વસ્ત્રં દગ્ધ્વા સમુત્તસ્થૌ જ્વલદગ્નિઃ સુરેશ્વરઃ
કપડું બળી ગયું અને તેજાળુ અગ્નિ ઊભો થયો, હે દેવતાઓના સ્વામી.
કૃષ્ણસ્તદ્વર્દ્ધનં દૃષ્ટ્વા સસર્જાપઃ સ્વલીલયા
એ વૃદ્ધિ જોઈને, કૃષ્ણે પોતાની લીલાથી પાણી સર્જ્યું.
વિશ્વૌઘં પ્લાવયામાસ મુખબિંદુજલં દ્વિજ
કૃષ્ણે પોતાના મુખમાંથી પડેલા જલબિન્દુથી આખું વિશ્વ પાણીમાં ગરકાવ કરી દીધું, હે દ્વિજ.
તતઃપ્રભૃતિ તેનાગ્નિસ્તોયાન્નિર્વાણતાં વ્રજેત્
ત્યાંથી, અગ્નિ પાણીથી બુઝાઈ જાય છે.
ઉત્તસ્થૌ તજ્જલાદેકઃ પુમાન્સ વરુણઃ સ્મૃતઃ
એ જળમાંથી એક પુરુષ ઊભો થયો, જેને વરુણ કહે છે.
આવિર્બભૂવ કન્યૈકા તદ્વહ્નેર્વામપાર્શ્વતઃ
એ અગ્નિના ડાબા ભાગમાંથી એક કન્યા પ્રગટ થઈ.
જલેશસ્ય વામપાર્શ્વાત્કન્યા ચૈકા બભૂવ સા 1.4.
જળના સ્વામીના ડાબા ભાગમાંથી પણ એક કન્યા જન્મી.
બભૂવ પવનઃ શ્રીમાન્વિભોર્નિશ્વાસવાયુતઃ
પરમાત્માના શ્વાસમાંથી પવિત્ર અને તેજસ્વી પવન જન્મ્યો.
તસ્ય વાયોર્વામપાર્શ્વાત્કન્યા ચૈકા બભૂવ હ
તે પવનના ડાબા ભાગમાંથી એક કન્યા જન્મી હતી.
કૃષ્ણસ્ય કામબાણેન રેતઃપાતો બભૂવ હ
કૃષ્ણના કામના બાણથી બીજ પડ્યું હતું.