સા ચ તદ્વચનં શ્રુત્વા સમારુષ્ટા શશાપ તમ્
એ શબ્દો સાંભળીને, તે ગુસ્સામાં આવીને તેને શાપ આપ્યો.
હે વત્સ તિષ્ઠ મા ગચ્છ ક્વ યાસીતિ પુનઃ પુનઃ
"હે વત્સ, રોક, જા નહિ! તું ક્યાં જાય છે?" — એ વારંવાર બોલી.
ગોપ્યશ્ચ રુરુદુઃ સર્વા ગોપાશ્ચેતિ સુદુઃખિતાઃ
બધી ગોપીઓ રડી, અને ગોપ પણ ખૂબ દુઃખી થયા.
આયાસ્યતિ ક્ષણાર્ધેન કૃત્વા શાપસ્ય પાલનમ્
"શાપ પૂર્ણ કરીને, તે અડધા પળમાં પાછો આવશે."
ગોલોકસ્ય ક્ષણાર્દ્ધેન ચૈકમન્વન્તરં ભવેત્ 2.16.
ગોળોકમાં, અડધો પળ એક મન્વંતર જેટલો હોય છે.
સ એવ શંખચૂડશ્ચ પુનસ્તત્રૈવ યાસ્યતિ
એ જ શંખચૂડ ફરી ત્યાં પાછો આવશે.
મમ શૂલં ગૃહીત્વા ચ શીઘ્રં ગચ્છત ભારતમ્
"મારું ત્રિશૂલ લઈ, જલદી ભારત દેશમાં જા."
મમૈવ કવચં કણ્ઠે સર્વમઙ્ગલમઙ્ગલમ્
"મારું જ શુભ કવચ ગળામાં પહેર."
તત્ર બ્રહ્મન્સ્થિતે કણ્ઠે ન કોઽપિ હિંસિતું ક્ષમઃ
"હે બ્રહ્મન, જ્યારે એ કવચ તારા ગળામાં હશે, ત્યારે કોઈ તને નુકસાન કરી શકશે નહીં."
સતીત્વભઙ્ગસ્તત્પત્ન્યા યત્ર કાલે ભવિષ્યતિ
ક્યારેક એના પત્નીની પવિત્રતા તૂટશે.
તત્પત્ન્યાશ્ચોદરે વીર્ય્યમર્પયિષ્યામિ નિશ્ચિતમ્
"હું નિશ્ચયથી એના પત્નીના ગર્ભમાં પોતાનું વીર્ય મૂકીશ."
પશ્ચાત્સા દેહમુત્સૃજ્ય ભવિષ્યતિ પ્રિયા મમ
પછી, એ પોતાનો દેહ છોડીને મારી પ્રિય બનશે.
શૂલં દત્ત્વા યયૌ શીઘ્રં હરિરભ્યન્તરં મુદા
શૂળ અર્પણ કરીને હરિ આનંદથી ઝડપથી અંદર ગયા.
નારાયણ ઉવાચ જગામ સ્વાલયં તૂર્ણં યથાસ્થાનં મહામુને
નારાયણએ કહ્યું: મહામુનિ, તે પોતાના ઘર તરફ ઝડપથી, પોતાના સ્થાન પર ગયો.
ચન્દ્રભાગાનદીતીરે વટમૂલે મનોહરે
ચંદ્રભાગા નદીના કિનારે, એક સુંદર વટ વૃક્ષ નીચે,
દૂતં કૃત્વા પુષ્પદન્તં ગન્ધર્વેશ્વરમીપ્સિતમ્
ગંધર્વોના સ્વામી પુષ્પદંતને, ઇચ્છા મુજબ, દૂત તરીકે નિમણૂંક કર્યો.
સ ચેશ્વરાજ્ઞયા શીઘ્રં યયૌ તન્નગરં વરમ્
ઈશ્વરની આજ્ઞાથી, તે ઝડપથી એ ઉત્તમ શહેરમાં ગયો.
પઞ્ચયોજનવિસ્તીર્ણં દૈર્ઘ્યે તદ્દ્વિગુણં મુને સપ્તભિઃ પરિખાભિશ્ચ દુર્ગમાભિઃ સમન્વિતમ્
મુનિ, એ શહેર પાંચ યોજન પહોળું અને બે ગણા લાંબું હતું, અને સાત કઠિન ખાઈઓથી ઘેરાયેલું હતું.
જ્વલદગ્નિનિભૈર્નિત્યં શોભિતં રત્નકોટિભિઃ
એ શહેર હંમેશા અનગણત રત્નોથી ઝળહળતું, પ્રજ્વલિત અગ્નિ જેવું તેજ ધરાવતું હતું.
પરિતો વણિજાં સંઘૈર્નાનાવસ્તુવિરાજિતૈઃ
ચારે બાજુ વેપારીઓના સમૂહો, વિવિધ વસ્તુઓથી શોભિત, જોવા મળતા હતા.
ભૂષિતં ભૂષિતૈર્દિવ્યૈરાશ્રમૈઃ શતકોટિભિઃ
એ શહેર અનગણત દિવ્ય આશ્રમોથી, સૌ સુંદર રીતે સજાયેલા, શોભિત હતું.
અતીવ વલયાકારં યથા પૂર્ણેન્દુમણ્ડલમ્
એ શહેર ખૂબ જ ગોળ આકારનું, પૂરા ચાંદની જેમ, દેખાતું હતું.
સુદુર્ગમં ચ શત્રૂણામન્યેષાં સુગમં સુખમ્ 2.17.
શત્રુઓ માટે એ શહેરમાં પ્રવેશવું અતિ કઠિન હતું, પણ બીજા માટે સરળ અને સુખદ હતું.
રાજિતં દ્વાદશદ્વારૈર્દ્વારપાલસમન્વિતૈઃ
એ શહેરમાં બાર દરવાજા હતા, દરેક પર દરવાજા રક્ષક ઊભા હતા.
મણીન્દ્રસારખચિતૈઃ શોભિતં લક્ષમન્દિરૈઃ
એ શહેરમાં લાખો મહેલ હતા, જે મુખ્ય રત્નોથી શોભિત હતા.
રત્નચિત્રકપાટાદ્યૈઃ સદ્રત્નકલશાન્વિતૈઃ
રત્નોથી જડિત દરવાજા અને રત્નોથી સજેલા પાત્રો હતા.
પરિતો રક્ષિતં શશ્વદ્દાનવૈઃ શતકોટિભિઃ
એ શહેર ચારે બાજુ અનગણત દાનવો દ્વારા હંમેશા સુરક્ષિત હતું.
સુન્દરૈશ્ચ સુવેષૈશ્ચ નાનાલઙ્કારભૂષિતૈઃ
સુંદર અને સજ્જ, વિવિધ આભૂષણોથી શોભિત લોકો એ શહેરમાં હતા.
દ્વારે નિયુક્તં પુરુષં શૂલહસ્તં ચ સસ્મિતમ્
દરવાજા પર એક પુરુષ શૂળ હાથમાં લઈને, સ્મિત સાથે, નિમણૂંક કરેલો હતો.
કથયામાસ વૃત્તાન્તં જગામ તદનુજ્ઞયા
તે ઘટનાઓ કહી, અનુમતિ લઈને, ત્યાંથી ચાલ્યો ગયો.