ક્ષણં ધર્મસ્વરૂપં ચ શેષરુપં ક્ષણં ક્ષણમ્ । ક્ષણં ભાસ્કરરૂપં ચ જ્યોતીરૂપં સનાતનમ્
એક ક્ષણ માટે ધર્મનું સ્વરૂપ ધારણ કર્યું, એક ક્ષણ માટે શેષ જેવું રૂપ ધારણ કર્યું, એક ક્ષણ માટે તેજસ્વી સૂર્ય જેવું અને એક ક્ષણ માટે સદા માટે પ્રકાશરૂપ દેખાયું.
ક્ષણં પરમશોભાઢ્યં કોટિકન્દર્પનિન્દિતમ્ । કામિનીકમનીયં ચ કામુકં કામસંયુતમ્
એક ક્ષણ માટે એ સર્વોચ્ચ સૌંદર્યથી યુક્ત થયો, કરોડો કામદેવને પણ લજાવતો, સ્ત્રીઓના હૈયે આનંદ પેદા કરતો, મોહક અને કામના સાથે જોડાયેલો દેખાયો.
એવંભૂતં શિશું દૃષ્ટ્વા સ્થાપયામાસ વક્ષસિ । રત્નમિંહાસને રમ્યે નન્દદત્તે ચ નારદ
એવો અદભૂત બાળક જોઈને, તેણે તેને પોતાના છાતી પર, સુંદર રત્નજડિત સિંહાસન પર, નંદ દ્વારા અપાયેલાં ત્યાં બેસાડ્યો, હે નારદ.
કૃત્વા પ્રદક્ષિણં ભક્ત્યા પુલકાઞ્ચિતવિગ્રહઃ । પ્રણમ્ય શિરસા ભૂમૌ તુષ્ટાવ પુરુષોત્તમમ્
ભક્તિપૂર્વક પ્રદક્ષિણ કરી, આનંદથી રોમાંચિત દેહ સાથે, તેણે માથું જમીન પર નમાવ્યું અને પુરુષોત્તમ ભગવાનની સ્તુતિ કરી.
અક્રૂર ઉવાચ નમઃ કારણરૂપાય પરમાત્મસ્વરૂપિણે સર્વેષામપિ વિશ્વાનામીશ્વરાય નમો નમઃ । પરાય પ્રકૃતેરીશ પરાત્પરતરાય ચ
અકૃરૂરે કહ્યું: સર્વનું કારણ એવા, પરમાત્મા સ્વરૂપ, સર્વ જીવોના ઈશ્વર, તમને વારંવાર વંદન છે; પ્રકૃતિથી પણ પર અને સર્વથી ઊંચા, તમને નમન.
નિર્ગુણાય નિરીહાય નીરૂપાય સ્વરૂપિણે । સર્વદેવસ્વરૂપાય સર્વદેવેશ્વરાય ચ
જે ગુણરહિત, ઇચ્છારહિત, નિરુપરૂપ છતાં સ્વરૂપવાળા, સર્વ દેવતાઓના સ્વરૂપ અને સર્વ દેવોના ઈશ્વર છે, તેમને વંદન.
સર્વદેવાધિદેવાય વિશ્વાદિભૂતરૂપિણે । અસંશ્યેષુ ચ વિશ્વેષુ બ્રહ્મવિષ્ણુશિવાત્મક
સર્વ દેવોના પણ દેવ, સર્વ જગતના રૂપ ધારણ કરનારા, સર્વ જગતમાં નિર્વિવાદ રીતે બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને શિવ રૂપે રહેલા, તેમને વંદન.
સ્વરૂપાયાઽઽદિબીજાય તદીશવિશ્વરૂપિણે । નમો ગોપાઙ્ગનેશાય ગણેશેશ્વરરૂપિણે
મૂળ બીજરૂપ, સર્વનું સ્વરૂપ અને ઈશ્વર, ગોપીઓના સ્વામી અને ગણપતિ સ્વરૂપ ધરાવનારા, તમને વંદન.
નમઃ સુરગણેશાય રાધેશાય નમો નમઃ । રાધારમણરૂપાય રાધારૂપધરાય ચ
દેવમંડળના સ્વામી, રાધાના ઈશ્વર, તમને વારંવાર વંદન; રાધાના પ્રિય અને રાધાનું રૂપ ધારણ કરનારા, તમને વંદન.
રાધારાધ્યાય રાધાયાઃ પ્રાણાધિકતરાય ચ । રાધાસાધ્યાય રાધાધિદેવપ્રિયતમાય ચ
જે રાધા દ્વારા પૂજાય છે, રાધાને જીવનથી પણ વધુ પ્રિય છે, રાધા દ્વારા પ્રાપ્ત થાય છે અને રાધાના ભક્તોના ઈશ્વરને સૌથી વધુ પ્રિય છે, તેમને વંદન.
રાધાપ્રાણાધિદેવાય વિશ્વરૂપાય તે નમઃ । વેદસ્તુતાત્મવેદજ્ઞરૂપિણે સર્વવેદિને
રાધાના પ્રાણના ઈશ્વર, વિશ્વરૂપ ધરાવનારા, વેદો દ્વારા સ્તુતિ પામનારા, આત્માનું જ્ઞાન ધરાવનારા અને સર્વજ્ઞ, તમને વંદન.
વૈદાધિષ્ઠાતૃદેવાય વેદબીજાય તે નમઃ । યસ્ય લોમસુ વિશ્વાનિ ચાસંખ્યાનિ ચ નિત્યશઃ
વેદોના અધિષ્ઠાન દેવ, વેદના મૂળ બીજ, તમને વંદન; જેમના રોમકૂવોમાં અનંત વિશ્વો સદા વસે છે.
મહદ્વિષ્ણોરીશ્વરાય વિશ્વેશાય નમો નમઃ । સ્વયં પ્રકૃતિરૂપાય પ્રાકૃતાય નમોo
મહાન વિષ્ણુ, જગતના સ્વામી, તમને વારંવાર વંદન; જે પોતે પ્રકૃતિરૂપ અને મૂળ સ્વરૂપ ધરાવે છે, તેમને વંદન.
પ્રકૃતીશ્વરરૂપાય પ્રધાનપુરૂષાય ચ । ઇત્યેવં સ્તવનં કૃત્વા મૂર્ચ્છામાપ સભાતલે
પ્રકૃતિના ઈશ્વર, સર્વમાં શ્રેષ્ઠ પુરુષ, એમ કહી સ્તુતિ કરીને તે સભામાં બેભાન થઈ ગયો.
પપાત સહસા ભૂમૌ પુનરીશં દદર્શ સઃ । બહિઃસ્થં હૃદયસ્થં ચ પરમાત્માનમીશ્વરમ્
એ અચાનક જમીન પર પડી ગયો અને ફરીથી ભગવાનને બહાર અને પોતાના હૃદયમાં, પરમાત્મા અને ઈશ્વર રૂપે જોયા.
પરિતઃ શ્યામરૂપં ચ વિશ્વસ્થં વિશ્વમેવ ચ । અક્રૂરં મૂર્ચ્છિતં દૃષ્ટ્વા નન્દઃ સાદરપૂર્વકમ્
ચારે બાજુ શ્યામવર્ણનું સ્વરૂપ, સમગ્ર વિશ્વમાં વ્યાપેલું અને આખું જગત જોયું; અકૃરૂરને બેભાન જોઈને, નંદએ ખૂબ આદરપૂર્વક,
રત્નસિંહાસને રમ્યે વાસયામાસ નારદ । પપ્રચ્છ સર્વવૃત્તાન્તં કિંસ્વિદ્દૃષ્ટમિતિ ત્વયા
સુંદર રત્નજડિત સિંહાસન પર બેસાડ્યો, હે નારદ, અને બધું શું બન્યું તે પૂછ્યું: 'તમે શું જોયું?'
મિષ્ટાન્નં ભોજયામાય કુશલં ચ પુનઃ પુનઃ । અક્રૂરેઃ કથયામસ કંસવૃત્તાન્તમીપ્સિતમ્
પુનઃપુનઃ મીઠાં ભોજન આપ્યું, સુખ-દુઃખ પૂછ્યું અને અકૃરૂરે કામ્સના કાર્યોની ઇચ્છિત વાર્તા કહી.
સ્વપિત્રોર્મોક્ષણાર્થં ચ ગમનં રામકૃષ્ણયોઃ । ઇત્યક્રૂરકૃતં સ્તોત્રં યઃ પઠેત્સુસમાહિતઃ
પોતાના પિતાના મુક્તિ માટે અને રામ તથા કૃષ્ણના વિદાય માટે, જે કોઈ અક્રૂર રચિત આ સ્તોત્રને એકાગ્ર ચિત્તથી વાંચે છે—
અપુત્રો લભતે પુત્રમભાર્યોં લભતે પ્રિયમ્ । અધનો ધનમાપ્નોતિ નિર્ભૂમિરુર્વરાં મહીમ્
જેનાં સંતાન નથી તેને સંતાન મળે છે, જેને પત્ની નથી તેને પ્રિય પત્ની મળે છે, ગરીબને ધન મળે છે અને બાંઝ જમીન પણ ઉપજાઉ બને છે.
હતપ્રજઃ પ્રજાલાભં પ્રતિષ્ઠાં ચાપ્રતિષ્ઠિતઃ । યશઃ પ્રાપ્નોતિ વિપુલમયશસ્વી ચ લીલયા
જેનાં સંતાન મૃત્યુ પામ્યા હોય તેને ફરી સંતાન મળે છે, જે અસ્થિર હોય તેને સ્થિરતા મળે છે, તેને વિશાળ યશ મળે છે અને જેનું નામ ખરાબ હોય તેને પણ સહેલાઈથી સન્માન મળે છે.
અથ સુષ્વાપ સમયે પરં સંહૃષ્ટમાનસઃ । રમ્યે ચમ્પકતલ્પે ચ કૃષ્ણં કૃત્વા સ્વવક્ષસિ
પછી યોગ્ય સમયે, આનંદથી ભરેલા મનથી, તેણે સુંદર ચંપકના પથારી પર સુખથી નિદ્રા લીધી અને કૃષ્ણને પોતાના હ્રદય પર રાખ્યા.
પ્રાતરુથાય સહસા કૃત્વાઽઽઙ્નિકમનુત્તમમ્ । સ્વરથે સ્થાપયામાસ રામં કૃષ્ણં જગત્પતિમ્
સવારના સમયે ઝડપથી ઉઠીને શ્રેષ્ઠ શૌચાચાર કર્યા પછી, તેણે રામ અને કૃષ્ણ, જે જગતના સ્વામી છે, તેમને પોતાના રથ પર બેસાડ્યા.
ગવ્યં પઞ્ચપ્રકારં ચ નાનાદ્રવ્યં સુદુલ્રભમ્ । વૃષભાનં ચ નન્દં ચ સુનન્દં ચન્દભાનકમ્
પાંચ પ્રકારના ગૌઉત્પાદનો, અનેક દુર્લભ વસ્તુઓ, વૃષભાનુ, નંદ, સુનંદ અને ચંદભાન પણ એકત્ર કર્યા.
નાનાપ્રકારં વાદ્યં ચ મૃદઙ્ગમુરજાદિકમ્ । પટહં પણવં ચૈવ ઢક્કાં દુંદુભિમાનકમ્
વિવિધ પ્રકારના વાદ્યો જેમ કે મૃદંગ, મુરજ, પટહ, પણવ, ઢક્કા, દુંદુભિ અને માનક પણ એકઠા કર્યા.
સજ્જાં સંનહનીં કાસ્યપટ્ટમર્દલમણ્ડવીમ્ । વાદયામાસ સાનન્દં નન્દગોપો વ્રજેશ્વરઃ
તેણે તહેવાર માટેની સજાવટ, કાંસાના વાસણો અને ફૂલમાળાઓથી શોભિત મંડપ તૈયાર કર્યો અને નંદગોપ, ગોપાળોના રાજા, આનંદપૂર્વક વાદ્યો વગાડવા લાગ્યા.
શ્રુત્વા વાદ્યં ચ ગોપ્યશ્ચ ગમનં રામકૃષ્ણયોઃ । દૃષ્ટ્વા કૃષ્ણં રથસ્થં તમાયયુઃ કોપપીડિતાઃ
વાદ્યના અવાજ અને રામ-કૃષ્ણના વિદાયના સમાચાર સાંભળી, ગોપીઓએ કૃષ્ણને રથ પર જોઈ ગુસ્સાથી વ્યાકુળ થઈને ત્યાં આવી.
કૃષ્ણેન વારિતાઃ સર્વાઃ પ્રેરિતા રાધાયા દ્વિજઃ । બભઞ્જુરીશ્વરરથં પાદાઘાતેન લીલયા
કૃષ્ણે બધાને અટકાવ્યા અને રાધાએ તેમને પ્રેરણા આપી; ત્યારે ગોપીઓએ રમતમાં પોતાના પગથી ઈશ્વરના રથને તોડી નાખ્યો.
તત્ર સર્વેષુ ગોપેશ હાહાકારં કૃતેષુ ચ । પ્રયયુર્બલવત્યશ્ચ કૃષ્ણં કૃત્વા સ્વવક્ષસિ
બધા ગોપાળોએ હોહલાહલ મચાવ્યો ત્યારે શક્તિશાળી ગોપીઓ કૃષ્ણને પોતાના હ્રદય પર રાખીને તેની પાસે પહોંચી.
કાચિત્ક્રૂરં તમક્રૂરં ભર્ત્સયામાસ કોપતઃ । કાશ્ચિદ્વદ્ધ્વા ચ વસ્ત્રેણ ચાકૂરં પ્રયયુસ્તતઃ
કેટલાંક ગુસ્સામાં ક્રૂર અક્રૂરને ધિક્કારવા લાગી; તો કેટલીકએ કપડાંથી તેને બાંધ્યો અને ત્યાંથી હાંકી કાઢ્યો.