આગતં તુષ્ટુવુઃ સર્વે દૃષ્ટ્વા તં વિષ્ણુવિ ગ્રહમ્
વિષ્ણુનું તે ગ્રહ ત્યાં આવતા, બધાએ તેને જોઈને સ્તુતિ કરી.
સહસ્રમૂર્ધા ભક્ત્યા ચ પ્રણનામ ચ નારદ
સહસ્રો મસ્તકથી, નારદે ભક્તિપૂર્વક વંદન કર્યું.
લીનોઽહં કૃષ્ણપાદાબ્જે બભૂવ ફાલ્ગુનોઽવરઃ
હું કૃષ્ણના કમળ જેવા ચરણોમાં લીન થયો અને ફાલ્ગુન પછી રહ્યો.
એતસ્મિન્નંતરે દેવા દદૃશૂ રથમુત્તમમ્
એ સમયે દેવોએ ઉત્તમ રથને જોયો.
મણીંદ્રસારસંયુક્તં વહ્નિશુદ્ધાંશુકાન્વિતમ્ 4.6.
તે રથ શ્રેષ્ઠ રત્નો અને મણીઓથી શોભિત હતો, અગ્નિથી શુદ્ધ થયેલા વસ્ત્રોથી આવરાયેલો હતો.
સદ્રત્નસારકલશસમૂહેન વિરાજિતમ્
તે રથ શ્રેષ્ઠ રત્નોથી બનેલા કલશોથી ઝગમગતું હતું.
સહસ્રચક્રસંયુક્તં મનોયાયિ મનોહરમ્
એ રથમાં હજાર ચકરા હતા, મનગમતું ચાલતું અને મનોહર હતું.
મુક્તામાણિક્યવજ્રાણાં સમૂહેન સમુજ્જ્વલમ્
મોતી, મણિકા અને વજ્રના સમૂહથી તે તેજસ્વી લાગતું હતું.
દેવાનાં દાનવાનાં ચ રથાનાં પ્રવરં મુને
હે મુનિ, તે દેવો અને દાનવોના બધા રથોમાં શ્રેષ્ઠ હતું.
પંચાશદ્યોજનોર્ધ્વં ચ ચતુર્યોજનવિસ્તૃતમ્
તે રથ પચાસ યોજન ઊંચું અને ચાર યોજન પહોળું હતું.
તત્રસ્થાં દદૃશુર્દેવીં રત્નાલંકારભૂષિતામ્
ત્યાં દેવોએ રત્નોના આભૂષણોથી સજ્જ દેવીને જોયી.
તેજઃસ્વરૂપા મતુલાં મૂલપ્રકૃતિમીશ્વરીમ્
તે તેજરૂપ, અનન્ય અને મૂળપ્રકૃતિ સ્વરૂપ ઈશ્વરી હતી.
ઈષદ્ધાસ્યપ્રસન્નાસ્યાં ભક્તાનુગ્રહકાતરામ્
થોડી સ્મિતભરી પ્રસન્ન મુખવાળી, ભક્તોને કૃપા કરવા ઉત્સુક હતી.
રત્નેન્દ્રસારરચિતક્વણન્મઞ્જીરરંજિતામ્
શ્રેષ્ઠ રત્નોથી બનેલી પાયલના મીઠા ઝણકારથી તે રંજાયેલી હતી.
સદ્રત્નસારકેયૂરકરકંકણભૂષિતામ્ 4.6.
શ્રેષ્ઠ રત્નોના કંગણ અને બાંયડા પહેરીને તે શોભતી હતી.
નિતંબકઠિનશ્રોણીં પીનોન્નતકુચાનતામ્
તેણીનું કટિ ચાંદી જેવી મજબૂત અને સ્તન ઉન્નત તથા ભરાવદાર હતા.
કજ્જલોજ્જલરેખાક્તશરત્પંકજલોચ નામ્
એના નેત્રોમાં ઘાટ કાજળની રેખાઓ શોભતી હતી, જે શરદ ઋતુના કાદવ જેવી લાગતી હતી.
મુક્તાપંક્તિપ્રભામુષ્ટદંતરાજિવિરાજિતામ્
મોતીની માળ જેવી ચમકતી દાંતની પંક્તિએ એના રૂપને વધુ ઉજળું બનાવ્યું હતું.
પક્ષીંદ્રચંચુનાસાગ્રગજેંદ્રમૌક્તિકાન્વિતામ્
એના નાકના ટોચે મોતી ઝળહળતો હતો, જે પક્ષી રાજાના ચાંચ જેવી લાગતી હતી અને એએ હાથીમોતી પણ પહેરી હતી.
સિંહપૃષ્ઠસમારૂઢાં સુતાભ્યાં સહિતાં મુદા
એ સિંહની પીઠ પર આરૂઢ હતી અને પોતાની બે દીકરીઓ સાથે આનંદથી હતી.
સુતાભ્યાં સહિતા દેવી સમુવા સ વરાનનાઃ
દેવી પોતાની દીકરીઓ સાથે, કમળ જેવું તેજસ્વી મુખ લઈને આગળ આવી.
નનામ શંકરં ધર્મમનંતં કમલોદ્ભવમ્
એ શિવ, ધર્મ, અનંત અને કમળમાંથી જન્મેલા બ્રહ્માને વંદન કરી.
આશિષં ચ દદુર્દેવા વાસયામાસુરંતિકે
દેવતાઓએ આશીર્વાદ આપ્યા અને એને પોતાના નજીક બેઠાડી.
તસ્થુર્દેવાઃ સભામધ્યે દેવસ્ય પુરતો હરેઃ
દેવતાઓ સભાના મધ્યમાં, હરિ ભગવાનની સામે ઊભા રહ્યા.
ઉવાચ કમલાં કૃષ્ણઃ સ્મેરાનનસરોરુહઃ 4.6.
કમળમુખે સ્મિત સાથે શ્રીકૃષ્ણે કમલાને કહ્યું.
વૈદર્ભ્યા ઉદરે જન્મ લભ દેવિ સના તનિ
હે દેવી, હંમેશા રહેતી, તું વિદર્ભની સ્ત્રીના ગર્ભમાં જન્મ લે.
તા દેવ્યઃ પાર્વતીં દૃષ્ટ્વા સમુત્થાય ત્વરાન્વિતાઃ
પાર્વતીને જોઈને એ દેવીઓ તત્કાળ ઊભી થઈ.
વિપ્રેંદ્ર પાર્વતીલક્ષ્મીવાગધિષ્ઠાતૃદેવતાઃ
હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ, પાર્વતી, લક્ષ્મી અને વાક એ અધિષ્ઠાત્રી દેવીઓ ત્યાં હાજર હતી.
તાશ્ચ સંભાષયામાસુઃ સંપ્રીત્યા ગોપકન્યકાઃ
એ દેવીઓએ આનંદપૂર્વક ગોપકન્યાઓ સાથે વાતચીત કરી.
શ્રીકૃષ્ણઃ પાર્વતીં તત્ર સમુવાચ જગત્પતિઃ
ત્યાં જગતના સ્વામી શ્રીકૃષ્ણે પાર્વતીને કહ્યું.