વ્રતાનામુપવાસાનાં શ્રાદ્ધાદીનાં ચ સંયમે
વ્રત, ઉપવાસ અને શ્રાદ્ધ વગેરે નિયમોમાં—
સ ચ તિષ્ઠતિ કુણ્ડેષુ નખાદીનાં ચ સુન્દરિ
એ સુંદરે, એ વ્યક્તિ નખ વગેરેથી ભરેલા કૂવામાં રહે છે.
સકેશં પાર્થિવં લિઙ્ગં યો વાઽર્ચયતિ ભારતે 2.30.
જે ભારતભૂમિમાં વાળવાળું માટીનું શિવલિંગ પૂજે છે—
તદન્તે યાવનીં યોનિં પ્રયાતિ હરકોપતઃ
પછી અંતે, શિવજીના ક્રોધથી, એ યાવન સ્ત્રીના ગર્ભમાં જાય છે.
પિતૄણાં યો વિષ્ણુપદે પિણ્ડં નૈવ દદાતિ ચ
જે વ્યક્તિ પિતૃઓ માટે વિષ્ણુના ધામે પિંડ અર્પણ કરતો નથી,
તતઃ સ્વયોનિં સંપ્રાપ્ય ખઞ્જઃ સપ્તસુ જન્મસુ
એ પછી પોતાનું જન્મ ફરી પામે છે અને સાત જન્મ સુધી લંગડો રહે છે.
યઃ સેવતે મહામૂઢો ગુર્વિણીં ચ સ્વકામિનીમ્
જે મૂર્ખ ગર્ભવતી સ્ત્રી કે પોતાની પ્રિય સ્ત્રીની સેવા કરે છે,
અવીરાન્નં ચ યો ભુઙ્ક્તે ઋતુસ્નાતાન્નમેવ ચ
જે વ્યક્તિ દેવોને અર્પણ ન કરેલું ભોજન કે ઋતુમાં રહેલી સ્ત્રીના સ્પર્શેલું ભોજન ખાય છે,
સ વ્રજેદ્રાજકીં યોનિં કર્મકારીં ચ સપ્તસુ
એ સાત જન્મ સુધી નોકર કે મજૂર તરીકે જન્મે છે.
યો હિ ઘર્માક્તહસ્તેન દેવદ્રવ્યમુપસ્પૃશેત્
જે વ્યક્તિ પસીનાથી ભીંજાયેલા હાથથી દેવ માટેના દ્રવ્યને સ્પર્શે છે,
યઃ શૂદ્રેણાભ્યનુજ્ઞાતો ભુઙ્ક્તે શૂદ્રાન્નમેવ ચ
જેને શૂદ્રે અનુમતિ આપી હોય અને તે શૂદ્રનું જ ભોજન કરે છે,
વાગ્દુષ્ટા કટુવાચા યા તાડયેત્સ્વામિનં સદા 2.30.
જે સ્ત્રી દુષ્ટ વાણી ધરાવે છે, કડવી બોલે છે અને હંમેશા પતિને માર મારે છે,
તાડિતા યમદૂતેન દણ્ડેન ચ ચતુર્યુગમ્
એ યમદૂતના દંડથી ચાર યુગ સુધી માર ખાય છે.
વિષેણ જીવિનં હન્તિ નિર્દયો યો હિ પામરઃ
જે નિર્દય અને નીચ માણસ ઝેરથી જીવને મારે છે,
તતો ભવેન્નૃઘાતી ચ વ્રણી સ્યાત્સપ્તજન્મસુ
એ પછી એ માણસહંતક બને છે અને સાત જન્મ સુધી ઘા-ફોડથી પીડાય છે.
દણ્ડેન તાડયેદ્યો હિ વૃષં ચ વૃષવાહકઃ
જે વાછરિયું ચલાવનાર લાકડીથી વાછરાને માર મારે છે,
પ્રતપ્તતૈલકુણ્ડે ચ સ તિષ્ઠતિ ચતુર્યુગમ્
એ ચાર યુગ સુધી ઉકળતા તેલના કુંડમાં ઉભો રહે છે.
દન્તેન હન્તિ જીવં યો લૌહેન બડિશેન વા
જે પોતાના દાંતથી કે લોખંડની બાંડીથી જીવને મારે છે,
તતઃ સ્વયોનિં સંપ્રાપ્ય ચોદરવ્યાધિસંયુતઃ
એ પછી પોતાનું જન્મ ફરી પામે છે અને પેટના રોગથી પીડાય છે.
યો ભુંક્તે ચ વૃથા માંસં મત્સ્યભોજી ચ બ્રાહ્મણઃ
જે બ્રાહ્મણ વિના કારણ માંસ ખાય છે અથવા માછલી ખાય છે,
સ્વલોમમાનવર્ષં ચ તદ્ભોજી તત્ર તિષ્ઠતિ
એ તેટલા વર્ષો સુધી પોતાનું જ માંસ ખાય છે જેટલા વાળ તેના શરીરે હોય.
બ્રાહ્મણઃ શૂદ્રયાજી યઃ શૂદ્રશ્રાદ્ધાન્નભોજકઃ 2.30.
જે બ્રાહ્મણ શૂદ્ર માટે યજ્ઞ કરે છે અથવા શૂદ્રના શ્રાદ્ધનું ભોજન કરે છે,
યાવલ્લોમપ્રમાણાબ્દં યજમાનસ્ય સુવ્રતે
હે સુવ્રતે, યજમાનના શરીર પર જેટલા વાળ હોય એટલા વર્ષો સુધી—
તતો ભારતમાગત્ય સ શૂદ્રઃ સપ્તજન્મસુ
પછી તે વ્યક્તિ ભારતભૂમિમાં આવીને સાત જન્મ સુધી શૂદ્ર તરીકે જન્મે છે.
લઘું કૂરં મહાન્તં વા સર્પં હન્તિ ચ યો નરઃ
જે મનુષ્ય નાનો, ભયાનક કે મોટો સાપ મારી નાખે છે—
સર્પેણ ભક્ષિતઃ સોઽપિ યમદૂતેન તાડિતઃ
તેને સાપે ખાઈ જાય છે અને યમદૂત માર મારે છે.
તતો ભવેન્માનવશ્ચાપ્યલ્પાયુર્દદ્રુસંયુતઃ
પછી તે મનુષ્ય ઓછા આયુષ્યવાળો અને કુષ્ઠરોગથી પીડિત થઈ જન્મે છે.
વિધિં પ્રકલ્પ્ય જીવાંશ્ચ ક્ષુદ્રજન્તૂંશ્ચ હન્તિ યઃ
જે કોઈ જાણબૂઝીને જીવજંતુઓ અને નાના પ્રાણીઓ મારી નાખે છે—
દિવાનિશં ભક્ષિતસ્તૈરનાહારશ્ચ શબ્દકૃત્
તેને દિવસ-રાત એ જંતુઓ ખાઈ જાય છે, તે ભૂખ્યો રહે છે અને પીડાથી ચીસ પાડે છે.
તતો ભવેત્ક્ષુદ્રજન્તુર્જાતિર્વૈ યાવતી સ્મૃતા
પછી તે એટલા જન્મો સુધી એ જ નાના પ્રાણીઓના રૂપમાં જન્મે છે જેટલા જન્મો યાદ આવે.