ઇત્યુક્તે શઙ્કરે બ્રહ્મન્ગોલોકે સુરસંસદિ
શંકરે ગોલોકમાં, દેવોની સભામાં, બ્રહ્મા, આ રીતે કહ્યું,
તે તં દૃષ્ટ્વા ચ સંહૃષ્ટાઃ સંસ્તૂય પુરુષોત્તમમ્
તેમણે તેને જોઈ આનંદિત થયા અને પુરુષોત્તમની સ્તુતિ કરી.
કાલેન શમ્ભુર્ભગવાઞ્છાસ્ત્રદીપં ચકાર સઃ
સમયની સાથે, પવિત્ર શંભુએ શસ્ત્રો પર ગ્રંથ રચ્યો.
સા ચૈવં દ્રવરૂપા યા ગઙ્ગા ગોલોકસમ્ભવા
ગોલોકમાંથી ઉત્પન્ન થયેલી ગંગા એ સમયે પ્રવાહી સ્વરૂપમાં હતી.
સ્થાને સ્થાને સ્થાપિતા સા કૃષ્ણેન પરમાત્મના
કૃષ્ણે, પરમાત્માએ, ગંગાને વિવિધ સ્થળોએ સ્થાપિત કરી.
નારદ ઉવાચ ક્વ ગતા સા મહાભાગા તન્મે વ્યાખ્યાતુમર્હસિ
નારદે પૂછ્યું: એ મહાભાગ્યવતી ક્યાં ગઈ? કૃપા કરીને મને સમજાવો.
નારાયણ ઉવાચ જગામ તં ચ વૈકુણ્ઠં શાપાન્તે પુનરેવ સા
નારાયણે કહ્યું: શાપ પૂરું થતાં, તે ફરીથી વૈકુંઠમાં ગઈ.
ભારતં ભારતી ત્યક્ત્વા ચાગમત્તદ્ધરેઃ પદમ્
ભારતીને ભારતમાં છોડી, તે હરિના સ્થાન પર ગઈ.
ગઙ્ગા સરસ્વતી લક્ષ્મીશ્ચૈતાસ્તિસ્રઃ પ્રિયા હરેઃ
ગંગા, સરસ્વતી અને લક્ષ્મી — આ ત્રણેય હરિની પ્રિય છે.
નારદ ઉવાચ ધાતુઃ કમણ્ડલુસ્થા ચ શઙ્કરસ્ય શિરોગતા
નારદે પૂછ્યું: તે બ્રહ્માના કમંડલમાં અને શંકરના માથા પર હતી.
બભૂવ સા મુનિશ્રેષ્ઠ ગંગા નારાયણપ્રિયા
મુનિશ્રેષ્ઠ, નારાયણને પ્રિય એવી ગંગા આવી રીતે બની.
પુરા બભૂવ ગોલોકે સા ગંગા દ્રવરૂપિણી
પહેલાં, ગોલોકમાં, ગંગા પ્રવાહી સ્વરૂપમાં હતી.
દ્રવાધિષ્ઠાતૃરૂપા યા રૂપેણાપ્રતિમા ભુવિ
પ્રવાહના અધિષ્ઠાત્રી સ્વરૂપે, એ ધરા પર અદ્વિતીય છે.
શરન્મધ્યાહ્નપદ્માસ્યા સસ્મિતા સુમનોહરા
શરદના મધ્યાહ્ને ખીલેલા કમળ જેવું એનું મુખ, હસતું અને ખૂબ સુંદર છે.
સ્નિગ્ધપ્રભાઽતિસુસ્નિગ્ધા શુદ્ધસત્ત્વસ્વરૂપિણી 2.11.
એની તેજસ્વિતા નરમ અને ખૂબ જ ચમકદાર છે; એ શુદ્ધ સત્ત્વનું સ્વરૂપ છે.
પીનોન્નતં સુકઠિનં સ્તનયુગ્મં સુવર્તુલમ્
એના સ્તન યુગલ ભરપૂર, ઊંચા, દૃઢ અને ગોળ છે.
વક્રિમં કબરીભારં માલતીમાલ્યસંયુતમ્
એના વાળ ઘણા અને વાંકડા છે, માલતીના હારથી સજેલા છે.
કસ્તૂરીપત્રિકાયુક્તં ગણ્ડયુગ્મં મનોહરમ્
એના ગાલ પર કસ્તૂરીના ચિહ્નો છે, જે惹ક છે.
પક્વદાડિમબીજાભદન્તપંક્તિસમુજ્જ્વલા
એના દાંતની પંક્તિ પક્વ દાડીમના દાણા જેવી ઉજળી છે.
સા સકામા કૃષ્ણપાર્શ્વે સમુત્તસ્થે સુલજ્જિતા
ઇચ્છાથી, એ શરમાળ બની કૃષ્ણના બાજુએ ઊભી રહી.
મૂર્ચ્છિતા પ્રભુરૂપેણ પુલકાઙ્કિતવિગ્રહા
તે બેહોશ હતી, અને તેના રૂપમાં આનંદના ચિહ્નો ઝળહળતા હતા.
ગોપીત્રિંશત્કોટિયુક્તા કોટિચન્દ્રસમપ્રભા
તે ત્રીસ કરોડ ગોપીઓ સાથે હતી, અને તેની તેજસ્વિતા કરોડો ચાંદની જેવી હતી.
શ્વેતચમ્પકવર્ણાભા મત્તવારણગામિની
તેના રૂપમાં શ્વેત ચંપાની ફૂલ જેવી ઝાંખી હતી, અને તે ગર્વિત હાથીની જેમ gracefully ચાલતી હતી.
માણિક્યખચિતં હારમમૂલ્યં વહ્નિશૌચકમ્ 2.11.
તેના ગળામાં અમૂલ્ય અને માણિકથી સજેલ હાર હતો, જે અગ્નિ જેવી શુદ્ધતા ધરાવતો હતો.
સ્થલપદ્મપ્રભાજુષ્ટં કોમલં ચ સુરઞ્જિતમ્
તેના પગમાં સ્થલપદ્મની ઝાંખી હતી, જે નરમ અને દેવોને આનંદ આપતી હતી.
રત્નેન્દ્રરાજખચિતવિમાનાદવરુહ્ય ચ
તે રત્નોના રાજાથી સજેલ સ્વર્ગીય મહેલમાંથી નીચે ઉતરી.
કસ્તૂરીબિન્દુતિલકં ચન્દનેન્દુસમન્વિતમ્
તેના મથામાં કસ્તૂરીથી બનેલ તિલક હતો, જે ચંદન અને ચાંદની જેવા ચિહ્નોથી સજાયેલો હતો.
દધતી ભાલમધ્યે ચ સીમન્તાધસ્તદુજ્જ્વલમ્
તે એ તિલકને પોતાના ભાળના મધ્યમાં, વાળની રેખા નીચે, તેજસ્વી રીતે પહેરતી હતી.
સુચારુકબરીભારં કમ્પયન્તી ચ કમ્પિતા
તેના સુંદર અને ઘન વાળ હલતા હતા, અને તે પોતે પણ હલતી હતી.
ગત્વા તસ્થૌ કૃષ્ણપાર્શ્વે રત્નસિંહાસને વરે
તે કૃષ્ણના બાજુમાં, રત્નોથી સજેલ ઉત્તમ સિંહાસન પર જઈને ઊભી રહી.