અરુણોદયકાલેઽપિ ન ત્યજેન્માધવં સતી । માધવઃ પ્રીતિવચસા બોધયામાસ સાઘનાત્
અરુણોદયે પણ સતીએ માધવને છોડ્યો નહીં; માધવે પ્રેમભર્યા શબ્દોથી ધીમે ધીમે એને જગાડી.
પ્રાતઃ કૃત્યં તતઃ કૃત્વા સ્વારુરોહ રથં હરિઃ । ગોપીભી રાધયા સાર્ધં શરત્કમલલોચનઃ
પછી પ્રભાતના કામો કરી, શરદકમળ જેવી આંખોવાળા હરિએ ગોપીઓ અને રાધા સાથે રથ પર આરોહણ કર્યું.
યોજનાયતવિસ્તીર્ણ ગૃહેસ્ત્રિશતકોટિભિઃ । મણીન્દ્રસારનિર્માણૈર્જ્વલદ્ભિરુપશોભિતમ્
એ રથ યોજન જેટલું લાંબું અને પહોળું, ત્રણસો કરોડ મણિમય ઘરો થી શોભાયમાન, તેજસ્વી રત્નોથી બનેલું હતું.
ગોલોકાદાગતં તત્ર મનોયાયિ મનોહરમ્ । સહસ્રચક્રસંયુક્તં મહસ્રાશ્વૈઃ પ્રચાલિતમ્
એ મનમોહક રથ ગોલોકથી આવ્યું, હજાર ચકરા અને હજારો તેજસ્વી ઘોડાઓએ ખેંચતું હતું.
મણિસ્તમ્ભૈશ્ત્રિકોટીભી રત્નરાજિવિરાજિતમ્ । મુક્તામાણિક્યપરમૈર્હીરહારૈઃ સુશોભિતમ્
ત્રણ કરોડ મણિસ્તંભોથી શોભાયમાન, ઉત્તમ મુક્તા, માનિક અને હીરાના હારોથી અલંકૃત હતું.
નાનાચિત્રૈર્વિચિત્રૈશ્ચ શ્વેતચામરદર્પણૈઃ । વહ્નિશુદ્ધાંશુકૈર્દીપ્તૈર્માલાજાલૈર્વિભૂષિતમ્
વિવિધ સુંદર સફેદ ચામર અને દર્પણોથી, અગ્નિથી શુદ્ધ વસ્ત્રો અને તેજસ્વી ફૂલમાળાઓથી સજ્જ હતું.
રત્નિર્માણતલ્પૈશ્ચ પુષ્પચન્દનચર્ચિતમ્ । સમાનરૂપવેષૈશ્ચ ગોપીલક્ષૈઃ સમાવૃતમ્
મણિમય પથારો પર ફૂલ અને ચંદન લગાવેલું, અને સમાન વેશમાં લાખો ગોપીઓથી ઘેરાયેલું હતું.
રથેન તેન ભગવાન્પુનર્વૃન્દાવનં યયૌ । તત્ર ગત્વા નિશાકાલે વિજહાર જલે સ્થલે
એ રથમાં ભગવાન ફરી વૃંદાવન ગયા; ત્યાં રાત્રે જળ અને જમીન પર રમ્યા.
શૃઙ્ગારં સુચિરં કૃત્વા વનેષૂપવનેષુ ચ । રાધિકાં દર્શયામાસ યથાસર્વ ચ નૂતનમ્
વન અને ઉપવનમાં લાંબો સમય પ્રેમ માણી, તેમણે રાધિકાને સર્વ રીતે નવી જેવી દર્શાવી.
વિસ્પન્દકે સુરસને માહેન્દ્રે નન્દને વને । સુમેરુશિખરે રમ્યે પર્વતે ગન્ધમાદને
વિસ્પંદ, સુરસન, માહેન્દ્ર અને નંદન વનમાં, સુમેરુ શિખરે અને ગંધમાદન પર્વત પર આનંદ કર્યો.
શૈલે શૈલે સુન્દરે ચ કન્દરે કન્દરે વને । પુષ્પોદ્યાને સુરહસિ નદ્યાં નદ્યાં નદે નદે
દરેક પર્વત પર, દરેક સુંદર ગુફામાં, દરેક જંગલમાં, દરેક ફૂલવાટિકામાં, દરેક દેવલોકના સરોવરમાં, દરેક નદીમાં અને દરેક નદીના તટ પર,
સમુદ્રપુલિને રમ્યે પારિજાતવને વને । સુભદ્રે પુષ્પભદ્રે ચ નારાયણસરોવરે
સુંદર દરિયાકાંઠે, પારિજાતના વનમાં, શુભ અને પવિત્ર ફૂલવાટિકામાં, અને નારાયણના સરોવરે,
પવનસ્યૈવ નિલયે મલયે ચ સુરાલયે । ત્રિકૂટે ભદ્રકૂટે ચ પઞ્ચકૂટે સુકૂટકે
પવનના નિવાસસ્થાને, મલય પર્વત પર, દેવલોકમાં, ત્રિકૂટ, ભદ્રકૂટ, પંચકૂટ અને સુકૂટક પર્વતો પર,
દેવાનાં કમનીયાયાં કાઞ્ચન્યાં ચ તથૈવ ચ । સમુદ્રે ચ સમુદ્રે ચ દ્વીપે દ્વીપે મનોહરે
દેવતાઓને પ્રિય અને સુવર્ણ ભૂમિમાં, એ જ રીતે દરિયામાં, અને દરેક મનોહર દ્વીપ પર,
ખર્વટે પ્રવરે રમ્યે પુણ્યચન્દ્રસરોવરે । સુપાર્શ્વે મુનિપાર્શ્વે ચ સ રેમે રાધયા સહ
શ્રેષ્ઠ અને રમણિય ખર્વટમાં, પુણ્યચંદ્રના પવિત્ર સરોવરે, શ્રેષ્ઠ અને મુનિની પાસે, તે રાધા સાથે આનંદથી વિહાર કરતો હતો.
શીઘ્રં ચ પુનરાગત્ય જમ્બૂદ્વીપં ચ પુણ્યદમ્ । દ્વારકાં દર્શયામાસ પર્વતં રૈવતં તથા
પછી ઝડપથી પાછા આવીને પવિત્ર જાંબુદ્વીપમાં, તેણે દ્વારકા અને રૈવત પર્વત પણ દર્શાવ્યા.
ગોકુલં પુનરાગત્ય ગોપગોકુલસંકુલમ્ । તત્ર દૃષ્ટ્વા ચ ભાણ્ડીરં પુણ્યં વૃન્દાવનં યયૌ
પછી ફરી ગોકુલમાં આવ્યો, જ્યાં ગોપ અને ગોપીઓથી ગોકુલ ભરેલું હતું. ત્યાં ભાંડીરને જોઈને, તે પવિત્ર વૃંદાવન તરફ ગયો.
શ્રીકૃણ્ણાગમનં શ્રુત્વા યશોદા નન્દ એવ ચ । ગોપા ગોપ્યશ્ચ વૃદ્ધાશ્ચાપ્યશ્રુનેત્રા નિરાકુલાઃ
શ્રીકૃષ્ણના આગમનની વાત સાંભળી, યશોદા, નંદ, ગોપ, ગોપીઓ અને વૃદ્ધો, સૌના નેત્રોમાં આંસુ આવી ગયા અને તેઓ આનંદથી ભીની આંખે નિરાકુળ થયા.
વારણેન્દ્રં પુરસ્કૃત્ય વેશ્યાં ચ નટનર્તકાઃ । પતિપુત્રવતીં સાધ્વીં બ્રાહ્મણીં બ્રાહ્મણં તથા
મોટા હાથીને આગળ રાખીને, વેશ્યા, નૃત્યાંગના, પતિ-પુત્રવાળી સ્ત્રીઓ, સતી સ્ત્રીઓ, બ્રાહ્મણીઓ અને બ્રાહ્મણો,
યથા દેવાશ્ચ વહ્નિં ચ દૃષ્ટ્વા નન્દં ચ માતરમ્ । આયયુર્બાલકૃષ્ણશ્ચ રાધયા સહ માધવઃ
જેમ દેવતાઓ અને અગ્નિ, નંદ અને તેની માતાને જોઈને આવ્યા, તેમ બાળકૃષ્ણ પણ રાધા અને માધવ સાથે આવ્યા.
માતુઃ ક્રોડમારુરોહ પ્રહસ્ય મધુસૂદનઃ । નન્દો યશોદયા સાર્ધ ચુચુમ્બ મુખપઙ્કજમ્
હસતા હસતા મધુસૂદન પોતાની માતાની ગોદમાં ચઢી ગયો; નંદે યશોદા સાથે મળીને તેના કમળ જેવા મુખ પર ચુંબન કર્યું.
આશ્લિશ્ય ભૃશમુચ્ચૈશ્ચ સિષેચ નેત્રજૈર્જલૈઃ । સ્વયં ચ ભગવાન્કૃષ્ણો યશોદાયાઃ સ્તનં પપૌ
તેણે તેને ભાળથી ભેટી, આંખોમાંથી આનંદના આંસુ વહાવ્યા; અને ભગવાન કૃષ્ણે જાતે જ યશોદાનું દુધ પીધું.
તાદૃશં દદૃશુઃ સર્વે યાદૃશો મથુરાં યયૌ । મુરલીહસ્તવિન્યસ્તં રત્નભૂષણભૂષિતમ્
બધાએ તેને એ જ રીતે જોયો જેમ તે મથુરા ગયો હતો, હાથમાં વાંસળી અને રત્નોથી શોભિત.
યથૈકાદશવર્ષીયં શોભિતં પીતવાસસા । મયૂરપિચ્છચૂડં ચ માલતીમાલ્યમણ્ડિતમ્
જેમ અગિયાર વર્ષનો યુવાન, પીળાં વસ્ત્રોમાં શોભતો, માયૂરપંખી મુકુટ અને માલતીના ફૂલોની વેણીથી સજ્જ.
મન્દિરં વેશયામાસ રાધયા સહ માધવમ્ । યશોદા મઙ્ગલં કૃત્વા ભોજયામાસ બ્રાહ્મણાન્
તે રાધા અને માધવ સાથે મહેલમાં પ્રવેશ્યો; યશોદાએ શુભ કાર્ય કરીને બ્રાહ્મણોને ભોજન કરાવ્યું.
પૂજાં ચકાર ગોપીનાં મુનીનાં ચ યથા જનઃ । મણિરત્નં પ્રવાલં ચ સુવર્ણ પરમં તથા
તેણીએ ગોપીઓ અને મુનિઓની પૂજા કરી, જેમ રિવાજ હતો; અને મણિ, રત્ન, મોતી અને શ્રેષ્ઠ સોનુ આપ્યું.
ભુક્તામાણિક્યહીરં ચ બ્રાહ્મણેભ્યો દદૌ મુદા । ગજરત્નં ગવાં રત્નમશ્વરત્નં મનોહરમ્
તેણીએ આનંદપૂર્વક બ્રાહ્મણોને ભોજનમાં મળેલા મણિ, હીરા, ગજમણિ, ગાયમણિ અને મનોહર ઘોડામણિ આપ્યા.
આસનાનિ ચ પાત્રાણિ ભૂષણાનિ તથૈવ ચ । ધાન્યાન્યપિ ચ સસ્યાનિ વસ્ત્રાણિ ચ તથા દદૌ
તેણીએ આસન, પાત્રો, આભૂષણો, અનાજ, પાક અને વસ્ત્રો પણ આપ્યા.
અપૂર્વ દર્શયામાસ રાધયા સહ માધવમ્ । ગોપીગણં ચ મિષ્ટાન્નં સાદરેણાપિ નારદ
નારદજી, એ સમયે એક અનોખું દૃશ્ય દેખાયું—રાધાજી સાથે માધવ, ગોપીઓનો સમૂહ અને મીઠાં વ્યંજન, બધું ખૂબ આદરપૂર્વક દર્શાવાયું.
દુન્દુભીન્વાદયામાસ કારયામાસ મઙ્ગલમ્ । દેવાંશ્ચ ભોજયામાસ સાનન્દં ચ મનોહરમ્
ત્યારે ઢોલ વગાડવામાં આવ્યા અને શુભ સંગીત વગાડાયું; દેવતાઓને આનંદપૂર્વક મનોહર ભોજન પીરસવામાં આવ્યું.