પુનરેવ તુ ગચ્છન્તમાગચ્છન્તં વસન્તકમ્
સતીને ફરીથી વસંતક આવે અને જાય છે એવું દેખાયું.
પુનઃ સ્વચેતનાં પ્રાપ્ય વિલલાપ પુનઃ પુનઃ
પાછું પોતાનું જ્ઞાન મળતાં, સતી વારંવાર વિલાપ કરતી રહી.
શઙ્ખચૂડો મહાયોગી જૈગીષવ્યાન્મનોરમમ્
શંખચૂડ મહા યોગી હતો, જે જૈગીષવ્યોને આનંદ આપતો.
પઠન્સદા તુ કવચં સર્વમઙ્ગલમઙ્ગલમ્
તે હંમેશા રક્ષાકવચના પાવન શ્લોકોનું પઠન કરતો, જે સર્વમાં શુભ છે.
આજ્ઞયા બ્રહ્મણઃ સોઽપિ બદરીં વૈ સમાયયૌ
બ્રહ્માના આદેશથી તે પણ બદરીમાં પહોંચી ગયો.
નવયૌવનસમ્પન્નં કામદેવસમપ્રભમ્
તે નવયૌવનથી ભરપૂર અને કામદેવ જેવો તેજસ્વી હતો.
શ્વેતચમ્પકવર્ણાભં રત્નભૂષણભૂષિતમ્
તે સફેદ ચંપકના રંગ જેવો દેખાતો અને રત્નોથી શણગારેલો હતો.
મહારત્નગણાક્લૃપ્તવિમાનસ્થં મનોહરમ્
તે મહારત્નોથી બનેલા વિમાનમાં બેઠો અને ખૂબ આકર્ષક હતો.
પારિજાતપ્રસૂનાઢ્યમાલ્યવન્તં ચ સુસ્મિતમ્ 2.16.
તે પારિજાતના ફૂલોવાળી માળા પહેરતો અને સુંદર રીતે સ્મિત કરતો હતો.
સા દૃષ્ટ્વા સન્નિધાને તં મુખમાચ્છાદ્ય વાસસા
સતીને તેને નજીક જોઈને પોતાનું મુખ વસ્ત્રથી ઢાંકી લીધું.
બભૂવ સા નમ્રમુખી નવસઙ્ગમલજ્જિતા
સતી શરમાઈ, મુખ નીચે કરી, નવા સંગમની લાજમાં ડૂબી ગઈ.
પિબન્તી તન્મુખામ્ભોજં લોચનાભ્યાં ચ સન્તતમ્
સતી સતત પોતાના નેત્રોથી તેના મુખ કમળને નિહાળતી રહી.
પુષ્પચન્દનતલ્પસ્થાં વસન્તીં વાસસા વૃતામ્
તે ફૂલ અને ચંદનના પથારી પર આરામથી બેસી હતી, સુંદર વસ્ત્રો પહેરેલા હતા.
સુપીનકઠિનશ્રોણીં પીનોન્નતપયોધરામ્
તેના કટિ ભાગ ગાઢ અને મજબૂત હતા, અને તેના સ્તન ઊંચા અને ગોળ હતા.
પક્વબિમ્બાધરોષ્ઠીં ચ સુનાસાં સુન્દરીં વરામ્
તેના ઓઠાં પક્વ બિંબ ફળ જેવા લાલ અને સુંદર હતા, નાક પણ સુંદર હતી, અને તે એક અતિ સુંદર સ્ત્રી હતી.
સ્વતેજસા પરિવૃતાં સુખદૃશ્યાં મનોરમામ્
તે પોતાનાં તેજથી ઘેરાયેલી હતી, જોવામાં આનંદદાયક અને આકર્ષક હતી.
સિન્દૂરબિન્દુના શશ્વત્સીમન્તાધઃસ્થલોજ્જ્વલામ્
તેના વાળની માળ વચ્ચે હંમેશા તેજસ્વી સિંદૂરનો ટપકું ઝળહળતું હતું.
કરપદ્મતલારક્તાં નખચન્દ્રૈર્વિભૂષિતામ્
તેના હાથની પાંખડી લોટસ જેવી લાલ હતી, અને નખ ચાંદની આકારના શણગારથી સજેલા હતા.
આરક્તવર્ણં લલિતમલક્તકસમપ્રભમ્ 2.16.
તેનો રંગ ગુલાબી હતો, નાજુક લાલ લાક જેવી તેજસ્વી.
શરદિન્દુવિનિન્દ્યૈકનખેન્દ્વોઘવિરાજિતામ્
તેના નખ શરદના ચાંદને પણ લજાવતાં, ચાંદની સમૂહ જેવા ઝળહળતા હતા.
મણીન્દ્રમુખ્યખચિતક્વણન્મઞ્જીરરઞ્જિતામ્
તેના પગમાં શ્રેષ્ઠ રત્નોથી સજેલા પાયલ હતા, deren ઝણકારથી તેની હાજરી રંગાઈ હતી.
દધતીં કબરીભારં માલતીમાલ્યસંયુતમ્
તેના વાળની ગાંઠમાં માલતીના ફૂલની વણેલી માળ સજેલી હતી.
ચિત્રકુણ્ડલયુગ્મશ્રીસુષુમાપરિશોભિતામ્
તેના કાનમાં ચિત્રિત કુંડળ અને સુંદર આભૂષણો સાથે તેની સુંદરતા વધુ વધતી હતી.
રત્નકંકણકેયૂરશંખભૂષણભૂષિતામ્
તે રત્નોથી બનેલા કંકણ, કેયુર અને શંખના આભૂષણોથી સજેલી હતી.
દૃષ્ટ્વા તાં લલિતાં રમ્યાં સુશીલાં સુદતીં સતીમ્
તેને જોઈ—સૌમ્ય, સુંદર, સારા સ્વભાવવાળી, સુંદર દાંતવાળી અને પવિત્ર—
શંખચૂડ ઉવાચ કા ત્વં કામિનિ કલ્યાણિ સર્વકલ્યાણદાયિનિ
શંખચૂડએ કહ્યું: તું કોણ છે, ઓ સુંદર અને શુભ સ્ત્રી, જે સર્વ કલ્યાણ આપે છે?
સ્વર્ગભોગાદિસરિતિવિહારે હારરૂપિણિ
તું સ્વર્ગના આનંદ અને નદીઓમાં રમતી, અને હારથી સજેલી છે.
ઇત્યેવં વચનં શ્રુત્વા સકામા વામલોચના 2.16.
આ શબ્દો સાંભળી, ઈચ્છાથી ભરેલી, સુંદર આંખવાળી સ્ત્રી—
તુલસ્યુવાચ તપસ્વિનીહ તિષ્ઠામિ કસ્ત્વં ગચ્છ યથાસુખમ્
તુલસી બોલી: હું તપસ્વિ છું, અહીં રહેું છું; તું કોણ છે? તું તારી મરજી પ્રમાણે જઈ શકે છે.
કામિનીં કુલજાતાં ચ રહસ્યેકાકિનીં સતીમ્
એક સ્ત્રી, ઉત્તમ કુળમાં જન્મેલી, એકાંતમાં એકલી અને પવિત્ર.