કંસ ઉવાચ મયા દૃષ્ટો નિશીથે યો દુઃસ્વપ્નો હિ ભયપ્રદઃ । નિબોધત બુધાઃ સર્વે બાન્ધવાશ્ચ પુરોહિતાઃ
કંસે બોલ્યા: મેં મધરાતે એક ભયજનક દુષ્કપનુ સ્વપ્ન જોયું છે; બધા બુદ્ધિમાન, સગાં અને પુરોહિતો, સાંભળો.
બિભ્રતી રક્તપુષ્પાણાં માલાં સા રક્તચન્દનમ્ । રક્તામ્બનં ખડ્ગતીક્ષ્ણં ખર્પરં ચ ભયંકરમ્
તે સ્ત્રી લાલ ફૂલોની માળા, લાલ ચંદન, લાલ કપડાં પહેરી હતી, હાથમાં તીક્ષ্ণ તલવાર અને ભયંકર ખોપરી રાખી હતી.
પ્રકૃત્યાટ્ટાટ્ટહાસં ચ લોલજિહ્વા ભયંકરી । અતીવ વૃદ્ધા કૃષ્ણાઙ્ગી નગરે મમ નૃત્યતિ
તે સ્ત્રી સ્વભાવથી જોરથી હસતી, જીભ બહાર કાઢેલી, ભયંકર, ખૂબ જ વૃદ્ધ અને કાળાં શરીરવાળી, મારા શહેરમાં નૃત્ય કરતી હતી.
મુક્તકેશી છિન્નનાસા કૃષ્ણા કૃષ્ણામ્બારપ્રિયા । વિધવા સા મહાશૂદ્રી મામાલિઙ્ગિતુમિચ્છતિ
તેની વાળ ખુલ્લી, નાક કટેલી, કાળી, કાળા કપડાં ગમતા, વિધવા અને નીચ જાતિની, મને અંકલાવવા ઈચ્છતી હતી.
મલિનં ચૈલખણ્ડં ચ બિભ્રતી રૂક્ષમૂર્ધજાન્ । દધતી ચૂર્ણતિલકં કપોલૈ મમ વક્ષસિ
તે ગંદા કપડાં પહેરી, વાળ ખરાબ અને રુક્ષ, ગાલ પર ચૂર્ણનો ટિલક લગાવેલો, અને એ ગાલો મારા છાતી પર દબાવી રહી હતી.
કૃષ્ણવર્ણાનિ પક્વાનિ ચ્છિન્નભિન્નાનિ સત્યક । પતન્તિ કૃત્વા શબ્દાંશ્ચ શશ્વત્તાલફલાનિ ચ
સત્યક, કાળા, પાકેલા, તૂટેલા અને ફાટેલા તાળના ફળો વારંવાર અવાજ કરતા મારી સામે પડતા હતા.
કુચૈલો વિકૃતાકારો મ્લેચ્છો હિ રૂક્ષમૂર્ધજઃ । દદાતિ મહ્યં ભૂષાયાં છિન્નભિન્નકપર્દકાન્
એક પુરુષ, ગંદા કપડાંમાં, વિકૃત રૂપમાં, વિદેશી અને રુક્ષ વાળવાળો, મને તૂટેલા અને ફાટેલા કાવડાં ભૂષણ તરીકે આપતો હતો.
મહારુષ્ટા ચ દિવ્યા સ્ત્રી પતિપુત્રવતી સતી । બભઞ્જ પૂર્ણકુમ્ભં ચ સાઽભિશપ્ય પુનઃ પુનઃ
એક દિવ્ય, ખૂબ ગુસ્સેમાં, પતિ અને પુત્રવાળી સતી સ્ત્રી, મને વારંવાર શાપ આપી અને ભરેલો કુંભ ફોડતી હતી.
અમ્લાનામોંડૂમાલાં ચ રક્તચન્દનચર્ચિતામ્ । દદાતિ મઙ્યં વિપ્રશ્ચ મહારુષ્ટોઽતિશપ્ય ચ
એક ગુસ્સે ભરેલા બ્રાહ્મણ, મને બહુ શાપ આપી, સુકાઈ ગયેલી દુર્વાની માળા, લાલ ચંદન લગાવેલી, મને આપતો હતો.
ક્ષણમઙ્ગારવૃષ્ટિશ્ચ ભસ્મવૃષ્ટિઃ ક્ષણં ક્ષણમ્ । ક્ષણં ક્ષણં રક્તવૃષ્ટિર્ભવેચ્ચ નગરે મમ
એક ક્ષણ માટે અંગારની વરસાદ, પછી એક ક્ષણ માટે ભસ્મની વરસાદ, અને ક્યારેક ક્યારેક લાલ રંગની વરસાદ મારા શહેરમાં થતી હતી.
વાનરં વાયસં શ્વાનં ભલ્લૂકં સૂકરં ખરમ્ । પશ્યામિ વિકટાકારં શબ્દં કુર્વન્તમુલ્બણમ્
હું વાનર, કાગડો, કૂતરો, ભલ્લૂક, દૂધિયું અને ગધેડા—વિચિત્ર રૂપવાળા—ભયંકર અવાજ કરતા જોઈ રહ્યો છું.
પશ્યામિ શુષ્કકાષ્ઠાનાં રાશિમમ્લાનકજ્જલમ્ । અરુણોદયવેલાયાં કપીંશ્ચિન્નનખાનિ ચ
હું સુકાઈ ગયેલા, કાળાં અને મરઘાં લાકડાંનો ઢગલો અને સવારે તૂટેલા નખવાળા વાનરો જોઈ રહ્યો છું.
પીતવસ્ત્રપરિધાના શુક્લચન્દનચર્ચિતા । બિભ્રતી માલતીમાલાં રત્નભૂષણભૂષિતા
એક સ્ત્રી પીળા કપડાં પહેરી, સફેદ ચંદન લગાવેલી, માલતીની માળા અને રત્નભૂષણોથી સજ્જ હતી.
ક્રીડાકમલહસ્તા સા સિન્દૂરબિન્દુશોભિતા । કૃત્વાઽભિશાપં માં રુષટા યાતિ મન્મન્દિરાત્સતી
તે રમવા માટે કમળ હાથમાં રાખી, સિંદૂરનો ટપકું લગાવેલું, ગુસ્સામાં મને શાપ આપી, સતી સ્ત્રી મારા મહેલમાંથી બહાર ગઈ.
પાશહસ્તાંશ્ચ પુરુષાન્મુક્તકેશાન્ભયંકરાન્ । અતિરૂક્ષાંશ્ચ પશ્યામિ વિશાતો નગરં મમ
હું મારા શહેરમાં ઘૂસતા, હાથમાં ફાંસો ધરાવતા, વાળ વિખેરેલા, ભયાનક અને અત્યંત કઠોર પુરુષોને જોઈ રહ્યો છું.
નગ્નનારી સુક્તકેશી નૃત્યન્તી ચ ગૃહે ગૃહે । અતીવ વિકૃતાકારાં પશ્યામિ સસ્મિતાં સદા
હું હંમેશા દરેક ઘરમાં, વાળ છૂટા અને શરીર નિર્વસ્ત્ર, વિકૃત આકારવાળી, હસતી મહિલાઓને નૃત્ય કરતી જોઈ રહ્યો છું.
છિન્નનાસા ચ વિધવા મહાશૂદ્રી દિગમ્બરા । સા તૈલાભ્યઙ્ગિતં માં ચ કરોત્યતિભયંકરી
હું એક વિધવા, મહાશૂદ્ર, નંગી અને નાક કટેલી, મને ભયાનક રીતે તેલ લગાવતી સ્ત્રીને જોઈ રહ્યો છું.
નિર્વાણાઙ્ગારયુક્તાશ્ચ ભસ્મબૂર્ણા દિગમ્બરા । અતિપ્રભાતસમયે ચિત્રાઃ પશ્યામિ સસ્મિતાઃ
હું વહેલી સવારે, ભસ્મથી ઢંકાયેલા, નિર્વસ્ત્ર અને નિર્વાણ અગ્નિના ચિહ્નવાળા, હસતા અને અજીબ રૂપવાળા લોકો જોઈ રહ્યો છું.
પશ્યામિ ચ વિવાહં ચ નૃત્યગીતમનોહરમ્ । રક્તવસ્ત્રપરીધાનાન્પુરિષાન્રક્તમીર્ધજાન્
હું લગ્ન જોઈ રહ્યો છું, જેમાં મનમોહક નૃત્ય અને ગીત છે, અને શહેરમાં લાલ કપડા પહેરેલા, વાળ લાલ રંગથી રંગાયેલા પુરુષો Everywhere.
રક્તં વમન્તં પુરુષં નૃત્યન્તં નગ્નમુલ્બણમ્ । ધાવન્તં ચ શયાનં ચ પશ્યામિ સસ્મિતં સદા
હું હંમેશા એક નિર્વસ્ત્ર, ભયાનક પુરુષને લોહી ઉલટતો, નૃત્ય કરતો, દોડતો અને પડેલો, હસતો જોઈ રહ્યો છું.
રાહુગ્રસ્તં ચ ગગને મણ્ડલં ચન્દ્રસૂર્યયૌઃ । એકકાલેચ પશ્યામિ સર્વગ્રાસં ચ બાન્ધવાઃ
હું એક જ સમયે આકાશમાં રાહુ દ્વારા સૂર્ય અને ચંદ્રને ગળી લેવાતા, અને મારા બધા સગાંઓને સંપૂર્ણપણે નષ્ટ થતા જોઈ રહ્યો છું.
ઉલ્કાપાતં ધૂમકેતું ભૂકમ્પં રાષ્ટ્રવિપ્લવમ્ । ઝઞ્ઝાવાતં મહોત્પાતં પશ્યામિ ચ પુરોહિત
પુરોહિતજી, હું ઉલ્કાપાત, ધૂમકેતુ, ભૂકંપ, રાજ્યનો વિનાશ, જોરદાર પવન અને મહા આપત્તિઓ જોઈ રહ્યો છું.
વાયુના ઘૂર્ણમાનાંશ્ચ ચ્છિન્નસ્કન્ધાન્મહીરુહાન્ । પતિતાન્પર્વતાશ્ચૈવ પશ્યામિ પૃથિવીતલે
હું પવનથી ફંટાયેલા, ડાળીઓ તૂટી ગયેલા વૃક્ષો અને પૃથ્વી પર પડેલા પર્વતો જોઈ રહ્યો છું.
પુરુષં છિન્નશિરસં રૃત્યન્તં નગ્નમુચ્છ્રિતમ્ । મુણ્ડમાલાકરં ઘોરં પશ્યામિ ચ ગૃહે ગૃહે
હું દરેક ઘરમાં, નિર્વસ્ત્ર, ભયાનક, માથું કપાયેલું અને કંકાળની માળા પહેરેલો પુરુષ નૃત્ય કરતો જોઈ રહ્યો છું.
દગ્થં સર્વાશ્રમં ભક્મપૂર્ણમઙ્ગારસંકુલમ્ । હાહાકારં ચ કુર્વન્તં સર્વં પશ્યામિ સર્વતઃ
હું બધા આશ્રમો દગ્ધ, ભસ્મ અને અંગારોથી ભરેલા, અને સર્વત્ર હાહાકાર કરતા લોકો જોઈ રહ્યો છું.
ઇત્યેવમુક્ત્વા રાજા સ વિરરામ સભાતલે । દૃષદ્વા (શ્રૃત્વા) સ્વપ્તં બાન્ધવાશ્ચ ન તમુક્ત્વાનિશશ્વસુઃ
આ રીતે કહીને રાજા સભામાં મૌન થઈ ગયો; તેના સ્વપ્ન સાંભળીને સગાંઓ બોલ્યા નહીં અને ઊંડી ઉદાસીથી શ્વાસ લેતા રહ્યા.
જહાર ચેતનાં સદ્યઃ સત્યકશ્ચ પુરોહિતઃ । મત્વા વિનાશં કંસસ્ય યજમાનસ્ય નારદ
નારદજી, પૂરોહિત સત્યકાએ તરત જ ચેતના ગુમાવી, કેમ કે તેણે કংসના વિનાશને નિશ્ચિત માન્યો.
રુરોદ નારીવર્ગશ્ચ પિતા માતા ચ શોકતઃ । મેને વિનાશકાલં ચ સદ્યઃ સ્વયમુપસ્થિતમ્
મહિલાઓ રડવા લાગી, અને રાજાના પિતા-માતા દુઃખથી માનવા લાગ્યા કે વિનાશનો સમય તરત આવી ગયો છે.
ઇતિ શ્રીબ્રહ્મo મહાo શ્રીકૃષ્ણજન્મખo ઉત્તo નારદનાo કંસદુઃખપ્ન- કથનં નામ ત્રિષષ્ટિતમોઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રી બ્રહ્મવૈવર્ત મહાપુરાણમાં શ્રીકૃષ્ણ જન્મખંડમાં, નારદ દ્વારા કংসના દુઃખના સ્વપ્ન વર્ણન નામે ત્રિષષ્ટિ (૬૩મો) અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.
અથ ચતુઃષષ્ટિતમોઽધ્યાયઃ નારાયણ ઉવાચ સર્વ કૃત્વા પરામર્શં સત્યકશ્ચ પુરોહિતઃ । બુદ્ધિમાઞ્છુક્રશિષ્યશ્ચ તમુવાચ હિતં મુને
પછી ચૌષષ્ટિ (૬૪મો) અધ્યાય શરૂ થાય છે. નારાયણ કહે છે: બધું વિચાર્યા પછી, બુદ્ધિશાળી, શુક્રશિષ્ય પૂરોહિત સત્યકાએ મુનિ માટે હિતની વાત કરી.