સ સ્તયં સર્વદાનાનાં ફલં ચ લભતે ધ્રુવમ્ । લક્ષધા સ્તોત્રપાઠેન સ્તોત્રસિદ્ધિર્ભવેન્નૃણામ્
એને સર્વ દાન અને સર્વ વ્રતોનું ફળ નિશ્ચિત મળે છે; અને લાખ વખત સ્તોત્રનું પઠન કરવાથી સ્તોત્રમાં સિદ્ધિ પ્રાપ્ત થાય છે.
સર્વસિદ્ધિં ચ લભતે સિદ્ધિસ્તોત્રો ભવેદ્યદિ । ઇહલોકે દેવતુલ્યોઽપ્યન્તે યાતિ હરેઃ પદમ્
એ સર્વ સિદ્ધિઓ પ્રાપ્ત કરે છે; જો સ્તોત્રમાં સિદ્ધિ મળે તો, આ લોકમાં દેવ સમાન બને છે અને અંતે હરિનું ધામ મેળવે છે.
ઇતિ શ્રીબ્રહ્મo મહાo શ્રીકૃષ્ણજન્મખo ઉત્તo નારદનાo બાણયુદ્ધે બલિકૃતશ્રીકૃષ્ણમ્તોત્રં નામૈકોનવિંશત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રીમદ્ બ્રહ્મવૈવર્ત મહાપુરાણના શ્રીકૃષ્ણજન્મખંડમાં, નારદ દ્વારા વર્ણવાયેલ, બાણયુદ્ધ સમયે બલિદ્વારા રચાયેલ શ્રીકૃષ્ણ સ્તોત્ર નામે એકસો ઓગણિસમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.
વિંશત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ નારાયણ ઉવાચ અથ કૃષ્ણશ્ચ ભગવાનુદ્ધવેત બલેન ચ । દૂતં પ્રશ્થાપયામાસ વિધાય મન્ત્રણં શુભમ્
એકસો વિસમો અધ્યાય. નારાયણે કહ્યું: પછી શ્રીકૃષ્ણે, ઉદ્ધવ અને બલરામ સાથે શુભ વિચાર વિમર્શ કરીને, દૂત મોકલ્યો.
શિવો ગણપતિર્યત્ર દુર્ગાં દુર્ગતિનાશિની । કાર્તિકેયો ભદ્રકાલી ચોગ્રચણ્ડા ચ કોટરી
ત્યાં શિવ, ગણપતિ, દુર્ગા (દુઃખ દૂર કરનારી), કાર્તિકેય, ભદ્રકાળી, ઉગ્રચંડા અને કોઠારી હાજર હતા.
આગત્ય નત્વા દૂતશ્ચ ગણેશં ચ શિવં શિવામ્ । માનવાંશ્ચાપિ પૂચ્યાંશ્ચ સમુવાચ યથોચિતમ્
દૂત ત્યાં આવીને, ગણપતિ, શિવ અને પાર્વતીને વંદન કરીને અને એકત્રિત લોકોને યોગ્ય રીતે પુછપરછ કરીને બોલ્યો.
દૂત ઉવાચ બાણમાહ્વયતે કૃષ્ણઃ સંગ્રામાર્થ મહેશ્વર । કિં વાઽનિરુદ્ધમૂષાં ચ ગૃહીત્વા શરણં વ્રજ
દૂતે કહ્યું: મહેશ્વર! કૃષ્ણ બાણને યુદ્ધ માટે બોલાવે છે. અથવા તો, અનિરુદ્ધ અને ઉષાને લઈને શરણ જા.
રણે નિમન્ત્રિતો યો હિ ન યાતિ ભયકાતરઃ । પરત્ર નરકં યાતિ સપ્તભિઃ પિતૃભિઃ સહ
જે યુદ્ધ માટે બોલાવાયા પછી પણ ભયથી જાય નહીં, તે પોતાના સાત પિતૃઓ સાથે નરકમાં જાય છે.
દૂતસ્ય વચનં શ્રુત્વા સભામધ્યે યથોચિતમ્ । ઉવાચ પાર્વતી દેવી સ્વયં શંકરસંનિધૌ
દૂતના વચન સાંભળી, સભામાં યોગ્ય રીતે, પાર્વતી દેવીએ શંકરજીની હાજરીમાં પોતે બોલી.
પાર્વત્યુવાચ ગચ્છ બાણ મહાભાગ ગૃહીત્વા તવ કન્યકામ્ । સર્વસ્વં યૌતકં દત્ત્વા શ્રીકૃષ્ણં શરણં વ્રજ
પાર્વતી બોલી: બાણ, તું ભાગ્યશાળી છે, તારી દીકરીને લઈ, બધું યૌતક આપી, શ્રીકૃષ્ણના આશ્રયમાં જા.
સર્વેષામીશ્વરં બીજં દાતારં સર્વસંપદમ્ । વરં વરેપ્યં શરણં કૃપાલું ભક્તવત્સલમ્
શ્રીકૃષ્ણ સર્વનો સ્વામી, સર્વનું મૂળ, સર્વ સંપત્તિ આપનાર, સર્વોત્તમ વર, શ્રેષ્ઠ આશ્રય, દયાળુ અને ભક્તપ્રેમી છે.
પાર્વતીવચનં શ્રુત્વા તમૂચુસ્તે સુરેશ્વરાઃ । પ્રશસંસુઃસભામધ્યે ધન્યધન્યેતિ સર્વદા
પાર્વતીના વચન સાંભળી દેવતાઓએ તેની પ્રશંસા કરી; સભામાં 'ધન્ય, ધન્ય' કહીને હંમેશા વખાણ્યા.
કોપાવિષ્ટશ્ચ બાણોઽયમુત્તસ્થૌ સહસાઽસુરઃ । સાંનાહિકો ધનુષ્પાણિઃ પ્રણમ્ય શંકરં યયૌ
કોપે ભરાયેલા બાણ અસુરે, તુરંત ઉઠી, શસ્ત્રસજ્જ થઈ, ધનુષ હાથમાં લઈને, શંકરજીને નમન કરી નીકળી પડ્યો.
સર્વૈર્નિષિધ્યમાનશ્ચ કમ્પિતો રક્તલોચનઃ । સાંનાહિકશ્ચ દૈત્યાનાં ત્રિકોટ્યા ચ મહાબલઃ
બધા રોકતા હોવા છતાં, બાણ કાંપતો, લાલ આંખો સાથે, શસ્ત્રસજ્જ રહી, ત્રણ કરોડ દૈત્યોની મોટી સેના સાથે ગયો.
કુમ્ભાણ્ડઃ કૂપકર્ણશ્ચ નિકુમ્ભઃ કુમ્ભ એવ ચ । સેનાપતીશ્વરશ્ચૈતે યયુઃ સાંનાહિકાસ્તથા
કુંભાંડા, કૂપકર્ણ, નિકુંભ અને કુંભ, તેમજ સેનાપતિ પણ શસ્ત્રસજ્જ થઈને ગયા.
ઉન્મત્તભૈરવશ્ચૈવ સંહારભૈરવસ્તથા । અસિતાઙ્ગો ભૈરવશ્ચ રુરુભૈરવ એવ ચ
ઉન્મત્ત ભૈરવ, સંહાર ભૈરવ, અસિતાંગ ભૈરવ અને રૂરુ ભૈરવ પણ ગયા.
મહાભૈરવસંજ્ઞશ્ચ કાલભૈરવ એવ ચ । પ્રચણ્ડભૈરવશ્ચૈવ ક્રોધભૈરવ એવ ચ
મહાભૈરવ, કાળભૈરવ, પ્રચંડ ભૈરવ અને ક્રોધભૈરવ પણ ગયા.
પ્રયયુઃ શક્તિભિઃ સાર્ધ સર્વે સાંનાહિકાશ્ચ તે । કાલાગ્ગિરુદ્રો ભગવાન્રુદ્રૈઃ સાંનાહિકો યયૌ
બધા શસ્ત્રસજ્જ દેવીઓ અને દેવતાઓ પોતાની શક્તિઓ સાથે ગયા; કાળાગ્નિ રુદ્ર ભગવાન પણ રુદ્રો સાથે શસ્ત્રસજ્જ થઈ ગયા.
ઉગ્રચણ્ડા પ્રચણ્ડા ચ ચણ્ડિકા ચણ્ડિનાયિકા । ચણ્ડેશ્વરી ચ ચામુણ્ડા ચણ્ડી ચણ્ડકપાલિકા
ઉગ્રચંડા, પ્રચંડા, ચંડિકા, ચંડિનાયિકા, ચંડેશ્વરી, ચામુંડા, ચંડી અને ચંડકપાલિકા પણ ગયા.
અષ્ટૌ ચ નાયિકાઃ સર્વાઃ પ્રયયુઃ ખર્પરાવિન્તાઃ । કોટરી રત્નયાનસ્થા શોણિતગ્રામદેવતા
આઠેય નાયિકાઓ ખોપરાં લઈને ગઈ; કોઠરી રત્નમય વાહન પર બેઠી અને રક્તગ્રામની દેવી પણ ગઈ.
પ્રયયૌ સા પ્રફુલ્લાસ્યા ખડ્ગખર્પરધારિણી । ઇન્દ્રાણી વૈષ્ણવી શાન્તા બ્રહ્માણી બ્રહ્મવાદિની
તે પ્રસન્ન મુખવાળી, ખડગ અને ખોપરું ધારણ કરનારી ગઈ; ઇન્દ્રાણી, વૈષ્ણવી, શાંતા, બ્રાહ્મણી અને બ્રહ્મવાદિની પણ ગઈ.
કૌમારી નારસિંહી ચ વારાહી વિકટાકૃતિઃ । માહેશ્વરી મહામાયા ભૈરવી ભીમરૂપિણી
કૌમારી, નરસિંહી, ભયાનક રૂપવાળી વારાહી, મહેશ્વરી, મહામાયા, ભૈરવી અને ભીમરૂપિણી પણ ગઈ.
અષ્ટૌ ચ શક્તયઃ સર્વા રથસ્થાઃ પ્રયયુર્મુદા । રત્નેન્દ્રસારયાનસ્થા પ્રયયૌ ભદ્રકાલિકા
આઠેય શક્તિઓ આનંદથી રથ પર બેઠી ગઈ; ભદ્રકાલિકા રત્નમય વાહન પર બેઠી ગઈ.
રક્તવર્ણા ત્રિનયના જિહ્વાલલનભીષણા । શૂલશક્તિગદાહસ્તા ખડ્ગખર્પરધારિણી
તે લાલ રંગની, ત્રણ આંખવાળી, ભયાનક જીભવાળી, હાથમાં શૂળ, શક્તિ, ગદા, ખડગ અને ખોપરું ધરાવનારી હતી.
પ્રયયૌ શૂલહસ્તશ્ચ વૃષભસ્થો મહેશ્વરઃ । સ્કન્દશ્ચ શિખિયાનસ્થઃ શસ્ત્રપાણિર્ધનુર્ધરઃ
મહેશ્વર શૂળ હાથમાં લઈને વૃષભ પર બેઠા ગયા; સ્કંદ મોર પર બેઠા, શસ્ત્ર અને ધનુષ ધારણ કરીને ગયા.
એવં ચ પ્રયયુઃ સર્વે ગણેશં પાર્વતીં વિના । એભિર્યુક્તં મહાદેવં દૃષ્ટ્વા ચ ભદ્રકાલિકામ્
આ રીતે બધા ગયા, પણ ગણેશ અને પાર્વતી સિવાય; મહાદેવ અને ભદ્રકાલિકાને એમની સાથે જોઈ.
પ્રચક્રે ચક્રપાણિશ્ચ સંભાષાં ચ યથોચિતામ્ । બાણઃ શઙ્કધ્વનિં કૃત્વા પ્રણમ્ય પાર્વતીશ્વરમ્
ચક્રધારી ભગવાને યોગ્ય રીતે વાત કરી, પછી શંખનાદ કર્યો અને પાર્વતીપતિને વંદન કરીને બાણે પોતાને તૈયાર કર્યો.
ધનુર્દથાર સગુણં દિવ્યાસ્ત્રેણ નિયોજિતમ્ । બાણં સમુદ્યતં દૃષ્ટ્વા સાત્યકિઃ પરવીરહા
તેણે ધનુષ્યને તાણ્યું, દૈવી અસ્ત્રથી સજ્જ કર્યું; બાણને આવી રીતે તૈયાર જોઈને, શત્રુવીરોના સંહારક સાથીકી—
નિષિધ્યમાનસ્તૈઃ સર્વૈઃ સંનાહી પ્રયયૌ મુદા । બાણશ્ચિક્ષેપ દિવ્યાસ્ત્રમઞ્જનં નામ નારદ
બધાએ રોકવા છતાં, સાથીકી સંપૂર્ણ શસ્ત્રસજ્જ થઈ આનંદથી આગળ વધ્યો; અને બાણે, હે નારદ, અજ્ઞન નામનું દૈવી અસ્ત્ર છોડ્યું.
અવ્યર્થં ગ્રીષ્મમધ્યાહનમાર્તણ્ડાભં સુતીક્ષ્ણકમ્ । દૃષ્ટાવાઽસ્ત્રં સાત્યકિઃ સાક્ષાત્કિંચિન્નમ્રો બભૂવ સઃ
એ અસ્ત્ર ઉનાળાની તીખી બપોરના સૂર્ય જેવું પ્રખર અને જ્વલંત હતું; એ અસ્ત્રને જોઈને સાથીકી થોડું નમ્ર થઈ નમ્યો.