તયા યુક્તઃ સદાઽઽત્મા ચ ભગવાંસ્તેન કથ્યતે
જેમાં હંમેશાં આ ગુણો હોય, તેને જ ‘ભગવાન’ કહેવામાં આવે છે.
તેજોરૂપં નિરાકારં ધ્યાયન્તે યોગિનઃ સદા
યોગીઓ હંમેશાં આ તેજરૂપ, નિરૂપમ સ્વરૂપનું ધ્યાન કરે છે.
અદૃશ્યં સર્વ દ્રષ્ટારં સર્વજ્ઞં સર્વકારણમ્
જે દેખાતું નથી, બધું જોતું રહે છે, બધું જાણે છે અને બધુંનું કારણ છે.
વૈષ્ણવાસ્તે ન મન્યન્તે તદ્ભક્તાઃ સૂક્ષ્મદર્શિનઃ
પણ વૈષ્ણવ ભક્તો, જે સૂક્ષ્મદ્રષ્ટિ ધરાવે છે, એ રીતે માનતા નથી.
તેજોમણ્ડલમધ્યસ્થં બ્રહ્મ તેજસ્વિનં પરમ્
તેઓ તેજના વર્તુળના મધ્યમાં સ્થિત પરમ તેજસ્વી બ્રહ્મને જુએ છે.
અતીવસુન્દરં રૂપં બિભ્રતં સુમનોહરમ્
તેનું રૂપ અત્યંત સુંદર અને મનને મોહી લેતું છે.
નવીનનીરદાભાસં રાસૈકશ્યામસુન્દરમ્
તેનું વર્ણ નવાં મેઘ જેવું શ્યામ છે, રાસનો એકમાત્ર શ્યામસુંદર છે.
મુક્તાસારમહાસ્વચ્છદન્તપઙ્ક્તિમનોહરમ્
મોતી જેવી વિશાળ, નિર્મળ અને ચમકદાર દાંતની પંક્તિઓથી તે મોહક લાગે છે.
સુનાસં સસ્મિતં શશ્વદ્ભક્તાનુગ્રહકારકમ્ 2.2.
સુંદર નાક, હંમેશાં સ્મિત અને ભક્તો પર સતત કૃપા કરનાર છે.
દ્વિભુજં મુરલીહસ્તં રત્નભૂષણભૂષિતમ્
બે હાથ ધરાવે છે, એક હાથમાં વાંસળી છે અને રત્નોથી શોભાયમાન છે.
સર્વૈશ્વર્ય્યપ્રદં સર્વં સ્વતન્ત્રં સર્વમઙ્ગલમ્
સર્વ ઐશ્વર્ય આપનાર, સંપૂર્ણ સ્વતંત્ર અને સર્વમંગલરૂપ છે.
ધ્યાયન્તે વૈષ્ણવાઃ શશ્વદેવંરૂપં સનાતનમ્
વૈષ્ણવ ભક્તો હંમેશાં આ શાશ્વત દૈવી સ્વરૂપનું ધ્યાન કરે છે.
બ્રહ્મણો વયસા યસ્ય નિમેષ ઉપચાર્ય્યતે
જેના માટે બ્રહ્માનું આખું આયુષ્ય પણ માત્ર એક પળ સમાન ગણાય છે.
કૃષિસ્તદ્ભક્તિવચનો નશ્ચ તદ્દાસ્યકારકઃ
‘કૃ’નો અર્થ છે તેની ભક્તિ, અને ‘ષ્ણ’નો અર્થ છે સેવા કરવી.
કૃષિશ્ચ સર્વવચનો નકારો બીજવાચકઃ
‘કૃષિ’ બધું દર્શાવે છે અને ‘ણ’ બીજનું સૂચક છે.
અસંખ્યબ્રહ્મણા પાતે કાલેઽતીતેઽપિ નારદ
અનંત બ્રહ્માઓના વિનાશ પછી અને યુગો વીતી ગયા પછી પણ, હે નારદ,
સ કૃષ્ણઃ સર્વસૃષ્ટ્યાદૌ સિસૃક્ષુસ્ત્વેક એવ ચ
બધા સર્જનના આરંભે, એ કૃષ્ણ એકલા જ સર્જન કરવા ઇચ્છ્યા.
સ્વેચ્છામયઃ સ્વેચ્છયા ચ દ્વિધારૂપો બભૂવ હ
પોતાની ઇચ્છાથી, એ સ્વેચ્છાએ, બે રૂપે પ્રગટ થયા.
તાં દદર્શ મહાકામી કામાધારઃ સનાતનઃ 2.2.
એ ચિરંજીવી, સર્વ ઇચ્છાનો આધાર, મહાન કામનાથી ભરપૂર થઈને, તેને જોયા.
પૂર્ણેન્દુબિમ્બસદૃશનિતમ્વયુગલાં પરામ્
તે પરમ, ચહેરો પૂર્ણચંદ્ર જેવો તેજસ્વી અને ગળું શંખ જેવું સુંદર હતું.
શ્રીયુક્તશ્રીફલાકારસ્તનયુગ્મમનોરમામ્
તે સૌભાગ્યથી યુક્ત, સુંદરતા અને શુભ નાળિયેરના જોડા જેવી મોહક હતી.
અતીવ સુન્દરીં શાન્તાં સસ્મિતાં વક્રલોચનામ્
તે અત્યંત સુંદર, શાંત, હળવી સ્મિતવાળી અને થોડું વાંકું નજરવાળી હતી.
શશ્વચ્ચક્ષુશ્ચકોરાભ્યાં પિબન્તીં સન્તતં મુદા
હંસ અને ચકોર જેવી આંખોથી, તે હંમેશા આનંદથી નિહાળતી હતી.
કસ્તૂરીબિન્દુભિઃ સાર્દ્ધમધશ્ચન્દનબિન્દુના
કસ્તૂરીના ટપકાં અને નીચે ચંદનના ચાંપ સાથે તે શોભતી હતી.
સુવક્રકબરીભારં માલતીમાલ્યભૂષિતમ્
તેના સુંદર ગોઠવાયેલા વાળમાં માલતીના ફૂલોની વેણી શોભતી હતી.
કોટિચન્દ્રપ્રભાજુષ્ટપુષ્ટશોભાસમન્વિતામ્
તેને કરોડો ચંદ્રની કાંતિને પણ ઓછા પાડે એવું તેજ પ્રાપ્ત હતું.
અતિમાત્રં તયા સાર્દ્ધં રાસેશો રાસમણ્ડલે
તેની સાથે, રાસના સ્વામી રાસમંડળમાં અત્યંત એકરૂપ થયા.
નાનાપ્રકારશૃંગારં શૃઙ્ગારો મૂર્ત્તિમાનિવ
એ પ્રેમના સ્વરૂપ બનીને, અનેક પ્રકારના શૃંગાર રમ્યા.
તતઃ સ ચ પરિશ્રાન્તસ્તસ્યા યોનૌ જગત્પિતા 2.2.
પછી, જગતના પિતા થાકી ગયા અને તેની ગર્ભમાં પ્રવેશ્યા.
ગાત્રતો યોષિતસ્તસ્યાઃ સુરતાન્તે ચ સુવ્રત
હે સુવ્રત, તેમના મિલનના અંતે, તેની દેહમાંથી,