પ્રયયૌ સા પ્રફુલ્લાસ્યા ખડ્ગખર્પરધારિણી । ઇન્દ્રાણી વૈષ્ણવી શાન્તા બ્રહ્માણી બ્રહ્મવાદિની
તે પ્રસન્ન મુખવાળી, ખડગ અને ખોપરું ધારણ કરનારી ગઈ; ઇન્દ્રાણી, વૈષ્ણવી, શાંતા, બ્રાહ્મણી અને બ્રહ્મવાદિની પણ ગઈ.
કૌમારી નારસિંહી ચ વારાહી વિકટાકૃતિઃ । માહેશ્વરી મહામાયા ભૈરવી ભીમરૂપિણી
કૌમારી, નરસિંહી, ભયાનક રૂપવાળી વારાહી, મહેશ્વરી, મહામાયા, ભૈરવી અને ભીમરૂપિણી પણ ગઈ.
અષ્ટૌ ચ શક્તયઃ સર્વા રથસ્થાઃ પ્રયયુર્મુદા । રત્નેન્દ્રસારયાનસ્થા પ્રયયૌ ભદ્રકાલિકા
આઠેય શક્તિઓ આનંદથી રથ પર બેઠી ગઈ; ભદ્રકાલિકા રત્નમય વાહન પર બેઠી ગઈ.
રક્તવર્ણા ત્રિનયના જિહ્વાલલનભીષણા । શૂલશક્તિગદાહસ્તા ખડ્ગખર્પરધારિણી
તે લાલ રંગની, ત્રણ આંખવાળી, ભયાનક જીભવાળી, હાથમાં શૂળ, શક્તિ, ગદા, ખડગ અને ખોપરું ધરાવનારી હતી.
પ્રયયૌ શૂલહસ્તશ્ચ વૃષભસ્થો મહેશ્વરઃ । સ્કન્દશ્ચ શિખિયાનસ્થઃ શસ્ત્રપાણિર્ધનુર્ધરઃ
મહેશ્વર શૂળ હાથમાં લઈને વૃષભ પર બેઠા ગયા; સ્કંદ મોર પર બેઠા, શસ્ત્ર અને ધનુષ ધારણ કરીને ગયા.
એવં ચ પ્રયયુઃ સર્વે ગણેશં પાર્વતીં વિના । એભિર્યુક્તં મહાદેવં દૃષ્ટ્વા ચ ભદ્રકાલિકામ્
આ રીતે બધા ગયા, પણ ગણેશ અને પાર્વતી સિવાય; મહાદેવ અને ભદ્રકાલિકાને એમની સાથે જોઈ.
પ્રચક્રે ચક્રપાણિશ્ચ સંભાષાં ચ યથોચિતામ્ । બાણઃ શઙ્કધ્વનિં કૃત્વા પ્રણમ્ય પાર્વતીશ્વરમ્
ચક્રધારી ભગવાને યોગ્ય રીતે વાત કરી, પછી શંખનાદ કર્યો અને પાર્વતીપતિને વંદન કરીને બાણે પોતાને તૈયાર કર્યો.
ધનુર્દથાર સગુણં દિવ્યાસ્ત્રેણ નિયોજિતમ્ । બાણં સમુદ્યતં દૃષ્ટ્વા સાત્યકિઃ પરવીરહા
તેણે ધનુષ્યને તાણ્યું, દૈવી અસ્ત્રથી સજ્જ કર્યું; બાણને આવી રીતે તૈયાર જોઈને, શત્રુવીરોના સંહારક સાથીકી—
નિષિધ્યમાનસ્તૈઃ સર્વૈઃ સંનાહી પ્રયયૌ મુદા । બાણશ્ચિક્ષેપ દિવ્યાસ્ત્રમઞ્જનં નામ નારદ
બધાએ રોકવા છતાં, સાથીકી સંપૂર્ણ શસ્ત્રસજ્જ થઈ આનંદથી આગળ વધ્યો; અને બાણે, હે નારદ, અજ્ઞન નામનું દૈવી અસ્ત્ર છોડ્યું.
અવ્યર્થં ગ્રીષ્મમધ્યાહનમાર્તણ્ડાભં સુતીક્ષ્ણકમ્ । દૃષ્ટાવાઽસ્ત્રં સાત્યકિઃ સાક્ષાત્કિંચિન્નમ્રો બભૂવ સઃ
એ અસ્ત્ર ઉનાળાની તીખી બપોરના સૂર્ય જેવું પ્રખર અને જ્વલંત હતું; એ અસ્ત્રને જોઈને સાથીકી થોડું નમ્ર થઈ નમ્યો.
કિં વા ન દગ્ધઃ પ્રયયૌ નભોમધ્યં સુદારુણમ્ । વહ્નિં ચિક્ષેપ બાણશ્ચ સાત્યકિર્વારુણેન ચ
એ અસ્ત્રથી કેમ બળ્યો નહીં? એ ભયાનક અસ્ત્ર આકાશના મધ્યમાં પહોંચ્યું; બાણે અગ્નિઅસ્ત્ર છોડ્યું અને સાથીકીએ વરુણાસ્ત્રથી જવાબ આપ્યો.
પ્રજ્વલન્તં તાલમાનં નિર્વાણં ચ ચકાર સઃ । ચિચ્છેદ વારુણં ઘોરં પ્રજણ્ડં ભીમમુલ્બણમ્
સાથીકીએ જ્વલંત, તાડપાનાં જેટલું મોટું અગ્નિ અસ્ત્ર બુઝાવી દીધું; તેણે ભયાનક, પ્રચંડ અને ભયાવહ વરુણાસ્ત્ર પણ કાપી નાખ્યું.
ચિચ્છેદ સાત્યકિશ્ચૈવ પાર્જન્યેનાવલીલયા । ચિક્ષેપ પવનં બાણઃ પ્રચણ્ડં ભીમમુલ્બણમ્
સાથીકીએ પરજન્ય અસ્ત્રથી એ અસ્ત્રને સહેલાઈથી નાશ કરી દીધું; પછી બાણે ભયાનક અને પ્રચંડ પવન અસ્ત્ર છોડ્યું.
ચિચ્છેદ સાત્યકિશ્ચૈવ પર્વતાશ્ત્રેણ લીલયા । નારાયણસ્ત્રં ચિક્ષેપ બાણશ્ચ રણમૂર્ધનિ
સાથીકીએ પર્વત અસ્ત્રથી એ પવન અસ્ત્રને સહેલાઈથી નાશ કરી દીધું; પછી બાણે યુદ્ધના મધ્યમાં નારાયણ અસ્ત્ર છોડ્યું.
સાત્યકિર્દણ્ડવદ્ભૂમૌ પપાતાર્જુનશિક્ષયા । માહેશ્વરં પ્રચિક્ષેપ બાણઃ શસ્ત્રવિદાં વરઃ
સાથીકી અર્જુનના ઉપદેશ અનુસાર જમીન પર દંડવત પડ્યો; ત્યારે બાણે, શસ્ત્રવિદ્યા માં સર્વોત્તમ, મહેશ્વર અસ્ત્ર છોડ્યું.
સાત્યકિર્વૈષ્ણવાસ્ત્રેણ પ્રવિચ્છેદાવલીલયા । બ્રહ્માસ્ત્રં ચાપિ ચિક્ષેપ બાણશ્ચ રણમૂર્ધનિ
સાથીકીએ વિષ્ણુ અસ્ત્રથી એ અસ્ત્રને સહેલાઈથી નાશ કરી દીધું; પછી બાણે યુદ્ધના મધ્યમાં બ્રહ્માસ્ત્ર છોડ્યું.
ક્ષણં ચકાર નિર્વાણં બ્રહ્માસ્ત્રેણ ચ સાત્યકિઃ । નાગાસ્ત્રં ચાપિ ચિક્ષેપ બાણો રણવિશારદઃ
સાથીકીએ બ્રહ્માસ્ત્રથી એ અસ્ત્રને તરત નિષ્ક્રિય કરી દીધું; પછી યુદ્ધવિદ્યા માં નિપુણ બાણે નાગ અસ્ત્ર છોડ્યું.
સાત્યકિર્ગારુડેનૈવ સંજહાર ક્ષણેન ચ । જગ્રાહ શૂલમવ્યર્થં શંકરસ્ય સુદારુણમ્
સાથીકીએ ગરુડ અસ્ત્રથી એ નાગ અસ્ત્રને ક્ષણેમાટે નાશ કરી દીધું; પછી તેણે શંકરનું નિષ્ફળ ન થતું, અત્યંત ભયાનક શૂળ પકડી લીધું.
તુષ્ટાવ સાત્યકિર્દુર્ગા ગલે માલ્યં બભૂવ હ । જગ્રાહ ધનુષા બાણો બાણં પાશુપતં તથા
સાથીકીએ દુર્ગાનું સ્તવન કર્યું, ત્યારે તેના ગળામાં ફૂલમાળ પહેરાઈ ગઈ; બાણે પોતાનું ધનુષ્ય અને પાશુપત અસ્ત્ર પણ પકડી લીધું.
બાણં સબાણં જૃમ્ભં ચ સાત્યકિશ્ચ ચકાર હ । બાણં તં જૃમ્ભિતં દૃષ્ટ્વા કાર્તિકેયો મહાબલઃ
બાણે પોતાના બાણ સાથે જૃંભ અસ્ત્રનો ઉપયોગ કર્યો; સાથીકીએ પણ જૃંભ અસ્ત્ર છોડ્યું; એ અસ્ત્રને પ્રગટ થયેલું જોઈને, મહાબલી કાર્તિકેય—
અર્ધચન્દ્રં ચ ચિક્ષેપ કામશ્ચિચ્છેદ લીલયા । ગદાં ચક્ષેપ ચ સ્કન્દઃ પ્રાતઃ સૂર્યસમપ્રભામ્
કામદેવે અર્ધચંદ્ર બાણ છોડ્યું, જેને કાર્તિકેયે સહેલાઈથી કાપી નાખ્યું; પછી સ્કંદે પ્રભાતના સૂર્ય જેવું તેજસ્વી ગદા ફેંકી.
વૈષ્ણવાસ્ત્રેણ કામશ્ચ નિર્વાણં ચ ચકાર સઃ । નારાયણસ્ત્રં સ્કન્દશ્ચ પ્રાક્ષિપચ્ચ ત્વરાન્વિતઃ
કામદેવે વૈષ્ણવ અસ્ત્રથી એ ગદાને નિષ્ક્રિય કરી; પછી સ્કંદે ઉતાવળથી નારાયણ અસ્ત્ર છોડ્યું.
પપાત દણ્ડવદ્ભૂમૌ પ્રદ્યુમ્નઃ કૃષ્ણશિક્ષયા । સ્કન્દઃ શક્તિં ચ ચિક્ષેપ પ્રલયગ્નિસમપ્રભામ્
પ્રદ્યુમ્ને કૃષ્ણના ઉપદેશ પ્રમાણે જમીન પર દંડવત પડ્યો; સ્કંદે પ્રલયાગ્નિ જેવું તેજ ધરાવતું શક્તિ અસ્ત્ર છોડ્યું.
કામો નારાયણાસ્ત્રેણ નિર્વાણં ચ ચકાર તામ્ । બ્રહ્માસ્ત્રં ચ પ્રચિક્ષેપ કાર્તિકો રણમૂર્ધનિ
કામદેવે નારાયણ અસ્ત્રથી એ શક્તિને નિષ્ક્રિય કરી; પછી કાર્તિકેયે યુદ્ધના મધ્યમાં બ્રહ્માસ્ત્ર છોડ્યું.
બ્રહ્માસ્ત્રેણાપિ કામશ્ચ નિર્વાણં ચ ચકાર સઃ । જગ્રાહ કાર્તિકં કોપાદ્દિવ્યં પાશુપતં તદા
બ્રહ્માસ્ત્રથી પણ કામદેવે વિનાશ લાવ્યો; પછી ગુસ્સામાં તેણે કાર્તિકેયનું દિવ્ય પાશુપત અસ્ત્ર ઉઠાવ્યું.
નિદ્રાસ્ત્રેણાપિ મદનો નિદ્રિતં ચ ચકાર તમ્ । કાર્તિકં નિદ્રિતં દૃષ્ટ્વા બાણં ચ જૃમ્ભિતં તથા
નિદ્રાના અસ્ત્રથી મદને કાર્તિકેયને ઊંઘમાં મૂકી દીધો; કાર્તિકેય ઊંઘી પડ્યો અને બાણ જમ્હાઈથી overcome થયો તે જોઈને,
કોપાત્કામં ચ સરથં જગ્રાહ ભદ્રકાલિકા । ક્રોડે કૃત્વા ચ બાણં ચ સ્કન્દં ચ જગતાં પ્રસૂઃ
પછી ભદ્રકાલિકાએ ગુસ્સામાં કામદેવ અને તેનો રથ પકડી લીધો; જગતની માતાએ બાણ અને સ્કંદને પોતાના ખોળામાં રાખ્યા.
રણસ્થલાચ્ચ પ્રયયૌ યત્રૈવ પાર્વતી સતી । કાર્તિકં બોધયામાસ બાણં સુસ્થં ચકાર સા
પછી એ યુદ્ધભૂમિમાંથી ચાલીને પાર્વતી જ્યાં હતી ત્યાં ગઈ; તેણે કાર્તિકેયને જાગૃત કર્યો અને બાણને ફરી સ્વસ્થ કર્યો.
સહસાસરથઃ કામો નાસારન્ધ્રેણ વર્ત્મના । બહિર્બભૂવ સંત્રસ્તઃ પ્રયયૌ ચ રણસ્થલમ્
એ સમયે કામદેવ પોતાના રથ સાથે અચાનક ડરીને નાકના રસ્તે બહાર નીકળી ગયો અને પછી પાછો યુદ્ધભૂમિમાં આવ્યો.
દૃષ્ટ્કા કામં ચ સરથં જહસુર્યાદવાસ્તદા । સર્વે શૈવાશ્ચ તત્રસ્થાઃ શુષ્કકણ્ઠા ભયકુલાઃ
કામદેવને રથ સાથે જોઈને, યાદવો એ સમયે તેને છોડી ગયા; ત્યાં રહેલા બધા શૈવો ડરથી સુકા ગળા સાથે ઊભા રહ્યા.