ચરાચરાંશ્ચ વિશ્વેષુ દેવાન્બ્રહ્મપુરોગમાન્
વિશ્વમાં ચાલતા અને અચલ બધા જીવ, અને બ્રહ્માજી સહિત બધા દેવતાઓ—
પરિપૂર્ણતમં સ્વીડ્યં વન્દે ચાનન્દપૂર્વકમ્ વન્દે ચાનન્દપૂર્વં તં પરમાત્માનમીશ્વરમ્
સર્વથી પૂર્ણ, સર્વથી શ્રેષ્ઠ અને આનંદથી ભરેલા એ પરમાત્માને હું વંદન કરું છું.
યં ચ સ્તોતુમશક્તાશ્ચ બ્રહ્મવિષ્ણુશિવાદયઃ
બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, શિવ અને અન્ય દેવતાઓ પણ તેમની સ્તુતિ કરવા અસમર્થ છે.
વેદાશ્ચ વિદુષાં શ્રેષ્ઠાઃ સ્તોતું શક્તાશ્ચ ન ક્ષમાઃ
વેદો અને શ્રેષ્ઠ વિદ્વાન પણ તેમની સ્તુતિ કરવા સક્ષમ નથી.
ઇત્યેવમુક્ત્વા સા દુર્ગા રત્નસિંહાસને વરે
આ રીતે કહીને, દુર્ગા રત્નોથી સજેલા સિંહાસન પર બેસી હતી.
ઇતિ દુર્ગાકૃતં સ્તોત્રં કૃષ્ણસ્ય પરમાત્મનઃ
દુર્ગાએ કૃષ્ણ પરમાત્માની જે સ્તુતિ રચી, તે અહીં પૂર્ણ થાય છે.
દુર્ગા તસ્ય ગૃહં ત્યક્ત્વા નૈવ યાતિ કદાચન
દુર્ગા ભગવાનના ઘર છોડીને ક્યારેય ત્યાંથી દૂર નથી જતી.
સૌતિરુવાચ શુદ્ધસ્ફટિકસંકાશા દેવી ચૈકા મનોહરા
સૌતિએ કહ્યું: દેવીએ શુદ્ધ સ્ફટિક જેવી તેજસ્વી, એકમાત્ર અને મોહક રૂપ ધારણ કર્યું હતું.
શુક્લવસ્ત્રપરીધાના સર્વાલઙ્કારભૂષિતા
સફેદ વસ્ત્ર પહેરી, સર્વ આભૂષણોથી સજ્જ હતી.
સા તુષ્ટાવ પુરઃ સ્થિત્વા પરં બ્રહ્મ સનાતનમ્
એ પરમ, શાશ્વત બ્રહ્માના સમક્ષ ઊભી રહી, સ્તુતિ કરી.
સાવિત્ર્યુવાચ પરાત્પરતરં શ્યામં નિર્વિકારં નિરઞ્જનમ્
સાવિત્રી બોલી: જે સર્વથી પરે છે, કાળાં રંગનો છે, અપરિવર્તિત અને નિર્દોષ છે.
ઇત્યુક્ત્વા સસ્મિતા દેવી રત્નસિંહાસને વરે
આવું કહીને, હસતી દેવી તેજસ્વી રત્નોથી સજેલા સિંહાસન પર બેસી.
આવિર્બભૂવ તત્પશ્ચાત્કૃષ્ણસ્ય પરમાત્મનઃ
પછી તે કૃષ્ણ, જે પરમાત્મા છે, તેમના સામે પ્રગટ થઈ.
મનો મથ્નાતિ સર્વેષાં પઞ્ચબાણેન કામિનામ્
કામદેવ પોતાના પાંચ બાણોથી બધા પ્રેમીઓના મનમાં ઉથલપાથલ કરે છે.
તસ્ય પુંસો વામપાર્શ્વાત્કામસ્ય કામિની વરા
એ પુરુષના ડાબા ભાગમાંથી, કામદેવની પ્રિય અને શ્રેષ્ઠ સ્ત્રી ઉત્પન્ન થઈ.
રતિર્બભૂવ સર્વેષાં તાં દૃષ્ટ્વા સસ્મિતાં સતીમ્
બધીની પ્રિય રતિ, હસતી અને પવિત્ર, દેખાઈ.
હરિં સ્તુત્વા તયા સાર્દ્ધં સ ઉવાસ હરેઃ પુરઃ 1.4.
હરિની સ્તુતિ કરીને, તે બંને હરિની સામે ત્યાં જ રહેવા લાગ્યા.
મારણં સ્તમ્ભનં ચૈવ જૃમ્ભણં શોષણં તથા
કામદેવે મારવા, સ્થિર કરી દેવા, ઉંઘાવા અને સુકવી નાખવાના બધા બાણ છોડ્યા.
બાણાંશ્ચિક્ષેપ સર્વાંશ્ચ કામો બાણપરીક્ષયા
કામદેવે પોતાની શક્તિની કસોટી કરવા બધા બાણ ચલાવ્યા.
રતિં દૃષ્ટ્વા બ્રહ્મણશ્ચ રેતઃ પાતો વભૂવ હ
રતિને જોઈને, બ્રહ્માજીનું બીજ નીચે પડ્યું.
વસ્ત્રં દગ્ધ્વા સમુત્તસ્થૌ જ્વલદગ્નિઃ સુરેશ્વરઃ
કપડું બળી ગયું અને તેજાળુ અગ્નિ ઊભો થયો, હે દેવતાઓના સ્વામી.
કૃષ્ણસ્તદ્વર્દ્ધનં દૃષ્ટ્વા સસર્જાપઃ સ્વલીલયા
એ વૃદ્ધિ જોઈને, કૃષ્ણે પોતાની લીલાથી પાણી સર્જ્યું.
વિશ્વૌઘં પ્લાવયામાસ મુખબિંદુજલં દ્વિજ
કૃષ્ણે પોતાના મુખમાંથી પડેલા જલબિન્દુથી આખું વિશ્વ પાણીમાં ગરકાવ કરી દીધું, હે દ્વિજ.
તતઃપ્રભૃતિ તેનાગ્નિસ્તોયાન્નિર્વાણતાં વ્રજેત્
ત્યાંથી, અગ્નિ પાણીથી બુઝાઈ જાય છે.
ઉત્તસ્થૌ તજ્જલાદેકઃ પુમાન્સ વરુણઃ સ્મૃતઃ
એ જળમાંથી એક પુરુષ ઊભો થયો, જેને વરુણ કહે છે.
આવિર્બભૂવ કન્યૈકા તદ્વહ્નેર્વામપાર્શ્વતઃ
એ અગ્નિના ડાબા ભાગમાંથી એક કન્યા પ્રગટ થઈ.
જલેશસ્ય વામપાર્શ્વાત્કન્યા ચૈકા બભૂવ સા 1.4.
જળના સ્વામીના ડાબા ભાગમાંથી પણ એક કન્યા જન્મી.
બભૂવ પવનઃ શ્રીમાન્વિભોર્નિશ્વાસવાયુતઃ
પરમાત્માના શ્વાસમાંથી પવિત્ર અને તેજસ્વી પવન જન્મ્યો.
તસ્ય વાયોર્વામપાર્શ્વાત્કન્યા ચૈકા બભૂવ હ
તે પવનના ડાબા ભાગમાંથી એક કન્યા જન્મી હતી.
કૃષ્ણસ્ય કામબાણેન રેતઃપાતો બભૂવ હ
કૃષ્ણના કામના બાણથી બીજ પડ્યું હતું.