ઇતિ શ્રી બ્રહ્મo મહાo શ્રીકૃષ્ણજન્મખo ઉત્તo નારાદનાo પઞ્ચવિંશત્યધિકશતતમોઽઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રી બ્રહ્મા મહાપુરાણમાં શ્રીકૃષ્ણના મહાન જન્મનું એક સો પચીસમું અધ્યાય, જે નારદ દ્વારા વર્ણવાયું, પૂર્ણ થાય છે.
અથ ષડ્વિંશત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ નારાયણ ઉવાચ ગણેશપૂજનં કૃત્વા માધવો યાદવૈઃ સહ । દેવૈર્મુનિભિરન્યૈશ્ચ દેવીભિઃ સહ નારદ
હવે એક સો છવ્વીસમું અધ્યાય શરૂ થાય છે. નારાયણ બોલ્યા: ગણેશજીની પૂજા કરીને, માધવએ યાદવો, દેવતાઓ, ઋષિઓ અને અન્ય દેવીઓ સાથે, હે નારદ—
અંશેન દેવો દેવીભી રુક્મિણ્યાદ્યાભિરેવ ચ । પ્રયયૌ દ્વારકાં રમ્યાં તસ્થૌ સિદ્ધાશ્રમે સ્વયમ્
દેવએ દેવીઓ, ખાસ કરીને રુક્મિણી અને અન્ય સાથે, સુંદર દ્વારકામાં ગયા અને પોતે સિદ્ધાશ્રમમાં રહ્યા.
કૃત્વા સુપ્રીતિસંભાષાં સાર્ધગોલોકવાસિભિઃ । ગોપૈઃ સુહૃદ્ભિર્નન્દેન માત્રા ગોપ્યા યશોદયા
ગોલોકના વાસીઓ, ગોપો, મિત્રો, નંદ, માતા, ગોપી યશોદા સાથે ખૂબ પ્રેમથી વાતચીત કરી.
ઉવાચ માતરં તાતં સુનીતં ચ ચથોચિતમ્ । ગોપાંશ્ચ ગોકુલસ્થાંશ્ચ બન્ધુવર્ગાશ્ચ સાંપ્રતમ્
તે સમયે કૃષ્ણે પોતાની માતા, પિતા, સુનીતા અને અન્ય સંબંધીઓને, તેમજ ગોકુલમાં રહેતા ગોપાઓને અને ત્યાં હાજર તમામ પરિવારજનોને યોગ્ય રીતે સંબોધન કર્યું.
શ્રીભગવાનુવાચ ગચ્છ નન્દવ્રજં નન્દ હે તાત પ્રાણવલ્લ્ભ । માતર્યશોદે ત્વમપિ પરમાર્થે યશસ્વિનિ
શ્રી ભગવાને કહ્યું: નંદના વ્રજમાં જાઓ, હે નંદ, મારા પ્રાણપ્રિય પિતા; અને હે યશોદા માતા, તું પણ, સાચા અર્થમાં, મહાન અને પ્રસિદ્ધ છે.
ભુક્ત્વા કાલાવશેષં ચ ગચ્છ ગોલોકમુત્તમમ્ । સાલોક્યમુક્તિં દાસ્યામિ સાર્થ ગોકુલવાસિભિઃ
તમારો બાકી રહેલો સમય આનંદપૂર્વક વિતાવીને, શ્રેષ્ઠ ગોલોકમાં જાઓ; હું તમને અને ગોકુલના વાસીઓ સાથે મારા લોકમાં મુક્તિ આપું છું.
ઇત્યુક્ત્વા ભગવાન્કૃષ્ણઃ પિત્રોરનુમતેન ચ । જગામ રાધિકાસ્થાનં નન્દશ્ચ ગોકુલં તથા
આ રીતે કહ્યું પછી, ભગવાન કૃષ્ણે માતા-પિતાની મંજૂરીથી રાધિકા ના નિવાસસ્થાન તરફ ગયા, અને નંદ પણ ગોકુલમાં પરત ફર્યા.
દદર્શ રાધા રુચિરાં મુક્તાહારાં ચ સસ્મિતામ્ । યથા દ્વાદશવર્ષીયાં શશ્વત્સુસ્થિરયૌવનામ્
કૃષ્ણે રાધાને જોયી, જે તેજસ્વી અને સ્મિતભરી હતી, મોતીની હાર પહેરી, અને હંમેશા યુવાન, બાર વર્ષની જેમ સુંદર દેખાતી હતી.
રત્નોચ્ચૈરાસનસ્થા ચ ગોપીત્રિશતકોટિભિઃ । આવૃતા વેત્રહસ્તાભિઃ સસ્મિતાભિશ્ચ સાંપ્રતમ્
રાધા ઊંચા રત્નોથી બનેલા સિંહાસન પર બેઠી હતી, અને ત્રીસ કરોડ ગોપીઓ, દરેક હાથમાં વાંસળી લઈને, આસપાસ સ્મિતભરી ઊભી હતી.
દૃષ્ટ્વા ચ દૂરતો રાધા શ્રીકૃષ્ણં પ્રાણવલ્લભમ્ । શિશુવેષં સુવેષં ચ સુન્દરેશં ચ સસ્મિતમ્
દૂરથી રાધાએ શ્રીકૃષ્ણને, પોતાના પ્રાણપ્રિયને, સુંદર બાળકના વેશમાં, સુંદરતા ના ભગવાનને, સ્મિત સાથે જોયા.
નવીંનજલદશ્યામં પીંતકૌશેયવાસસમ્ । ચન્દનોક્ષિતસર્વાઙ્ગં રત્નભૂષણભૂષિતમ્
કૃષ્ણનો રંગ તાજા વાદળ જેવો હતો, પીળા રેશમી વસ્ત્ર પહેર્યા હતા, આખું શરીર ચંદનથી લિપ્ત, અને રત્નોના આભૂષણોથી સજ્જ હતો.
મયૂરપિચ્છચૂડં ચ માલતીમાલ્યશોભિતમ્ । ઈષદ્ધાસ્યપ્રસન્નાસ્યં ભક્તાનુપ્રહવિગ્રહમ્
તેમણે મોરપાંખની મુકુટ પહેરી હતી, માલતીના હારથી શોભિત, મુલાયમ સ્મિત અને શાંત ચહેરો, ભક્તોને આનંદ આપતો રૂપ.
ક્રીડાકમલમમ્લાનં ધૃતવન્તં મનોહરમ્ । મુરલીહસ્તવિન્યસ્તં સુપ્રશસ્તં ચ દર્પણમ્
તેમણે હંમેશા તાજા અને આકર્ષક રમણિય કમળ પકડી રાખ્યું હતું, હાથમાં વાંસળી અને સુંદર દર્પણ રાખ્યું, જે જોવામાં મોહક હતું.
જવેન ચ સમુત્થાય ગોપીભિઃ સહ સાદરમ્ । પ્રણમ્ય પરયા ભક્ત્યા તુષ્ટાવ પરમેશ્વરમ્
રાધા ગોપીઓ સાથે ઝડપથી ઊભી થઈ, શ્રદ્ધાપૂર્વક પરમ ભક્તિથી ભગવાનને નમન કરી, અને પરમેશ્વરને સ્તુતિ કરી.
રાધિકોવાચ અદ્ય મે સફલં જન્મજીવિતં ચ સુજીવિતમ્ । યદ્દૃષ્ટ્વા મુખચન્દ્રં તે સુસ્નિગ્ધં લોચનં મનઃ
રાધાએ કહ્યું: આજે મારું જન્મ અને જીવન સફળ અને સારું થયું છે, કેમ કે મેં તારા ચાંદ જેવું ચહેરું, આંખો અને મનને મોહી લેતું, જોયું છે.
પઞ્ચ પ્રાણાશ્ચ સ્નિગ્ધાશ્ચ પરમાત્મા ચ સુપ્રિયઃ । ઉભયોર્હર્ષબીજં ચ દુર્લભં બન્ધુદર્શનમ્
પાંચ પ્રાણ, પ્રેમથી ભરેલા, અને પરમાત્મા, સૌથી પ્રિય; લાંબા વિયોગ પછી પ્રિયજનને જોવું દુર્લભ છે અને બંને માટે આનંદનું બીજ છે.
શોકાર્ણવે નિમગ્નાઽહં પ્રદગ્ધા વિરહાનલૈઃ । ત્વદ્દૃષ્ટ્યાઽમૃતવૃષ્ટ્યા ચ સુસિક્તાઽદ્ય સુશીતલા
હું દુ:ખના દરિયામાં ડૂબેલી હતી, વિયોગની આગમાં દગ્ધ થઈ હતી; પણ તારી દર્શન, અમૃત જેવી વરસાદથી, આજે હું ઠંડી અને આનંદિત થઈ ગઈ છું.
શિવા શિવપ્રદાઽહં ચ શિવબીજા ત્વયા સહ । શિ (શ) વ સ્વરૂપા નિશ્ચેષ્ટાઽપ્યદૃશ્યા ચ ત્વયા વિના
હું શુભ છું અને શુભતા આપું છું, તારી સાથે શુભતાનું બીજ છું; મારું સ્વરૂપ 'શિ' અને 'વ' છે, તારી વિના નિષ્ક્રિય અને અદૃશ્ય છું.
ત્વયિ તિષ્ઠતિ દેહે ચ દેહી શ્રીમાઞ્છુચિઃ સ્વયમ્ । સર્વશક્તિસ્વરૂપા ચ શિવરૂપા ગતે ત્વયિ
જ્યારે તું શરીરમાં રહીએ છે, ત્યારે embodied વ્યક્તિ સ્વયં તેજસ્વી અને શુદ્ધ હોય છે, સર્વ શક્તિઓનું સ્વરૂપ અને શિવરૂપ હોય છે; પણ જ્યારે તું દૂર જાય છે—
સ્ત્રીપુંસો વિંરહો નાથસામાન્યશ્ચ સુદારુણઃ । યાન્ત્યેવ શક્તિભિઃ પ્રાણા વિચ્છેદાત્પરમાત્મનઃ
હે સ્વામી, સ્ત્રી અને પુરૂષનો વિયોગ બહુ દુ:ખદ છે; શક્તિઓ, પ્રાણ, પરમાત્માથી અલગ થતાં જ દૂર થઈ જાય છે.
ઇત્યુક્ત્વા રાધિકા વેવી પરમાત્માનમીશ્વરમ્ । સ્વાસને વાસયાસાસ કૃત્વા પાદાર્ચનં મુદા
આ રીતે બોલીને, રાધાએ પરમાત્મા, પરમેશ્વરને શ્રદ્ધાપૂર્વક પોતાના આસન પર બેસાડ્યા, અને આનંદપૂર્વક તેમના પગની પૂજા કરી.
રત્નસિંહાસને શ્રીમાનુવાસ રાધયા સહ । ગોપીભિઃ સપ્તભિઃ શશ્વત્સેવિતઃ શ્વેતચામરૈઃ
રત્નોથી શણગારેલી સિંહાસન પર શ્રીમંત ભગવાન રાધા સાથે બેઠા હતા, અને સાત ગોપીઓ હંમેશા સફેદ ચામરથી સેવા કરતી હતી.
ચન્દના સા દદૌ ગાત્રે સુગન્ધિ ચન્દનં હરેઃ । સસ્મિતા રત્નમાલા સા રત્નમાલાં ગલે દદૌ
સુગંધિત ચંદન રાધાએ હરિના શરીરે લગાવ્યું, અને હળવી સ્મિત સાથે રત્નમાળાની હાર તેમના ગળામાં પહેરાવી.
પદ્મૈઃ પદ્માર્ચિતે પાદપદ્મે પદ્માવતી સતી । અર્ધ્યા દદૌ સા સજલં દૂર્વા પુષ્પં ચ ચન્દનમ્
પદ્માવતી, જે પદ્મોથી પૂજાયેલી હતી, ભગવાનના કમળ જેવા પગ પર જળ, દુર્વા, ફૂલો અને ચંદન અર્પણ કરી.
માલતો માલતીમાલ્યં ચૂડાયાં ચ હરેર્દદૌ । ચમ્પાપુષ્પસ્ય પુટકં દદૌ ચમ્પાવતી સતી
માલતીએ માલતીના ફૂલોની હાર હરિની ચૂડીમાં અર્પણ કરી, અને ચંપાવતીએ ચંપાના ફૂલોનો ગોઠવેલો ગુચ્છ આપ્યો.
પારિજાતા ચ હરયે પારિજાતં દદૌ મુદા । સકર્પૂરં ચ તામ્બૂલં વાસિતં શીતલં જલમ્
પારિજાતા આનંદથી હરિને પારિજાતના ફૂલો, કપૂર, પાન અને ઠંડું સુગંધિત પાણી અર્પણ કર્યું.
દદૌ કદમ્બમાલા સા કદમ્બમાલિકાં શુભામ્ । ક્રીડાકમલમમ્લાનમમૂલ્યં ર્તનદર્પણમ્
કદંબમાલાએ સુંદર કદંબના ફૂલોની હાર, તાજું કમળ અને કિંમતી રત્નદાર દર્પણ અર્પણ કર્યું.
દદૌ હસ્તે હરેરેવ કમલા સા સુકોમલા । વરુણેન પુરા દત્તં વસ્ત્રયુગ્મં ચ સુન્દરમ્
સુકોમળ કમલાએ હરિના હાથમાં કમળ મૂક્યું, અને વરુણ દ્વારા અપાયેલ સુંદર કપડાંનો જોડી અર્પણ કર્યો.
સાક્ષાદ્ગોરોચનાભં ચ સુન્દરી હરયે દદૌ । મધુપાત્રં મધુસ્તસ્મૈ મધુરં મધુપૂર્ણકમ્
એક સુંદર ગોપીએ હરિને શુદ્ધ ગોરોચનાની જેવી વસ્તુ અને મધથી ભરેલું પાત્ર અર્પણ કર્યું.