દૃષ્ટ્વાઽક્રૂરં મહાભાગં તૂર્ણમાલિઙ્ગનં દદૌ । પ્રણેમુઃ શિરમા સર્વૈ ગોપા જગૃહુરાશિષમ્
મહાન ભાગ્યશાળી અક્રૂરને જોઈ, નંદજીએ તરત જ તેને કાંઠે લગાડી લીધા; બધા ગોપોએ માથું ઝુકાવ્યું અને આશીર્વાદ આપ્યા.
પરસ્પરં ચ સંયોગો બભૂવ ગુણત્રાન્મુને । ક્રોડે ચકારાક્રૂરશ્ચ કૃષ્ણં રામં ક્રમેણ ચ
મુને, ત્યાં સૌના ગુણોથી ભરપૂર મિલન થયું; અક્રૂરે પહેલા કૃષ્ણને અને પછી રામને પોતાના ગળે લગાવ્યા.
ચુચુમ્બ ગણ્ડયુગુલે પુલકાઞ્યિતવિગ્રહઃ । સાશ્રુનેત્રોઽતિસાહ્લાદઃ કૃતાર્થઃ સિદ્ધવાઞ્છિતઃ
શરીર આનંદથી રોમાંચિત થઈ ગયું, તેણે બંનેના ગાલે ચુંબન કર્યું, આંખોમાં આનંદના આંસુ છલકાયા, અને મનમાં પૂર્ણતાનો અનુભવ થયો.
દદર્શ કૃષ્ણં દ્વિભુજં ક્ષણં શ્યામલસુન્દરમ્ । પીતવસ્ત્રપરીધાનં માલતીમાલ્યભૂષિતમ્
તેણે કૃષ્ણને બે હાથવાળા, શ્યામ અને સુંદર, પીળાં વસ્ત્ર પહેરેલા અને માલતીના ફૂલોની માળાથી શોભાયમાન જોયા.
ચન્દનોક્ષિતસર્વાઙ્ગં પરં વંશીધરં વરમ્ । સ્તુતં બ્રહ્મેશશેષાદ્યૈર્મુનીન્દ્રૈઃ સનકાદિભિઃ
કૃષ્ણનું આખું શરીર ચંદનથી સુગંધિત હતું, તે શ્રેષ્ઠ વાંસળીધારી, જેને બ્રહ્મા, શિવ, શેષ અને સનકાદિ મહર્ષિઓએ સ્તુતિ કરી હતી.
વીક્ષિતં ગોપકન્યાભિઃ પરિબૂર્ણતમં વિભુમ્ । ક્ષણં દદર્શ ક્રોડસ્થં સસ્મિતં ચ ચતુર્ભુજમ્
તે ગોપી કન્યાઓ દ્વારા નિહાળવામાં આવતો સર્વવ્યાપી ભગવાન, સર્વ ગુણોથી પરિપૂર્ણ; એક ક્ષણ માટે તેણે પોતાના ગળે, સ્મિતભર્યા ચહેરે, ચાર હાથવાળા રૂપે જોયા.
લક્ષ્મીંસરસ્વતીયુક્તં વનમાલાવિભૂષિતમ્ । સુનન્દનન્દકુમુદૈઃ પાર્ષદૈઃ પરિસેવિતમ્
લક્ષ્મી અને સરસ્વતી સાથે, વનમાલાથી શોભાયમાન, સુનંદ, નંદ, કુમુદ અને અન્ય સાથીઓથી ઘેરાયેલા.
સેવિતં સિદ્ધસંઘૈશ્ચ ભક્તિનમ્રૈઃ પરાત્પરમ્ । ક્ષણં દદર્શ દેવં તં પઞ્ચવક્ત્રં ત્રિલોચનમ્
સિદ્ધ પુરુષો અને ભક્તિથી નમન કરનારાઓ દ્વારા સેવા પામતા, પરમ પરમેશ્વર; એક ક્ષણ માટે તેણે એ દેવને પાંચ મુખ અને ત્રણ આંખવાળા રૂપે જોયા.
શુદ્ધસ્ફટિકસંકાશં નાગરાજૈર્વિરાજિતમ્ । દિગમ્બરં પરં બ્રહ્મ ભસ્માઙ્ગં ચ જટાયુતમ્
શુદ્ધ સ્ફટિક જેવો તેજસ્વી, સાપોના રાજાઓથી શોભાયમાન, દિશા-વસ્ત્ર ધારણ કરનાર, પરમ બ્રહ્મ, ભસ્મથી લિપ્ત અને જટાવાળું શરીર ધરાવનાર.
જપમાલાકરં ધ્યાનનિષ્ઠં શ્રેષ્ઠં ચ યોગિનમ્ । ક્ષણં ચતુર્મુખં ધ્યાનનિષ્ઠં શ્રેષ્ઠં મનીષિણામ્
જપમાળા ધરાવનાર, ધ્યાનમાં લીન, શ્રેષ્ઠ યોગી; એક ક્ષણ માટે તેણે ચતુરમુખ, ધ્યાનમાં તલીન, શ્રેષ્ઠ વિદ્વાનોમાં શ્રેષ્ઠ એવા રૂપે જોયા.
ક્ષણં ધર્મસ્વરૂપં ચ શેષરુપં ક્ષણં ક્ષણમ્ । ક્ષણં ભાસ્કરરૂપં ચ જ્યોતીરૂપં સનાતનમ્
એક ક્ષણ માટે ધર્મનું સ્વરૂપ ધારણ કર્યું, એક ક્ષણ માટે શેષ જેવું રૂપ ધારણ કર્યું, એક ક્ષણ માટે તેજસ્વી સૂર્ય જેવું અને એક ક્ષણ માટે સદા માટે પ્રકાશરૂપ દેખાયું.
ક્ષણં પરમશોભાઢ્યં કોટિકન્દર્પનિન્દિતમ્ । કામિનીકમનીયં ચ કામુકં કામસંયુતમ્
એક ક્ષણ માટે એ સર્વોચ્ચ સૌંદર્યથી યુક્ત થયો, કરોડો કામદેવને પણ લજાવતો, સ્ત્રીઓના હૈયે આનંદ પેદા કરતો, મોહક અને કામના સાથે જોડાયેલો દેખાયો.
એવંભૂતં શિશું દૃષ્ટ્વા સ્થાપયામાસ વક્ષસિ । રત્નમિંહાસને રમ્યે નન્દદત્તે ચ નારદ
એવો અદભૂત બાળક જોઈને, તેણે તેને પોતાના છાતી પર, સુંદર રત્નજડિત સિંહાસન પર, નંદ દ્વારા અપાયેલાં ત્યાં બેસાડ્યો, હે નારદ.
કૃત્વા પ્રદક્ષિણં ભક્ત્યા પુલકાઞ્ચિતવિગ્રહઃ । પ્રણમ્ય શિરસા ભૂમૌ તુષ્ટાવ પુરુષોત્તમમ્
ભક્તિપૂર્વક પ્રદક્ષિણ કરી, આનંદથી રોમાંચિત દેહ સાથે, તેણે માથું જમીન પર નમાવ્યું અને પુરુષોત્તમ ભગવાનની સ્તુતિ કરી.
અક્રૂર ઉવાચ નમઃ કારણરૂપાય પરમાત્મસ્વરૂપિણે સર્વેષામપિ વિશ્વાનામીશ્વરાય નમો નમઃ । પરાય પ્રકૃતેરીશ પરાત્પરતરાય ચ
અકૃરૂરે કહ્યું: સર્વનું કારણ એવા, પરમાત્મા સ્વરૂપ, સર્વ જીવોના ઈશ્વર, તમને વારંવાર વંદન છે; પ્રકૃતિથી પણ પર અને સર્વથી ઊંચા, તમને નમન.
નિર્ગુણાય નિરીહાય નીરૂપાય સ્વરૂપિણે । સર્વદેવસ્વરૂપાય સર્વદેવેશ્વરાય ચ
જે ગુણરહિત, ઇચ્છારહિત, નિરુપરૂપ છતાં સ્વરૂપવાળા, સર્વ દેવતાઓના સ્વરૂપ અને સર્વ દેવોના ઈશ્વર છે, તેમને વંદન.
સર્વદેવાધિદેવાય વિશ્વાદિભૂતરૂપિણે । અસંશ્યેષુ ચ વિશ્વેષુ બ્રહ્મવિષ્ણુશિવાત્મક
સર્વ દેવોના પણ દેવ, સર્વ જગતના રૂપ ધારણ કરનારા, સર્વ જગતમાં નિર્વિવાદ રીતે બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને શિવ રૂપે રહેલા, તેમને વંદન.
સ્વરૂપાયાઽઽદિબીજાય તદીશવિશ્વરૂપિણે । નમો ગોપાઙ્ગનેશાય ગણેશેશ્વરરૂપિણે
મૂળ બીજરૂપ, સર્વનું સ્વરૂપ અને ઈશ્વર, ગોપીઓના સ્વામી અને ગણપતિ સ્વરૂપ ધરાવનારા, તમને વંદન.
નમઃ સુરગણેશાય રાધેશાય નમો નમઃ । રાધારમણરૂપાય રાધારૂપધરાય ચ
દેવમંડળના સ્વામી, રાધાના ઈશ્વર, તમને વારંવાર વંદન; રાધાના પ્રિય અને રાધાનું રૂપ ધારણ કરનારા, તમને વંદન.
રાધારાધ્યાય રાધાયાઃ પ્રાણાધિકતરાય ચ । રાધાસાધ્યાય રાધાધિદેવપ્રિયતમાય ચ
જે રાધા દ્વારા પૂજાય છે, રાધાને જીવનથી પણ વધુ પ્રિય છે, રાધા દ્વારા પ્રાપ્ત થાય છે અને રાધાના ભક્તોના ઈશ્વરને સૌથી વધુ પ્રિય છે, તેમને વંદન.
રાધાપ્રાણાધિદેવાય વિશ્વરૂપાય તે નમઃ । વેદસ્તુતાત્મવેદજ્ઞરૂપિણે સર્વવેદિને
રાધાના પ્રાણના ઈશ્વર, વિશ્વરૂપ ધરાવનારા, વેદો દ્વારા સ્તુતિ પામનારા, આત્માનું જ્ઞાન ધરાવનારા અને સર્વજ્ઞ, તમને વંદન.
વૈદાધિષ્ઠાતૃદેવાય વેદબીજાય તે નમઃ । યસ્ય લોમસુ વિશ્વાનિ ચાસંખ્યાનિ ચ નિત્યશઃ
વેદોના અધિષ્ઠાન દેવ, વેદના મૂળ બીજ, તમને વંદન; જેમના રોમકૂવોમાં અનંત વિશ્વો સદા વસે છે.
મહદ્વિષ્ણોરીશ્વરાય વિશ્વેશાય નમો નમઃ । સ્વયં પ્રકૃતિરૂપાય પ્રાકૃતાય નમોo
મહાન વિષ્ણુ, જગતના સ્વામી, તમને વારંવાર વંદન; જે પોતે પ્રકૃતિરૂપ અને મૂળ સ્વરૂપ ધરાવે છે, તેમને વંદન.
પ્રકૃતીશ્વરરૂપાય પ્રધાનપુરૂષાય ચ । ઇત્યેવં સ્તવનં કૃત્વા મૂર્ચ્છામાપ સભાતલે
પ્રકૃતિના ઈશ્વર, સર્વમાં શ્રેષ્ઠ પુરુષ, એમ કહી સ્તુતિ કરીને તે સભામાં બેભાન થઈ ગયો.
પપાત સહસા ભૂમૌ પુનરીશં દદર્શ સઃ । બહિઃસ્થં હૃદયસ્થં ચ પરમાત્માનમીશ્વરમ્
એ અચાનક જમીન પર પડી ગયો અને ફરીથી ભગવાનને બહાર અને પોતાના હૃદયમાં, પરમાત્મા અને ઈશ્વર રૂપે જોયા.
પરિતઃ શ્યામરૂપં ચ વિશ્વસ્થં વિશ્વમેવ ચ । અક્રૂરં મૂર્ચ્છિતં દૃષ્ટ્વા નન્દઃ સાદરપૂર્વકમ્
ચારે બાજુ શ્યામવર્ણનું સ્વરૂપ, સમગ્ર વિશ્વમાં વ્યાપેલું અને આખું જગત જોયું; અકૃરૂરને બેભાન જોઈને, નંદએ ખૂબ આદરપૂર્વક,
રત્નસિંહાસને રમ્યે વાસયામાસ નારદ । પપ્રચ્છ સર્વવૃત્તાન્તં કિંસ્વિદ્દૃષ્ટમિતિ ત્વયા
સુંદર રત્નજડિત સિંહાસન પર બેસાડ્યો, હે નારદ, અને બધું શું બન્યું તે પૂછ્યું: 'તમે શું જોયું?'
મિષ્ટાન્નં ભોજયામાય કુશલં ચ પુનઃ પુનઃ । અક્રૂરેઃ કથયામસ કંસવૃત્તાન્તમીપ્સિતમ્
પુનઃપુનઃ મીઠાં ભોજન આપ્યું, સુખ-દુઃખ પૂછ્યું અને અકૃરૂરે કામ્સના કાર્યોની ઇચ્છિત વાર્તા કહી.
સ્વપિત્રોર્મોક્ષણાર્થં ચ ગમનં રામકૃષ્ણયોઃ । ઇત્યક્રૂરકૃતં સ્તોત્રં યઃ પઠેત્સુસમાહિતઃ
પોતાના પિતાના મુક્તિ માટે અને રામ તથા કૃષ્ણના વિદાય માટે, જે કોઈ અક્રૂર રચિત આ સ્તોત્રને એકાગ્ર ચિત્તથી વાંચે છે—
અપુત્રો લભતે પુત્રમભાર્યોં લભતે પ્રિયમ્ । અધનો ધનમાપ્નોતિ નિર્ભૂમિરુર્વરાં મહીમ્
જેનાં સંતાન નથી તેને સંતાન મળે છે, જેને પત્ની નથી તેને પ્રિય પત્ની મળે છે, ગરીબને ધન મળે છે અને બાંઝ જમીન પણ ઉપજાઉ બને છે.