અથૈકષષ્ટિ,મોઽધ્યાયઃ નારાયણ ઉવાચ ઇતિ તે કથિતં કિંચિદિન્દ્રસ્ય દર્પભઞ્જનમ્ । અપરં શ્રૂયતાં બ્રહ્મન્સાવધાનં નિગૂઢકમ્
એકસિત્તેરમો અધ્યાય. નારાયણે કહ્યું: મેં તને ઇન્દ્રના અહંકારભંગની થોડી વાત કહી. હવે, હે બ્રાહ્મણ, એક બીજી, વધુ ગુપ્ત કથા ધ્યાનથી સાંભળ.
સમુદ્રમથનં કૃત્વા પીત્વાઽમૃતરસં પુરા । નિર્જિત્ય દૈત્યસંઘાંશ્ચ બહુદર્પો બભૂવ હ
પહેલાં, સમુદ્રમંથન કરીને અમૃત પીધા પછી, દૈતોને હરાવીને ઇન્દ્રમાં ઘણો અહંકાર આવી ગયો.
તદા કૃષ્ણો બલિદ્વારા શક્રદર્પ બભઞ્જ હ । ભ્રષ્ટશ્રિયો બભૂવુસ્તે દેવા ઇન્દ્રપુરોગમાઃ
પછી કૃષ્ણે બલિ દ્વારા ઇન્દ્રનો અહંકાર તોડી નાખ્યો. ઇન્દ્ર સહિત બધા દેવતાઓએ પોતાની તેજસ્વિતા ગુમાવી.
તદા બૃહસ્પતેઃ સ્તૌત્રાદદિતેશ્ચ વ્રતેન તે । જાતશ્ચ સ્વાંશકલયાઽપ્યદિત્યાં વામનો વિભુઃ
પછી, બૃહસ્પતિના સ્તોત્ર અને અદિતિના વ્રતથી, ભગવાન વામન પોતાનો અંશ લઈને અદિતિમાંથી જન્મ્યા.
યાચ્ઞાં કૃત્વા બલિં રાજ્યં કૃપયા ચ કૃપાનિધિઃ । તસ્મૈ દદૌ મહેન્દ્રાય દેવેમ્યશ્ચાપિ સંપદમ્
બલિ પાસે યાચના કરીને, કૃપાળુ ભગવાને રાજય લીધું અને મહેન્દ્રને આપ્યું, તથા દેવોને સંપત્તિ પાછી આપી.
બભૂવ શક્રદર્પશ્ચ પુનઃ કલ્પાન્તને પુરા । વિભુર્દુવસિસો દ્વારા જહાર તચ્છ્રિયં મુને
પહેલાં, કલ્પના અંતે ફરી ઇન્દ્રમાં અહંકાર આવ્યો. ભગવાને દુવસિસ દ્વારા એ તેજસ્વિતા છીનવી લીધી, હે મુનિ.
પુનર્દદૌ ચ કૃપયા કૃપાલુર્ભક્તવત્સલઃ । પુનઃ શ્રીદુર્મદઃ સોઽપિ જહાર ગૌતમપ્રિયામ્
પછી, કૃપાથી, ભક્તોને પ્રેમ કરનાર ભગવાને એ તેજસ્વિતા પાછી આપી. પણ ફરી, અહંકારથી ભરેલા ઇન્દ્રે ગૌતમની પ્રિયાને છીનવી લીધી.
તદા ગૌતમશાપેન ભમાઙ્ગશ્ચ બભૂવ સઃ । સંપ્રાપ યાતનામિન્દ્રઃ સ્વાઙ્ગવેદનયા પુરા
પછી, ગૌતમના શાપથી ઇન્દ્રના શરીરે કલંક આવ્યો. ઇન્દ્રે પોતાના અંગોની પીડાથી કષ્ટ ભોગવ્યું.
ઉચ્ચૈસ્તં જહસુર્દૃષ્ટ્વા ઋષયો મનવસ્તદા । દેવાશ્ચ લજ્જિતાઃ સર્વે મૃતતુલ્યો બૃહસ્પતિઃ
એ સ્થિતિમાં ઇન્દ્રને જોઈને ઋષિઓ અને મનુઓ ઉંચા અવાજે હસ્યા, બધા દેવતાઓ શરમાઈ ગયા અને બૃહસ્પતિ તો જાણે મર્યા જેવા થયા.
તદા સહસ્રવર્ષ ચ તપસ્તપ્ત્વા રવેઃ પુરા । રવેર્વરેણ શક્રઃ સ સહસ્રાક્ષો બભૂવ હ
પછી, ઇન્દ્રે રવિના સ્થાન પર હજાર વર્ષ તપ કર્યું. રવિના આશીર્વાદથી, ઇન્દ્ર ફરી હજાર આંખોવાળો થયો.
કલઙ્કરૂપમિન્દ્રસ્ય તચ્ચક્ષુર્નિકરં પરમ્ । યથા ચનદ્રે કલઙ્કશ્ચ તાનકાહરણાદભૂત્
ઇન્દ્રના શરીરે જે કલંક હતો, એ અનેક આંખો બની ગયો, જેમ ચંદ્ર પર અમૃત ચોરીથી કલંક થયો છે.
નારદ ઉવાચ બ્રહ્મન્ કેન પ્રગારેણ જહાર ગૌતમપ્રિયામ્ । મહાસતીસમહલ્યાં ચ પૂજ્યાં ભુવનપાદનીમ્
નારદે પૂછ્યું: હે બ્રાહ્મણ, કઈ રીતે ઇન્દ્રે ગૌતમની પ્રિય, મહાસતી અને ભુવનોના પૂજ્ય અહલ્યાને છીનવી લીધી?
શુદ્ધાશાયાં મહાભાગાં નિર્મલાં કમલાકલામ્ । એતદ્વેદિતુમિચ્છામિ વદ વેદવિદાં વર
હે વેદ જાણનારામાં શ્રેષ્ઠ, હું એના વિશે જાણવું ઈચ્છું છું—જેની મનશુદ્ધિ છે, જે ખૂબ ભાગ્યશાળી છે, નિર્મળ છે, અને લક્ષ્મીનો અંશ છે. કૃપા કરીને મને કહો.
નારાયણ ઉવાચ પુષ્કરે તીર્થયાત્રાયાં સૂર્યપર્વણિ નારદ । તત્રાઽઽગતામહલ્યાં ચ દદર્શ પાકશાસનઃ
નારાયણએ કહ્યું: હે નારદ, પુષ્કર તીર્થની યાત્રા દરમિયાન અને સૂર્યના ઉત્સવ સમયે, દેવોના સ્વામી એ અહલ્યા ને ત્યાં આવ્યા અને જોયા.
સુસ્મિતાં સુદર્તી શાન્તાં પીનક્ષોણિપયોધરામ્ । મ્રર્ચ્છામવાપ ચેન્દ્રશ્ચ દૃષ્ટિમાત્રેણ તત્ત્ક્ષણાત્
તેને મીઠી સ્મિત કરતી, ખૂબ દુ:ખી, શાંત, ગાઢ અને મજબૂત સ્તનવાળી, પૃથ્વી જેવી કમરવાળી અહલ્યા જોઈ; અને ઇન્દ્ર માત્ર એક નજરમાં જ મૂર્છિત થઈ ગયો.
અથાપરદિને તાં ચ દૃષ્ટ્વા સન્દાકિની તટે । એકાકિનીં સુસ્મિસાં ચ સ્નાતીં નગ્નાં સલજ્જિતામ્
પછી બીજા દિવસે, સંદાકિની નદીના કિનારે, તેને એકલી, હળવાં સ્મિત કરતી, સ્નાન કરતી, નિર્વસ્ત્ર અને શરમાળ જોઈ.
દૃષ્ટ્વા શ્રોણિં સ્તનયુગમતીવ વિપુલં હરિઃ । મૂર્ચ્છમવાપ કામાર્તો જહાર ચેતનાં પુનઃ
તેની પહોળી કમર અને ભરપૂર સ્તન જોઈને, હરિ કામથી ઘેરાઈ ગયા અને ફરીથી ચેતના ગુમાવી.
ક્ષણેન ચેતનાં પ્રાપ્ય ગત્વા કામી તદન્તિકમ્ । ઉવાચ શ્લક્ષ્ણયા વાચા વિનયેન પતિવ્રતામ્
થોડી જ વારમાં ચેતના મેળવી, કામથી ભરાઈ, તે તેના નજીક ગયો અને વિનમ્રતા અને હળવી વાણીથી પતિવ્રતા સ્ત્રીને કહ્યું.
મહેન્દ્ર ઉવાચ અહો ગુણમહો રૂપમહો કિં વા નવં વયઃ । અહો કિં વા મુખશ્રીસ્તે શરચ્ચન્દ્રં વિનિન્દતી
મહેન્દ્રએ કહ્યું: અરે, શું ગુણ છે! અરે, શું રૂપ છે! અરે, શું યુવાન છે! અરે, શું તમારા મુખની તેજસ્વિતા છે, જે શરદચંદ્રને પણ લજાવતી હોય!
અહોકટાક્ષં કુટિલં પુંસાં ચિત્તવિકર્ષણમ્ । કિમહો લોચનં પદ્મપ્રભામોચનમીપ્સિતમ્
અરે, શું તિરછો નજર છે—વાંકું, પુરુષોના મનને આકર્ષતું! અરે, શું આંખો છે, જે કમળની પ્રકાશને છોડવા ઈચ્છે છે!
ગમનં રમણીયં ચ ગચખઞ્જનભઞ્જનમ્ । અહો વાક્યં સુમધુરં પીયૂષાદપિ દુર્લભમ્
તમારી ચાલ ખૂબ જ મનમોહક છે, હંસ અને હાથીની ગર્વને તોડે છે; અરે, તમારી વાણી એટલી મીઠી છે, કે અમૃતથી પણ દુર્લભ છે.
કિમહો વિપુલશ્રોણી કામાધારા મનોહરા । કામદા કામુકાયૈવ મુનિમાનસમોહિની
અરે, શું પહોળી કમર છે, જે કામની બેઠક છે, મનમોહક છે; કામુકોને આનંદ આપતી, અને ઋષિઓના મનને પણ ભુલાવતી.
અતીવ કઠિના પીના રમ્ભાસ્ચ મ્ભવિડમ્બિતા । અહો નિતમ્બયુગુલં વર્તુલં ચન્દ્રબિમ્બવત્
ખૂબ જ મજબૂત અને ભરપૂર, કેલા ના દંડને પણ લજાવે છે; અરે, તમારી ગોળ કમર ચાંદની પૂરી જેવી છે.
શ્રીયુક્તં શ્રીફલયુગતુલ્યં તે સ્તનયુગ્મકમ્ । અત્યુન્નતં સુકઠિનં ત્રૈલોક્યચિત્તમોહનમ્
તમારા સ્તનસંપુટ સૌંદર્યથી ભરપૂર છે, ભાગ્યના ફળ જેવી છે, ખૂબ ઊંચા અને મજબૂત છે, અને ત્રણેય લોકના મનને મોહી લે છે.
અહો કિં વા તપસ્તેપે ગૌતમશ્ચ તપોધનઃ । સંપ્રાપ યત્ફલેનૈવ સુદતીં સુન્દરીં વરામ્
અરે, ગૌતમાએ શું તપ કર્યું હશે, જે તપના ફળથી તેને એવી મીઠી સ્મિતવાળી સુંદર સ્ત્રી મળી?
નિષેવ્ય પ્રકૃતિં દુર્ગા વિષ્ણુમાયાં સનાતનીમ્ । લક્ષ્મીં ચ લક્ષ્મીસદૃશીમીદૃશીં પ્રાપ પદ્મિનીમ્
દુર્ગા, વિષ્ણુની શક્તિ અને લક્ષ્મી, જે લક્ષ્મી જેવી છે, તેમની સેવા કરીને, તેણે તમને, કમળ જેવી સ્ત્રી, પ્રાપ્ત કરી.
સુકોમલાં સુવદનાં લલનાં નલિનાનનામ્ । શુદ્ધાં ચ સુદતીં શ્યામાં ન્યગ્રોધદલમધ્યમામ્
ખૂબ નાજુક, સુંદર મુખવાળી, કમળ જેવા ચહેરાવાળી સ્ત્રી, શુદ્ધ, મીઠી સ્મિતવાળી, શ્યામવર્ણ, અને વટના પાન જેવી જાંઘવાળી.
ત્વત્પાલનં ચ જાનામિકામશાસ્ત્રવિચક્ષણઃ । કામો વા કામુકશ્ચન્દ્ર કિં ત્વા જાનાતિ ગૌતમઃ
હું જાણું છું કે તમને કેવી રીતે સાચવવું, કેમ કે હું કામશાસ્ત્રમાં કુશળ છું; પણ ગૌતમ, કામદેવ કે ચંદ્ર, શું તમને મારા જેટલા જાણે છે?
માં પ્રશંસન્તિ નિત્યં તે કામશાસ્ત્રવિચક્ષણાઃ । ઉર્વશ્યાદ્યશ્ચાપ્સરસો માં પ્રશંસન્તિ સંતતમ્
કામશાસ્ત્રમાં કુશળ લોકો હંમેશા મારી પ્રશંસા કરે છે; ઉર્વશી અને અપ્સરાઓ પણ સતત મારી પ્રશંસા કરે છે.
દાસિં કૃત્વા ચ દાસ્યામિ શચીં તુમ્યં વરાનને । ત્રૈલોક્યલક્ષ્મી વિપુલાં ગૃહણ ત્યજ ગૌતમમ્
શચીને દાસી બનાવી, હું તેને તમને આપી દઈશ, હે સુંદર મુખવાળી; ત્રણેય લોકની વિશાળ લક્ષ્મી સ્વીકારો—ગૌતમને છોડો.