સર્વેષામીશ્વરં બીજં દાતારં સર્વસંપદમ્ । વરં વરેપ્યં શરણં કૃપાલું ભક્તવત્સલમ્
શ્રીકૃષ્ણ સર્વનો સ્વામી, સર્વનું મૂળ, સર્વ સંપત્તિ આપનાર, સર્વોત્તમ વર, શ્રેષ્ઠ આશ્રય, દયાળુ અને ભક્તપ્રેમી છે.
પાર્વતીવચનં શ્રુત્વા તમૂચુસ્તે સુરેશ્વરાઃ । પ્રશસંસુઃસભામધ્યે ધન્યધન્યેતિ સર્વદા
પાર્વતીના વચન સાંભળી દેવતાઓએ તેની પ્રશંસા કરી; સભામાં 'ધન્ય, ધન્ય' કહીને હંમેશા વખાણ્યા.
કોપાવિષ્ટશ્ચ બાણોઽયમુત્તસ્થૌ સહસાઽસુરઃ । સાંનાહિકો ધનુષ્પાણિઃ પ્રણમ્ય શંકરં યયૌ
કોપે ભરાયેલા બાણ અસુરે, તુરંત ઉઠી, શસ્ત્રસજ્જ થઈ, ધનુષ હાથમાં લઈને, શંકરજીને નમન કરી નીકળી પડ્યો.
સર્વૈર્નિષિધ્યમાનશ્ચ કમ્પિતો રક્તલોચનઃ । સાંનાહિકશ્ચ દૈત્યાનાં ત્રિકોટ્યા ચ મહાબલઃ
બધા રોકતા હોવા છતાં, બાણ કાંપતો, લાલ આંખો સાથે, શસ્ત્રસજ્જ રહી, ત્રણ કરોડ દૈત્યોની મોટી સેના સાથે ગયો.
કુમ્ભાણ્ડઃ કૂપકર્ણશ્ચ નિકુમ્ભઃ કુમ્ભ એવ ચ । સેનાપતીશ્વરશ્ચૈતે યયુઃ સાંનાહિકાસ્તથા
કુંભાંડા, કૂપકર્ણ, નિકુંભ અને કુંભ, તેમજ સેનાપતિ પણ શસ્ત્રસજ્જ થઈને ગયા.
ઉન્મત્તભૈરવશ્ચૈવ સંહારભૈરવસ્તથા । અસિતાઙ્ગો ભૈરવશ્ચ રુરુભૈરવ એવ ચ
ઉન્મત્ત ભૈરવ, સંહાર ભૈરવ, અસિતાંગ ભૈરવ અને રૂરુ ભૈરવ પણ ગયા.
મહાભૈરવસંજ્ઞશ્ચ કાલભૈરવ એવ ચ । પ્રચણ્ડભૈરવશ્ચૈવ ક્રોધભૈરવ એવ ચ
મહાભૈરવ, કાળભૈરવ, પ્રચંડ ભૈરવ અને ક્રોધભૈરવ પણ ગયા.
પ્રયયુઃ શક્તિભિઃ સાર્ધ સર્વે સાંનાહિકાશ્ચ તે । કાલાગ્ગિરુદ્રો ભગવાન્રુદ્રૈઃ સાંનાહિકો યયૌ
બધા શસ્ત્રસજ્જ દેવીઓ અને દેવતાઓ પોતાની શક્તિઓ સાથે ગયા; કાળાગ્નિ રુદ્ર ભગવાન પણ રુદ્રો સાથે શસ્ત્રસજ્જ થઈ ગયા.
ઉગ્રચણ્ડા પ્રચણ્ડા ચ ચણ્ડિકા ચણ્ડિનાયિકા । ચણ્ડેશ્વરી ચ ચામુણ્ડા ચણ્ડી ચણ્ડકપાલિકા
ઉગ્રચંડા, પ્રચંડા, ચંડિકા, ચંડિનાયિકા, ચંડેશ્વરી, ચામુંડા, ચંડી અને ચંડકપાલિકા પણ ગયા.
અષ્ટૌ ચ નાયિકાઃ સર્વાઃ પ્રયયુઃ ખર્પરાવિન્તાઃ । કોટરી રત્નયાનસ્થા શોણિતગ્રામદેવતા
આઠેય નાયિકાઓ ખોપરાં લઈને ગઈ; કોઠરી રત્નમય વાહન પર બેઠી અને રક્તગ્રામની દેવી પણ ગઈ.
પ્રયયૌ સા પ્રફુલ્લાસ્યા ખડ્ગખર્પરધારિણી । ઇન્દ્રાણી વૈષ્ણવી શાન્તા બ્રહ્માણી બ્રહ્મવાદિની
તે પ્રસન્ન મુખવાળી, ખડગ અને ખોપરું ધારણ કરનારી ગઈ; ઇન્દ્રાણી, વૈષ્ણવી, શાંતા, બ્રાહ્મણી અને બ્રહ્મવાદિની પણ ગઈ.
કૌમારી નારસિંહી ચ વારાહી વિકટાકૃતિઃ । માહેશ્વરી મહામાયા ભૈરવી ભીમરૂપિણી
કૌમારી, નરસિંહી, ભયાનક રૂપવાળી વારાહી, મહેશ્વરી, મહામાયા, ભૈરવી અને ભીમરૂપિણી પણ ગઈ.
અષ્ટૌ ચ શક્તયઃ સર્વા રથસ્થાઃ પ્રયયુર્મુદા । રત્નેન્દ્રસારયાનસ્થા પ્રયયૌ ભદ્રકાલિકા
આઠેય શક્તિઓ આનંદથી રથ પર બેઠી ગઈ; ભદ્રકાલિકા રત્નમય વાહન પર બેઠી ગઈ.
રક્તવર્ણા ત્રિનયના જિહ્વાલલનભીષણા । શૂલશક્તિગદાહસ્તા ખડ્ગખર્પરધારિણી
તે લાલ રંગની, ત્રણ આંખવાળી, ભયાનક જીભવાળી, હાથમાં શૂળ, શક્તિ, ગદા, ખડગ અને ખોપરું ધરાવનારી હતી.
પ્રયયૌ શૂલહસ્તશ્ચ વૃષભસ્થો મહેશ્વરઃ । સ્કન્દશ્ચ શિખિયાનસ્થઃ શસ્ત્રપાણિર્ધનુર્ધરઃ
મહેશ્વર શૂળ હાથમાં લઈને વૃષભ પર બેઠા ગયા; સ્કંદ મોર પર બેઠા, શસ્ત્ર અને ધનુષ ધારણ કરીને ગયા.
એવં ચ પ્રયયુઃ સર્વે ગણેશં પાર્વતીં વિના । એભિર્યુક્તં મહાદેવં દૃષ્ટ્વા ચ ભદ્રકાલિકામ્
આ રીતે બધા ગયા, પણ ગણેશ અને પાર્વતી સિવાય; મહાદેવ અને ભદ્રકાલિકાને એમની સાથે જોઈ.
પ્રચક્રે ચક્રપાણિશ્ચ સંભાષાં ચ યથોચિતામ્ । બાણઃ શઙ્કધ્વનિં કૃત્વા પ્રણમ્ય પાર્વતીશ્વરમ્
ચક્રધારી ભગવાને યોગ્ય રીતે વાત કરી, પછી શંખનાદ કર્યો અને પાર્વતીપતિને વંદન કરીને બાણે પોતાને તૈયાર કર્યો.
ધનુર્દથાર સગુણં દિવ્યાસ્ત્રેણ નિયોજિતમ્ । બાણં સમુદ્યતં દૃષ્ટ્વા સાત્યકિઃ પરવીરહા
તેણે ધનુષ્યને તાણ્યું, દૈવી અસ્ત્રથી સજ્જ કર્યું; બાણને આવી રીતે તૈયાર જોઈને, શત્રુવીરોના સંહારક સાથીકી—
નિષિધ્યમાનસ્તૈઃ સર્વૈઃ સંનાહી પ્રયયૌ મુદા । બાણશ્ચિક્ષેપ દિવ્યાસ્ત્રમઞ્જનં નામ નારદ
બધાએ રોકવા છતાં, સાથીકી સંપૂર્ણ શસ્ત્રસજ્જ થઈ આનંદથી આગળ વધ્યો; અને બાણે, હે નારદ, અજ્ઞન નામનું દૈવી અસ્ત્ર છોડ્યું.
અવ્યર્થં ગ્રીષ્મમધ્યાહનમાર્તણ્ડાભં સુતીક્ષ્ણકમ્ । દૃષ્ટાવાઽસ્ત્રં સાત્યકિઃ સાક્ષાત્કિંચિન્નમ્રો બભૂવ સઃ
એ અસ્ત્ર ઉનાળાની તીખી બપોરના સૂર્ય જેવું પ્રખર અને જ્વલંત હતું; એ અસ્ત્રને જોઈને સાથીકી થોડું નમ્ર થઈ નમ્યો.
કિં વા ન દગ્ધઃ પ્રયયૌ નભોમધ્યં સુદારુણમ્ । વહ્નિં ચિક્ષેપ બાણશ્ચ સાત્યકિર્વારુણેન ચ
એ અસ્ત્રથી કેમ બળ્યો નહીં? એ ભયાનક અસ્ત્ર આકાશના મધ્યમાં પહોંચ્યું; બાણે અગ્નિઅસ્ત્ર છોડ્યું અને સાથીકીએ વરુણાસ્ત્રથી જવાબ આપ્યો.
પ્રજ્વલન્તં તાલમાનં નિર્વાણં ચ ચકાર સઃ । ચિચ્છેદ વારુણં ઘોરં પ્રજણ્ડં ભીમમુલ્બણમ્
સાથીકીએ જ્વલંત, તાડપાનાં જેટલું મોટું અગ્નિ અસ્ત્ર બુઝાવી દીધું; તેણે ભયાનક, પ્રચંડ અને ભયાવહ વરુણાસ્ત્ર પણ કાપી નાખ્યું.
ચિચ્છેદ સાત્યકિશ્ચૈવ પાર્જન્યેનાવલીલયા । ચિક્ષેપ પવનં બાણઃ પ્રચણ્ડં ભીમમુલ્બણમ્
સાથીકીએ પરજન્ય અસ્ત્રથી એ અસ્ત્રને સહેલાઈથી નાશ કરી દીધું; પછી બાણે ભયાનક અને પ્રચંડ પવન અસ્ત્ર છોડ્યું.
ચિચ્છેદ સાત્યકિશ્ચૈવ પર્વતાશ્ત્રેણ લીલયા । નારાયણસ્ત્રં ચિક્ષેપ બાણશ્ચ રણમૂર્ધનિ
સાથીકીએ પર્વત અસ્ત્રથી એ પવન અસ્ત્રને સહેલાઈથી નાશ કરી દીધું; પછી બાણે યુદ્ધના મધ્યમાં નારાયણ અસ્ત્ર છોડ્યું.
સાત્યકિર્દણ્ડવદ્ભૂમૌ પપાતાર્જુનશિક્ષયા । માહેશ્વરં પ્રચિક્ષેપ બાણઃ શસ્ત્રવિદાં વરઃ
સાથીકી અર્જુનના ઉપદેશ અનુસાર જમીન પર દંડવત પડ્યો; ત્યારે બાણે, શસ્ત્રવિદ્યા માં સર્વોત્તમ, મહેશ્વર અસ્ત્ર છોડ્યું.
સાત્યકિર્વૈષ્ણવાસ્ત્રેણ પ્રવિચ્છેદાવલીલયા । બ્રહ્માસ્ત્રં ચાપિ ચિક્ષેપ બાણશ્ચ રણમૂર્ધનિ
સાથીકીએ વિષ્ણુ અસ્ત્રથી એ અસ્ત્રને સહેલાઈથી નાશ કરી દીધું; પછી બાણે યુદ્ધના મધ્યમાં બ્રહ્માસ્ત્ર છોડ્યું.
ક્ષણં ચકાર નિર્વાણં બ્રહ્માસ્ત્રેણ ચ સાત્યકિઃ । નાગાસ્ત્રં ચાપિ ચિક્ષેપ બાણો રણવિશારદઃ
સાથીકીએ બ્રહ્માસ્ત્રથી એ અસ્ત્રને તરત નિષ્ક્રિય કરી દીધું; પછી યુદ્ધવિદ્યા માં નિપુણ બાણે નાગ અસ્ત્ર છોડ્યું.
સાત્યકિર્ગારુડેનૈવ સંજહાર ક્ષણેન ચ । જગ્રાહ શૂલમવ્યર્થં શંકરસ્ય સુદારુણમ્
સાથીકીએ ગરુડ અસ્ત્રથી એ નાગ અસ્ત્રને ક્ષણેમાટે નાશ કરી દીધું; પછી તેણે શંકરનું નિષ્ફળ ન થતું, અત્યંત ભયાનક શૂળ પકડી લીધું.
તુષ્ટાવ સાત્યકિર્દુર્ગા ગલે માલ્યં બભૂવ હ । જગ્રાહ ધનુષા બાણો બાણં પાશુપતં તથા
સાથીકીએ દુર્ગાનું સ્તવન કર્યું, ત્યારે તેના ગળામાં ફૂલમાળ પહેરાઈ ગઈ; બાણે પોતાનું ધનુષ્ય અને પાશુપત અસ્ત્ર પણ પકડી લીધું.
બાણં સબાણં જૃમ્ભં ચ સાત્યકિશ્ચ ચકાર હ । બાણં તં જૃમ્ભિતં દૃષ્ટ્વા કાર્તિકેયો મહાબલઃ
બાણે પોતાના બાણ સાથે જૃંભ અસ્ત્રનો ઉપયોગ કર્યો; સાથીકીએ પણ જૃંભ અસ્ત્ર છોડ્યું; એ અસ્ત્રને પ્રગટ થયેલું જોઈને, મહાબલી કાર્તિકેય—