બભૂવ સા મુનિશ્રેષ્ઠ ગંગા નારાયણપ્રિયા
મુનિશ્રેષ્ઠ, નારાયણને પ્રિય એવી ગંગા આવી રીતે બની.
પુરા બભૂવ ગોલોકે સા ગંગા દ્રવરૂપિણી
પહેલાં, ગોલોકમાં, ગંગા પ્રવાહી સ્વરૂપમાં હતી.
દ્રવાધિષ્ઠાતૃરૂપા યા રૂપેણાપ્રતિમા ભુવિ
પ્રવાહના અધિષ્ઠાત્રી સ્વરૂપે, એ ધરા પર અદ્વિતીય છે.
શરન્મધ્યાહ્નપદ્માસ્યા સસ્મિતા સુમનોહરા
શરદના મધ્યાહ્ને ખીલેલા કમળ જેવું એનું મુખ, હસતું અને ખૂબ સુંદર છે.
સ્નિગ્ધપ્રભાઽતિસુસ્નિગ્ધા શુદ્ધસત્ત્વસ્વરૂપિણી 2.11.
એની તેજસ્વિતા નરમ અને ખૂબ જ ચમકદાર છે; એ શુદ્ધ સત્ત્વનું સ્વરૂપ છે.
પીનોન્નતં સુકઠિનં સ્તનયુગ્મં સુવર્તુલમ્
એના સ્તન યુગલ ભરપૂર, ઊંચા, દૃઢ અને ગોળ છે.
વક્રિમં કબરીભારં માલતીમાલ્યસંયુતમ્
એના વાળ ઘણા અને વાંકડા છે, માલતીના હારથી સજેલા છે.
કસ્તૂરીપત્રિકાયુક્તં ગણ્ડયુગ્મં મનોહરમ્
એના ગાલ પર કસ્તૂરીના ચિહ્નો છે, જે惹ક છે.
પક્વદાડિમબીજાભદન્તપંક્તિસમુજ્જ્વલા
એના દાંતની પંક્તિ પક્વ દાડીમના દાણા જેવી ઉજળી છે.
સા સકામા કૃષ્ણપાર્શ્વે સમુત્તસ્થે સુલજ્જિતા
ઇચ્છાથી, એ શરમાળ બની કૃષ્ણના બાજુએ ઊભી રહી.
મૂર્ચ્છિતા પ્રભુરૂપેણ પુલકાઙ્કિતવિગ્રહા
તે બેહોશ હતી, અને તેના રૂપમાં આનંદના ચિહ્નો ઝળહળતા હતા.
ગોપીત્રિંશત્કોટિયુક્તા કોટિચન્દ્રસમપ્રભા
તે ત્રીસ કરોડ ગોપીઓ સાથે હતી, અને તેની તેજસ્વિતા કરોડો ચાંદની જેવી હતી.
શ્વેતચમ્પકવર્ણાભા મત્તવારણગામિની
તેના રૂપમાં શ્વેત ચંપાની ફૂલ જેવી ઝાંખી હતી, અને તે ગર્વિત હાથીની જેમ gracefully ચાલતી હતી.
માણિક્યખચિતં હારમમૂલ્યં વહ્નિશૌચકમ્ 2.11.
તેના ગળામાં અમૂલ્ય અને માણિકથી સજેલ હાર હતો, જે અગ્નિ જેવી શુદ્ધતા ધરાવતો હતો.
સ્થલપદ્મપ્રભાજુષ્ટં કોમલં ચ સુરઞ્જિતમ્
તેના પગમાં સ્થલપદ્મની ઝાંખી હતી, જે નરમ અને દેવોને આનંદ આપતી હતી.
રત્નેન્દ્રરાજખચિતવિમાનાદવરુહ્ય ચ
તે રત્નોના રાજાથી સજેલ સ્વર્ગીય મહેલમાંથી નીચે ઉતરી.
કસ્તૂરીબિન્દુતિલકં ચન્દનેન્દુસમન્વિતમ્
તેના મથામાં કસ્તૂરીથી બનેલ તિલક હતો, જે ચંદન અને ચાંદની જેવા ચિહ્નોથી સજાયેલો હતો.
દધતી ભાલમધ્યે ચ સીમન્તાધસ્તદુજ્જ્વલમ્
તે એ તિલકને પોતાના ભાળના મધ્યમાં, વાળની રેખા નીચે, તેજસ્વી રીતે પહેરતી હતી.
સુચારુકબરીભારં કમ્પયન્તી ચ કમ્પિતા
તેના સુંદર અને ઘન વાળ હલતા હતા, અને તે પોતે પણ હલતી હતી.
ગત્વા તસ્થૌ કૃષ્ણપાર્શ્વે રત્નસિંહાસને વરે
તે કૃષ્ણના બાજુમાં, રત્નોથી સજેલ ઉત્તમ સિંહાસન પર જઈને ઊભી રહી.
તાં ચ દૃષ્ટ્વા સમુત્તસ્થૌ કૃષ્ણઃ સાદરમચ્યુતઃ
તેને જોઈને, અચ્યૂત કૃષ્ણ સન્માનપૂર્વક ઊભા થયા.
પ્રણેમુરભિ સંત્રસ્તા ગોપા નમ્રાત્મકન્ધરાઃ
ભયગ્રસ્ત ગોપોએ, પોતાની ગળા નમાવી, વિનમ્રતાપૂર્વક નમસ્કાર કર્યો.
ઉત્થાય ગંગા સહસા સમ્ભાષાં ચ ચકાર સા
ગંગાએ તુરંત ઊભી રહી અને બોલવાનું શરૂ કર્યું.
નમ્રભાવસ્થિતા ત્રસ્તા શુષ્કકણ્ઠૌષ્ઠતાલુકા 2.11.
તે ભયથી, વિનમ્ર ભાવમાં ઊભી રહી, અને તેના ગળા, હોઠ અને જિભ સુકાઈ ગયા હતા.
તદ્ધૃત્પદ્મે સ્થિતઃ કૃષ્ણો ભીતાયૈ ચાભયં દદૌ
કૃષ્ણ, કમળ પર બેઠા, ભયિતાને નિર્ભયતા આપી.
ઊર્ધ્વં સિંહાસનસ્થાં ચ રાધાં ગઙ્ગા દદર્શ સા
પછી ગંગાએ સિંહાસન પર ઊંચે બેઠેલી રાધાને જોઈ.
અસંખ્યબ્રહ્મણામાદ્યાં ચાદિસૃષ્ટિં સનાતનીમ્
તેને અનંત બ્રહ્માઓની મુખ્ય અને સૃષ્ટિની શાશ્વત મૂળરૂપે જોઈ.
વિશ્વવૃન્દે નિરુપમાં રૂપેણ ચ ગુણેન ચ
વિશ્વના અનેક સમૂહોમાં, તે રૂપ અને ગુણમાં અદ્વિતીય હતી.
શુભાં સુભદ્રાં સુભગાં સ્વામિસૌભાગ્યસંયુતામ્
શુભ, સુભદ્રા, ભાગ્યશાળી અને પોતાના સ્વામીના સદભાગ્યથી યુક્ત હતી.
કૃષ્ણાર્દ્ધાઙ્ગી કૃષ્ણસમાં તેજસા વયસા ત્વિષા
કૃષ્ણના અર્ધ અંગરૂપ, તેજ, યુવાનપણું અને કાંતિમાં કૃષ્ણ સમાન હતી.