કામેન કામિની ત્વં ચ દગ્ધાઽસિ વ્યર્થમીશ્વરિ
હે ઈશ્વરી, પ્રેમ માટે તું વ્યર્થ રીતે કામથી દગ્ધ થઈ ગઈ છે.
દિને દિને વૃથા યાતિ દુર્લભં નવયૌવનમ્
દિવસે દિવસે અમૂલ્ય યુવાની વ્યર્થ રીતે વિતી જાય છે.
શશ્વત્તપસ્યાયુક્તશ્ચ કૃષ્ણમાત્માનમીપ્સિતમ્ 2.58.
સदैવ તપમાં લીન રહીને, તે માત્ર કૃષ્ણને જ પોતાનું મન ચાહે છે.
સર્વકામરસજ્ઞા ત્વં નિષ્કામં કામમીપ્સિતમ્
તમે બધા કામના રસ જાણો છો, છતાં નિષ્કામ રહીને કામની ઈચ્છા રાખો છો.
અન્યશ્ચ ત્વન્મનઃકામો ભિન્નં ત્વદ્ભર્તુરીપ્સિતમ્
બીજું કોઈ, જેનું મન તવ પર છે, તે તારા પતિની ઈચ્છાથી જુદી ઈચ્છા રાખે છે.
વાસન્તીપુષ્પતલ્પે ચ ગન્ધચન્દન ચર્ચિતે
વસંતના ફૂલોની શય્યામાં, સુગંધ અને ચંદનથી સજ્જ છે.
સુગન્ધ્યુત્ફુલ્લકુસુમે નિર્જને ચન્દને વને
મીઠી સુગંધવાળા, ફૂલેલા ફૂલો વચ્ચે, એકાંત ચંદનવનમાં.
ચન્દને ચમ્પકવને શીતચમ્પકવાયુના
ચંદન અને ચંપાના વનમાં, ઠંડા ચંપાના પવન સાથે.
તારોવાચ અત્રેરભાગ્યાત્ત્વં પુત્રો વ્યર્થં તે જન્મ જીવનમ્
તારાએ કહ્યું: અત્રિનું દુર્ભાગ્ય હોવાથી, તું તેનો પુત્ર છે—તારો જન્મ અને જીવન વ્યર્થ છે.
અરે કૃત્વા રાજસૂયમાત્માનં મન્યસે બલી
અરે! રાજસૂય યજ્ઞ કરીને, તું પોતાને શક્તિશાળી માને છે.
યસ્ય ચિત્તં પરસ્ત્રીષુ સોઽશુચિઃ સર્વકર્મસુ ।। ન કર્મફલભાક્પાપી નિન્દ્યો વિશ્વેષુ સર્વતઃ 2.58.
જેનું મન પરસ્ત્રીઓમાં છે, તે બધા કર્મોમાં અશુદ્ધ છે; પાપી છે, કર્મફળ પામતો નથી અને સર્વત્ર નિંદિત છે.
સતીત્વં મે નાશયસિ યક્ષ્મગ્રસ્તો ભવિષ્યસિ
તું મારું પતિવ્રત ધ્વંસ કરે છે; તને ક્ષય રોગ થશે.
દુષ્ટાનાં દર્પહા કૃષ્ણો દર્પં તે નિહનિષ્યતિ
દુષ્ટોના અહંકારનો નાશ કરનાર કૃષ્ણ, તારો અહંકાર તોડી નાખશે.
ઇત્યુક્ત્વા તારકા સાધ્વી રુરોદ ચ મુહુર્મુહુઃ
આ રીતે કહીને, સાધ્વી તારાએ વારંવાર રડવું શરૂ કર્યું.
બ્રહ્માણં પરમાત્માનમાકાશં પવનં ધરામ્
બ્રહ્મા, પરમાત્મા, આકાશ, પવન અને ધરતી—
તારકાવચનં શ્રુત્વા ન ભીતઃ સ ચુકોપ હ
તારાના શબ્દો સાંભળીને, તે ડર્યો નહીં, પણ ગુસ્સે થયો.
રથં ચ ચાલયામાસ મનોયાયી મનોહરમ્
તે મનથી ચાલતું, સૌને મોહી લે એવું રથ ચલાવ્યું.
વિસ્પન્દકે સુરવને ચન્દને પુષ્પભદ્રકે
વિસ્પંદક નામના દેવવનમાં, ચંદન અને પુષ્પભદ્રક વૃક્ષો વચ્ચે,
સુગન્ધિ પુષ્પતલ્પે ચ પુષ્પચન્દનવાયુના
સુગંધિત ફૂલોના પથારે, ફૂલ અને ચંદનના સુગંધથી ભરેલા પવનમાં,
શૈલે શૈલે નદે નદ્યાં શૃંગારં કુર્વતોસ્તયોઃ
દરેક પર્વત પર, દરેક નદીમાં, એ બંનેએ પ્રેમભરી રમણીઓ કરી.
બભૂવ શરણાપન્નો ભીતો દૈત્યેષુ ચન્દ્રમાઃ 2.58.
દૈત્યોથી ડરીને ચંદ્રમાએ આશરો માંગ્યો.
અભયં ચ દદૌ તસ્મૈ કૃપયા ભૃગુનન્દનઃ
ભૃગુપુત્રએ દયા કરીને તેને નિર્ભયતા આપી.
સભાયાં જહસુર્હૃષ્ટા બલિનો દિતિનન્દનાઃ
સભામાં દિતિના શક્તિશાળી પુત્રોએ આનંદથી હસી ઉઠ્યા.
સતીસતીત્વધ્વંસેન પાપિષ્ઠચન્દ્રમણ્ડલે
પવિત્રતાનો નાશ થતાં, પાપી ચંદ્રમંડળે પોતાનો તેજ ગુમાવ્યો.
ઉવાચ તં મહાભીતં શુક્રો વેદવિદાં વરઃ
વેદોમાં શ્રેષ્ઠ એવા શુક્રે, ખૂબ ડરેલા તેને કહ્યું:
શુક્ર ઉવાચ દુર્નીતં કર્મ તે પુત્ર નીચવન્નયશસ્કરમ્
"પુત્ર, તું જે કર્યું તે દુષ્ટ અને અપમાનજનક છે, નીચ માણસ જેવું."
રાજસૂયસ્ય સુફલે નિર્મલે કીર્ત્તિમણ્ડલે
રાજસૂયના શુદ્ધ અને શુભ યશવર્તુળમાં,
ત્યજ દેવગુરૌ પત્નીં પ્રસૂમિવ મહાસતીમ્
દેવતાઓના ગુરુની પત્નીને, ભલે તે મહાસતી હોય, ઉપયોગ પછી ફૂલ ફેંકી દેવું એમ તું છોડી દે.
શમ્ભોઃ સુરાણામીશસ્ય ગુરુપુત્રસ્ય વેધસઃ
એ શંભુ, દેવોના સ્વામી, ગુરુપુત્ર અને સૃષ્ટિકર્તાની પત્ની છે.
શત્રોરપિ ગુણા વાચ્યા દોષા વાચ્યા ગુરોરપિ
શત્રુના ગુણ પણ કહેવા જોઈએ અને ગુરુના દોષ પણ કહેવા જોઈએ.