બ્રહ્મા શંભુર્ભગવતી દુર્ગા રક્ષતિ માં સદા । યેન શુક્લીકૃતા હંસાઃ શુકાશ્ચ હરિતાઃ કૃતાઃ
બ્રહ્મા, શિવ અને દેવી દુર્ગા હંમેશાં મને રક્ષે છે; જેમણે હંસને સફેદ અને શુકને લીલા બનાવ્યા છે.
મયૂરાશ્ચિત્રિતા યેન સ મે રક્ષાં કરિષ્યતિ । અનાથબાલવૃદ્ધાનાં રક્ષકાઃ સર્વદેવતાઃ
જેમણે મોરને રંગબેરંગી બનાવ્યા છે, એ જ મને રક્ષા કરશે. બધા દેવતાઓ અનાથ, બાળકો અને વૃદ્ધોની રક્ષા કરે છે.
નારીબુદ્વ્યા ન માં ધર્મસ્ત્યક્ત્વા ગચ્છેદ્ધિ સર્વદા । માં માતરં પરિત્યજ્ય ગચ્છ વત્સ યથાસુખમ્
કોઈ સ્ત્રી કે ધરતી ક્યારેય મને છોડશે નહીં, અને ધર્મ પણ મને કદી છોડતો નથી. બાલક, તું મને, તારી માતાને, છોડી ને મનમુકીને જા.
ઇત્યેવમુક્ત્વા દેવી સા તસ્થૌ તત્ર ધરા યથા । આગચ્છન્તં ચ સંભોક્તું મા યાન્તં બોધનેન ચ
આ રીતે બોલીને દેવી ત્યાં જમીન જેવી ઊભી રહી; એ રાહ જોઈ રહી કે એ આવે, ભોગવે, જાય અને જગાડે.
શશાપેતિ ચ સા કોપાદ્બ્રહ્મપન્ધો ક્ષયો ભવ । ક્ષયો ભવ દુરાચાર હે પાપિષ્ઠ ક્ષયો ભવ
એ ગુસ્સામાં શાપ આપ્યો: 'હે બ્રાહ્મણ, વિનાશ થાઓ! હે દુષ્ટ, વિનાશ થાઓ, વિનાશ થાઓ!'
પુનઃ શપ્તં સ્વયં સૂર્યો વારયામાસ યત્નતઃ । એતસિમન્નન્તરે તાત તત્રવ જગદીશ્વરાઃ
પછી જ્યારે એ ફરી શાપ આપી રહી હતી, ત્યારે સૂર્યદેવે એને રોકવા માટે ખૂબ પ્રયત્ન કર્યો; એ વચ્ચે, હે પ્રિય, જગતના બધા ઈશ્વરો ત્યાં હાજર હતા.
આજગ્મુરતિસંત્રસ્તા બ્રહ્મવિષ્ણુશિવાદયઃ । ધર્મ દૃષ્ટ્વા કલારૂપં રુરુદુસ્ત્રિદશેશ્વરાઃ
બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, શિવ અને બીજા બધા ખૂબ ગભરાઈને આવ્યા; અને જ્યારે ધર્મને કળીના રૂપમાં જોયો, ત્યારે દેવતાઓના સ્વામી રડી પડ્યા.
કૃત્વા ક્રોડેઽતીવ કૃશં કુહ્વા ભીતં યથા વિધુમ્ । નિશ્ચેષ્ટં મલિનં દગ્ધં સતીકોપાગ્નિના વ્રજ
તેઓએ અત્યંત દુર્બળ, ડરેલા અને નિર્જીવ ધર્મને પોતાના ગળે લગાવ્યો, જે સતીના ક્રોધથી મલિન અને દાઝાયેલો હતો.
શ્રીભવાનુવાચ ક્ષમસ્વ વૃન્દે મદ્ભક્તે જન્મમૃત્યુજરાહરે । ધર્મ જીવય મદ્ભક્તં રક્ષ ધર્મ પતિવ્રતે
શ્રીભગવાન બોલ્યા: 'મારી ભક્તા વૃંદા, જન્મ, મૃત્યુ અને વૃદ્ધાપન દૂર કરનારી, તું માફ કરી દે. ધર્મને જીવંત કર, મારી ભક્તાની રક્ષા કર, હે પતિવ્રતા.'
બ્રહ્મોવાચ ધ્વાન્તપૂર્ણ જગત્સર્દં વિના ધર્મ બભૂવ હ । કમ્પિતૌ ચન્દ્રસૂર્યૌ ચ શેષશ્ચાપિ વસુંધરા
બ્રહ્માએ કહ્યું: 'ધર્મ વિના આખું જગત અંધકારથી ભરાઈ ગયું; ચંદ્ર અને સૂર્ય પણ કંપી ઉઠ્યા અને ધરતી પણ હલાઈ ગઈ.'
મહદેવ ઉવાચ પ્રનષ્ટં ચ જગત્સર્વં વિના ધર્મેણ સુન્દરિ । ધર્મં જીવય ભદ્રં તે સ્વસ્તિ તેઽસ્તુ વરાનને
મહાદેવ બોલ્યા: 'સુંદરિ, ધર્મ વિના આખું જગત નષ્ટ થઈ ગયું છે; ધર્મને જીવંત કર, તને શુભતા મળે, તને કલ્યાણ મળે, હે સુંદર મુખવાળી.'
સૂર્ય ઉવાચ વરં વૃષ્ણીષ્વ ભદ્રં તે યત્તે મનસિ વાઞ્છિતમ્ । ધર્મં જીવય ભદ્રં તે રક્ષ સૃષ્ટિં પતિવ્રતે
સૂર્યદેવ બોલ્યા: 'તને જે મનમાં ઈચ્છા હોય એ વર માંગ, તને શુભતા મળે; ધર્મને જીવંત કર, તને શુભતા મળે, હે પતિવ્રતા, સૃષ્ટિની રક્ષા કર.'
અનન્ત ઉવાચ ધર્મં કરોષિ તપસા કથં ધર્મં વિહસિ ચ । ધર્મં જીવય ભદ્રં તે સર્વધર્મો ભવેત્તવ
અનંત બોલ્યા: 'તમે તપથી ધર્મ પાળો છો, તો પછી ધર્મનો નાશ કેમ કરો છો? ધર્મને જીવંત કરો, તને શુભતા મળે; બધા ધર્મ તારી અંદર વસે.'
ચન્દ્ર ઉવાચ દ્વિજરૂપધરો ધર્મસ્ત્વાં પરીક્ષિતુમાગતઃ । બ્રહ્મણા પ્રેરિતશ્ચૈવ નિર્દોષશ્ચ વિહિંસિતઃ
ચંદ્ર બોલ્યા: 'ધર્મે દ્વિજના રૂપે આવીને તારી પરીક્ષા લીધી, બ્રહ્માએ મોકલ્યો હતો, એ નિર્દોષ હતો છતાં દુઃખ ભોગવ્યો.'
મહેન્દ્ર ઉવાચ તપસોપાન્જિતો ધર્મો ધર્મેણ ચ ફલં નૃપામ્ । કથં ફલં ચ તપસાં યદિ ધર્મઃ ક્ષયં ગતઃ
મહેન્દ્ર બોલ્યા: 'ધર્મ તપથી પ્રાપ્ત થાય છે અને રાજાઓને ફળ પણ ધર્મથી મળે છે; જો ધર્મ નષ્ટ થાય તો તપનું ફળ કેમ મળે?'
વરુણ ઉવાચ ધર્મં જીવય ધર્મિષ્ઠે ધર્મં રક્ષ સનાતનમ્ । નિષ્ફલં કર્મિણાં કર્મ વિના ધર્મેણા ધાર્મિકે
વરુણ બોલ્યા: 'હે ધર્મપ્રિય, ધર્મને જીવંત કર, સનાતન ધર્મની રક્ષા કર; ધર્મ વિના કર્મફળ મળતું નથી, હે ધર્મી.'
પવન ઉવાચ જગત્પૂતં કુરુ શુભે ધર્મં જૌવય સાંપ્રતમ્ । ધર્મે પ્રનષ્ટે તપસાં તવાપૂર્વં વિનઙ્ક્ષ્યતિ
પવનએ કહ્યું: હે શુભે, જગતને પવિત્ર કર અને હવે ધર્મને ફરીથી સ્થાપિત કર. જો ધર્મ નાશ પામશે તો તારા અનન્ય તપ પણ નાશ પામશે.
વહ્નિરુવાચ સ્વધર્મોપાર્જનં કર્તુમાગતાઽસિ ચ ભારતમ્ । વિહંસિ ધર્મમજ્ઞાત્વા પુનર્જીવય સુન્દરિ
અગ્નિએ કહ્યું: તું તારા ધર્મનું પાલન કરવા માટે ભારતભૂમિ પર આવી છે. અજ્ઞાનવશ ધર્મને નુકસાન ન કર, સુંદરિ, ધર્મને ફરીથી જીવંત કર.
યમ ઉવાચ વેદોક્તકર્મકર્તણાસહં વિશ્વે વરાનને । ધર્માનુસારાત્ફલદો ધર્મ જીવય સત્વરમ્
યમએ કહ્યું: હે સર્વશ્રેષ્ઠ સ્ત્રી, જે વેદોક્ત કર્મ કરે છે તેમને હું ધર્મ પ્રમાણે ફળ આપું છું. તું ધર્મને તરત જ જીવંત કર.
દેવાનાં વચનં ક્ષુત્વા સમુત્થાય પતિવ્રતા । નમસ્કૃત્ય સુરેશાંશ્ચતાનુવાચ તપસ્વિની
દેવતાઓના વચન સાંભળી, પતિવ્રતા સ્ત્રીએ ઊભી રહી, દેવતાઓને નમસ્કાર કર્યા અને પછી તે તપસ્વિ સ્ત્રીએ તેમને કહ્યું.
વૃન્દોવાચ અહં દેવા ન જાનામિ ધર્મં બ્રાહ્મણરૂપિણમ્ । કૃતઃ ક્ષયો મયા કોપાન્માં પરીઙિતુમાગતઃ
વૃંદાએ કહ્યું: હે દેવો, હું બ્રાહ્મણરૂપે આવેલા ધર્મને ઓળખતી નથી. હું ક્રોધમાં તેને નાશ કર્યો અને હવે તે મને શાપ આપવા આવ્યો છે.
જીવયામિ ધ્રુવં ધર્મં યુષ્માકં ચ પ્રસાદતઃ । ઇત્યેવમુક્ત્વા સા વૃન્દા ચેત્યુવાચ વ્પજેશ્વર
નિશ્ચિતપણે, આપના કૃપાથી હું ધર્મને જીવંત કરીશ. આમ કહીને વૃંદાએ તપસ્વીઓના સ્વામી પાસે કહ્યું.
તપઃ સત્યં યદિ મમ સત્યં ચ વિષ્ણુપૂજનમ્ । તેન પુણ્યેન સદ્યોઽત્ર દ્વિજો ભવતુ વિજ્વરઃ
જો મારું તપ સત્ય છે અને મારું વિષ્ણુપૂજન પણ સાચું છે, તો એ પુણ્યના બળે આ બ્રાહ્મણ અહીં અને અત્યારે દુઃખમુક્ત થાય.
યદિ મે ચ ભવેત્સત્યં વ્રતં સત્યં તપઃશુચિ । તેન પુણ્યેન સત્યેન દ્વિજો ભo
જો મારું વ્રત સાચું છે, મારું તપ શુદ્ધ અને નિષ્ઠાવાન છે, તો એ સત્યના પુણ્યથી આ બ્રાહ્મણ જીવતો રહે.
યદિ નારાયણઃ સત્યઃ સર્વાત્મા નિત્યવિગ્રહઃ । જ્ઞાનાત્મકઃ શિવઃ સત્યો દ્વિજો ભo
જો નારાયણ સત્ય છે, સર્વનો આત્મા અને શાશ્વત સ્વરૂપ છે, જ્ઞાન અને કલ્યાણથી ભરપૂર છે, તો આ બ્રાહ્મણ જીવતો રહે.
બ્રહ્મ સત્યં ચ તે દેવાઃ પ્રકૃતિઃ પરમા યદિ । યજ્ઞઃ સત્યસ્તપઃ સત્યં દ્વિજો ભo
જો બ્રહ્મા સત્ય છે, આપના દેવતાઓ અને પરમ પ્રકૃતિ સાચી છે, યજ્ઞ અને તપ પણ સાચા છે, તો આ બ્રાહ્મણ જીવતો રહે.
ઇત્યેવમુક્ત્વા સા વૃન્દા ધર્મ ક્રોડે ચકાર ચ । તં દૃષ્ટ્વા ચ કલારૂપં રુરોદ કૃપયાસતી
આ રીતે કહી, વૃંદાએ ધર્મને પોતાની ગોદમાં લીધો; તેને ક્ષીણ અવસ્થામાં જોઈ, પવિત્ર સ્ત્રીએ દયા કરીને રડવા લાગી.
એતસ્મિન્નન્તરે મૂર્તિર્ધર્મભાર્યા શુચાઽઽકુલા । નિપત્ય વિષ્ણુપાદે ય શિરસા ચેત્યુવાચ સા
એ સમયે ધર્મની પત્ની દુઃખથી વ્યાકુળ થઈ, વિષ્ણુના ચરણોમાં પડી ગઈ અને માથું ઝુકાવીને બોલી.
મૂર્તિરુવાચ હે નાથ કરુણાસિન્ધો દીનબન્ધો કૃપાં કુરુ । તૂર્ણં જીવય કાન્તં મે જગન્નાથ કૃપામય
મૂર્તિએ કહ્યું: હે પ્રભુ, દયાના સાગર, દુઃખીઓના મિત્ર, કૃપા કરો; મારા પ્રિય પતિને તરત જ જીવંત કરો, હે જગન્નાથ, કૃપાળુ.
પતિહીના ચ યા નારી પાપિની સા ભવાર્ણવે । યથાઽઽસ્યં ચક્ષુર્વિરતં પ્રાણહીના યથા તનૂઃ
જે સ્ત્રી પતિ વિના રહે છે, તે પાપી બની ભવસાગરમાં ડૂબી જાય છે, જેમ આંખ વિના દ્રષ્ટિ નથી અને શરીર વિના પ્રાણ નથી.