ચિક્ષેપ પઞ્ચબાણશ્ચ પઞ્ચ બાણાંશ્ચ તાં પ્રતિ
પાંચ બાણવાળાએ તેના પર પાંચ બાણ છોડ્યા.
પુલકાઞ્ચિતસર્વાંગી કમ્પિતા રક્તલોચના
તેના આખા શરીરે રોમાચંન થયો, તે કાંપતી હતી, આંખો લાલ થઈ ગઈ.
ક્ષણમુદ્વિગ્નતાં પ્રાપ ક્ષણં તન્દ્રાં સુખાવહામ્
એક ક્ષણ ઉદ્વિગ્નતા અનુભવાઈ, એક ક્ષણ સુખદ ઉંઘ આવી.
ક્ષણં સા ચેતનાં પ્રાપ ક્ષણં પ્રાપ વિષણ્ણતામ્
એક ક્ષણ તેને ચેતના મળી, એક ક્ષણ તે ઉદાસ થઈ ગઈ.
ભ્રમન્તી ક્ષણમુદ્વેગાદ્વિવસન્તી ક્ષણં પુનઃ
સતી થોડી વારમાં ઉદ્વેગથી ભટકી, પછી થોડા સમય માટે દૂર ગઈ અને ફરી પાછી આવી.
પુષ્પચન્દનતલ્પં ચ તદ્બભૂવાતિકણ્ટકમ્
ફૂલ અને ચંદનથી બનેલું પથાર હવે કાંટાથી ભરાઈ ગયું.
નિલયશ્ચ નિરાકારઃ સૂક્ષ્મવસ્ત્રં હુતાશનઃ
રહેઠાણ આકારવિહિન હતું અને પાતળું વસ્ત્ર આગ બની ગયું.
ક્ષણં દદર્શ તન્દ્રાયાં સુવેષં પુરુષં સતી
સતીને સુસ્તી આવી ત્યારે એક સુંદર રીતે સજાયેલા પુરુષને એક ક્ષણે જોઈ લીધો.
ચન્દનોક્ષિતસર્વાંગં રત્નભૂષણભૂષિતમ્ 2.16.
તેના આખા શરીર પર ચંદન લપસેલું હતું અને રત્નોથી શણગારેલું હતું.
કથયન્તં રતિકથાં ચુમ્બન્તમધરં મુહુઃ
તે પ્રેમની વાતો બોલતો અને વારંવાર તેના હોઠો પર ચુંબન કરતો હતો.
પુનરેવ તુ ગચ્છન્તમાગચ્છન્તં વસન્તકમ્
સતીને ફરીથી વસંતક આવે અને જાય છે એવું દેખાયું.
પુનઃ સ્વચેતનાં પ્રાપ્ય વિલલાપ પુનઃ પુનઃ
પાછું પોતાનું જ્ઞાન મળતાં, સતી વારંવાર વિલાપ કરતી રહી.
શઙ્ખચૂડો મહાયોગી જૈગીષવ્યાન્મનોરમમ્
શંખચૂડ મહા યોગી હતો, જે જૈગીષવ્યોને આનંદ આપતો.
પઠન્સદા તુ કવચં સર્વમઙ્ગલમઙ્ગલમ્
તે હંમેશા રક્ષાકવચના પાવન શ્લોકોનું પઠન કરતો, જે સર્વમાં શુભ છે.
આજ્ઞયા બ્રહ્મણઃ સોઽપિ બદરીં વૈ સમાયયૌ
બ્રહ્માના આદેશથી તે પણ બદરીમાં પહોંચી ગયો.
નવયૌવનસમ્પન્નં કામદેવસમપ્રભમ્
તે નવયૌવનથી ભરપૂર અને કામદેવ જેવો તેજસ્વી હતો.
શ્વેતચમ્પકવર્ણાભં રત્નભૂષણભૂષિતમ્
તે સફેદ ચંપકના રંગ જેવો દેખાતો અને રત્નોથી શણગારેલો હતો.
મહારત્નગણાક્લૃપ્તવિમાનસ્થં મનોહરમ્
તે મહારત્નોથી બનેલા વિમાનમાં બેઠો અને ખૂબ આકર્ષક હતો.
પારિજાતપ્રસૂનાઢ્યમાલ્યવન્તં ચ સુસ્મિતમ્ 2.16.
તે પારિજાતના ફૂલોવાળી માળા પહેરતો અને સુંદર રીતે સ્મિત કરતો હતો.
સા દૃષ્ટ્વા સન્નિધાને તં મુખમાચ્છાદ્ય વાસસા
સતીને તેને નજીક જોઈને પોતાનું મુખ વસ્ત્રથી ઢાંકી લીધું.
બભૂવ સા નમ્રમુખી નવસઙ્ગમલજ્જિતા
સતી શરમાઈ, મુખ નીચે કરી, નવા સંગમની લાજમાં ડૂબી ગઈ.
પિબન્તી તન્મુખામ્ભોજં લોચનાભ્યાં ચ સન્તતમ્
સતી સતત પોતાના નેત્રોથી તેના મુખ કમળને નિહાળતી રહી.
પુષ્પચન્દનતલ્પસ્થાં વસન્તીં વાસસા વૃતામ્
તે ફૂલ અને ચંદનના પથારી પર આરામથી બેસી હતી, સુંદર વસ્ત્રો પહેરેલા હતા.
સુપીનકઠિનશ્રોણીં પીનોન્નતપયોધરામ્
તેના કટિ ભાગ ગાઢ અને મજબૂત હતા, અને તેના સ્તન ઊંચા અને ગોળ હતા.
પક્વબિમ્બાધરોષ્ઠીં ચ સુનાસાં સુન્દરીં વરામ્
તેના ઓઠાં પક્વ બિંબ ફળ જેવા લાલ અને સુંદર હતા, નાક પણ સુંદર હતી, અને તે એક અતિ સુંદર સ્ત્રી હતી.
સ્વતેજસા પરિવૃતાં સુખદૃશ્યાં મનોરમામ્
તે પોતાનાં તેજથી ઘેરાયેલી હતી, જોવામાં આનંદદાયક અને આકર્ષક હતી.
સિન્દૂરબિન્દુના શશ્વત્સીમન્તાધઃસ્થલોજ્જ્વલામ્
તેના વાળની માળ વચ્ચે હંમેશા તેજસ્વી સિંદૂરનો ટપકું ઝળહળતું હતું.
કરપદ્મતલારક્તાં નખચન્દ્રૈર્વિભૂષિતામ્
તેના હાથની પાંખડી લોટસ જેવી લાલ હતી, અને નખ ચાંદની આકારના શણગારથી સજેલા હતા.
આરક્તવર્ણં લલિતમલક્તકસમપ્રભમ્ 2.16.
તેનો રંગ ગુલાબી હતો, નાજુક લાલ લાક જેવી તેજસ્વી.
શરદિન્દુવિનિન્દ્યૈકનખેન્દ્વોઘવિરાજિતામ્
તેના નખ શરદના ચાંદને પણ લજાવતાં, ચાંદની સમૂહ જેવા ઝળહળતા હતા.