મહાપાતકિનશ્ચૈતે શૂદ્રાણાં શવદાહકાઃ
આ બધા મહાપાપી છે, અને શૂદ્રોના મૃતદેહ દાહ કરનારા પણ.
લક્ષ્મીરુવાચ યેષાં સન્દર્શનસ્પર્શાત્સદ્યઃ પૂતા નરાધમાઃ
લક્ષ્મી બોલ્યા: આવા લોકોના દર્શન કે સ્પર્શથી, સૌથી નીચા મનુષ્ય પણ તરત પવિત્ર થઈ જાય છે.
હરિભક્તિવિહીનાશ્ચ મહાહઙ્કારસંયુતાઃ
જેને હરિભક્તિ નથી અને મોટો અહંકાર છે,
પુનન્તિ સર્વતીર્થાનિ યેષાં સ્નાનાવગાહનાત્
એવા લોકોના સ્નાનથી અને ડૂબકીથી બધા તીર્થો પવિત્ર થઈ જાય છે.
યેષાં સન્દર્શનં સ્પર્શં દેવા વાઞ્છન્તિ ભારતે
ભારતભૂમિમાં દેવતાઓ પણ આવા લોકોના દર્શન અને સ્પર્શની ઇચ્છા રાખે છે.
ન હ્યમ્મયાનિ તીર્થાનિ ન દેવા મૃચ્છિલામયાઃ 2.6.
કેમ કે તીર્થો મારા નથી, અને દેવતાઓ માટી કે પથ્થરથી બનેલા નથી.
સૌતિરુવાચ નિગૂઢતત્ત્વં કથિતુમૃષિશ્રેષ્ઠોપચક્રમે
સૌતિએ કહ્યું: ઋષિમાં શ્રેષ્ઠએ ગુપ્ત તત્વ જણાવવાનું શરૂ કર્યું.
શ્રીનારાયણ ઉવાચ પુણ્યસ્વરૂપં પાપઘ્નં સુખદં ભુક્તિમુક્તિદમ્
શ્રીનારાયણે કહ્યું: એ પવિત્ર સ્વરૂપ ધરાવે છે, પાપ નાશ કરે છે, સુખ આપે છે અને ભોગ તથા મુક્તિ બંને આપે છે.
સારભૂતં ગોપનીયં ન વક્તવ્યં ખલેષુ ચ
એ સર્વસ્વનો સાર છે, ગુપ્ત રાખવાનું છે અને દુષ્ટ લોકોમાં કદી કહેવું નહીં.
ગુરુવક્ત્રાદ્વિષ્ણુમન્ત્રો યસ્ય કર્ણે વિશેદ્વરઃ
ગુરુના મુખથી વિષ્ણુમંત્ર જ્યારે કોઈના કાનમાં પહોંચે છે,
પુરુષાણાં શતં પૂર્વં પૂતં તજ્જન્મમાત્રતઃ
ત્યારે એ મનુષ્યના પછળના સો જન્મ જન્મથી જ પવિત્ર થઈ જાય છે.
યૈઃ કૈશ્ચિદ્યત્ર વા જન્મ લબ્ધં યેષુ ચ જંતુષુ
જે કોઈ જન્મ, જ્યાં પણ, અને જે કોઈ જીવમાં મળ્યા હોય,
મદ્ભક્તિયુક્તો મત્પૂજાનિયુક્તો મદ્ગુણાન્વિતઃ
જે મારા ભક્તિમાં તત્પર છે, મારી પૂજા કરે છે અને મારા ગુણોથી યુક્ત છે,
મદ્ગુણશ્રુતિમાત્રેણ સાનન્દઃ પુલકાન્વિતઃ
મારા ગુણો સાંભળતાં જ આનંદથી રોમાંચિત થઈ જાય છે,
ન વાઞ્છન્તિ સુખં મુક્તિં સાલોક્યાદિ ચતુષ્ટયમ્
એવા લોકો સુખ, મુક્તિ કે મારા નજીક રહેવાના ચાર પ્રકારની ઇચ્છા પણ રાખતા નથી.
ઇન્દ્રત્વં ચ મનુત્વં ચ દેવત્વં ચ સુદુર્લભમ્ 2.6.
ઇન્દ્રપદ, મનુપદ કે દેવપદ જે ખૂબ દુર્લભ છે,
બ્રહ્માણ્ડાનિ વિનશ્યન્તિ દેવા બ્રહ્માદયસ્તથા
બધા બ્રહ્માંડ નાશ પામે છે અને દેવતાઓ સહિત બ્રહ્મા પણ.
ભ્રમન્તિ ભારતે ભક્તા લબ્ધ્વા જન્મ સુદુર્લભમ્
ભક્તો ભારતભૂમિમાં જન્મ લઈને, જે અત્યંત દુર્લભ છે, અહીં ફરતા રહે છે.
ઇત્યેતત્કથિતં સર્વં કુરુ પદ્મે યથોચિતમ્
આ રીતે બધું પદ્મમાં યોગ્ય રીતે કહેલું છે.
નારાયણ ઉવાચ ગઙ્ગાશાપેન કલયા સ્વયં તસ્થૌ હરેઃ પદે
નારાયણે કહ્યું: ગંગાના શાપથી એ કળિયુગમાં સ્વયં હરિના ચરણોમાં રહી.
ભારતી ભારતં ગત્વા બ્રાહ્મી ચ બ્રહ્મણઃ પ્રિયા
ભારતી ભારતભૂમિ પર ગઈ અને બ્રાહ્મી, જે બ્રહ્માની પ્રિય છે,
સર્વં વિશ્વં પરિવ્યાપ્ય સ્રોતસ્યેવ હિ દૃશ્યતે
એ આખું વિશ્વ વ્યાપી રહીને, ધારા જેવી દેખાય છે.
સરસ્વતી નદી સા ચ તીર્થરૂપાઽતિપાવની
એ સરસ્વતી નદી તીર્થરૂપ છે અને અત્યંત પવિત્ર કરે છે.
પશ્ચાદ્ભગીરથાનીતા મહીં ભાગીરથી શુભા
પછી ભગીરથએ લાવીને, શુભ ભાગીરથી પૃથ્વી પર આવી.
તત્રૈવ સમયે તાં ચ દધાર શિરસા શિવઃ
એ જ સમયે શિવએ તેણીને પોતાના માથે રાખી.
પદ્મા જગામ કલયા સા ચ પદ્માવતી નદી
પદ્મા પોતાની રૂપમાં ત્યાંથી ગઈ અને પદ્માવતી નદી બની.
તતોઽન્યયા સા કલયા ચાલભજ્જન્મ ભારતે
પછી, બીજા રૂપે, તે ભારતમાં જન્મી.
પુરા સરસ્વતીશાપાત્તત્પશ્ચાદ્ધરિશાપતઃ
પહેલાં સરસ્વતીના શાપથી અને પછી હરિના શાપથી,
કલેઃ પઞ્ચસહસ્રં ચ વર્ષં સ્થિત્વા ચ ભારતે 2.7.
કળિયુગના પાંચ હજાર વર્ષ સુધી ભારતમાં રહી,
યાનિ સર્વાણિ તીર્થાનિ કાશીં વૃન્દાવનં વિના
કાશી અને વૃંદાવન સિવાયના બધા તીર્થો,