરમ્
જે વૈષ્ણવોમાં મુખ્ય છે, દેવતાઓના સ્વામી અને સર્વશક્તિમાન શાસક છે,
યે વિષ્ણુમાયાં નિન્દન્તિ વિષ્ણુભક્તિપ્રદાં સતીમ્ 2.30.
જે લોકો વિષ્ણુની માયાનું અપમાન કરે છે, જે પવિત્ર છે અને વિષ્ણુભક્તિ આપતી છે,