ચારુચમ્પકવર્ણાભાં સર્વાઙ્ગસુમનોહરામ્
એમણે એમને જોયા, જેમનું તેજ સુંદર ચંપકના ફૂલ જેવું હતું અને જેમના બધા અંગો મોહક હતા.
સુચારુકબરીશોભાં રત્નાભરણભૂષિતામ્
સુંદર વાળની છટા હતી અને કિંમતી રત્નોના આભૂષણોથી શોભિત હતી.
સર્વવિદ્યાપ્રદાં શાન્તાં સર્વવિદ્યાવિશારદામ્ 4.51.
જે સર્વ વિદ્યા આપનારી, શાંત અને સર્વ વિદ્યા માં પારંગત હતી.
ધ્યાત્વૈવં કુસુમં દત્ત્વા નાનાદ્રવ્યસમન્વિતમ્
આ રીતે ધ્યાન કરીને, વિવિધ દ્રવ્યો સાથે ફૂલ અર્પણ કર્યું.
સ્તોત્રં ચકાર યત્નાચ્ચ પુલકાઞ્ચિતવિગ્રહઃ
તેને ખૂબ પ્રયત્ન કરીને, આનંદથી રોમાંચિત શરીરે સ્તુતિ રચી.
ધન્વતરિરુવાચ નમઃ કશ્યપકન્યાયૈ વરદાયૈ નમો નમઃ
ધન્વંતરીએ કહ્યું: કશ્યપજીની દીકરીને, વરદાન આપનારને, વારંવાર નમન.
નમઃ શંકરકન્યાયૈ શંકરાયૈ નમો નમઃ
શંકરજીની દીકરીને અને શંકરીને, હું વારંવાર નમસ્કાર કરું છું.
નમ આસ્તીકજનનિ જનન્યૈ જગતાં મમ
આસ્તિકની માતાને, જગતની અને મારી પણ માતાને નમસ્કાર.
નમો નાગભગિન્યૈ ચ યોગિન્યૈ ચ નમો નમઃ
નાગોની બહેનને અને યોગિનીને, હું વારંવાર નમન કરું છું.
નમસ્તપસ્યારૂપાયૈ ફલદાયૈ નમો નમઃ
તપસ્વી સ્વરૂપે અને ફળ આપનારને, હું વારંવાર નમસ્કાર કરું છું.
ઇત્યેવમુક્ત્વા ભક્ત્યા ચ પ્રણનામ પ્રયત્નતઃ
આ રીતે ભક્તિપૂર્વક બોલી, તેણે શ્રદ્ધાથી વંદન કર્યું.
જગ્મુર્નાગાઃ પ્રહૃષ્ટાશ્ચ ફણારાજિવિરાજિતાઃ 4.51.
નાગો આનંદિત થઈ અને સુંદર ફણોથી શોભાયમાન થઈને ચાલ્યા ગયા.
વિધિના માતરં ભક્તિમાસ્તીકશ્ચ ચકાર હ
આસ્તિકે વિધિપૂર્વક ભક્તિથી પોતાની માતાની પૂજા કરી.
ઇદં સ્તોત્રં મહાપુણ્યં ભક્તિયુક્તશ્ચ યઃ પઠેત્
જે ભક્તિપૂર્વક આ પુણ્યમય સ્તોત્રનું પઠન કરે છે—
સર્વેષાં દર્પભઙ્ગશ્ચ કથિતશ્ચ શ્રુતસ્ત્વયા
સૌના અહંકારના વિઘ્નનો વર્ણન થયું છે અને તું એ સાંભળ્યું છે.
અધુના ચ સમુત્તિષ્ઠ ગચ્છ વૃન્દાવનં વનમ્
હવે ઊભો થા અને વૃંદાવન વનમાં જા.
શ્રીનારાયણ ઉવાચ ઉવાચ કૃષ્ણં નય માં ન શક્તા ગંતુમીશ્વર
શ્રીનારાયણે કહ્યું: તેણે કૃષ્ણને કહ્યું, 'પ્રભુ, મને લઈ જજો, હું જઇ શકતી નથી.'
રાધિકા વચનં શ્રુત્વા પ્રહસ્ય મધુસૂદનઃ
રાધિકાના વચન સાંભળી, મધુસૂદન સ્મિત કર્યો.
સા મનોયાયિની રાધા કૃત્વા ચ રોદનં ક્ષણમ્
એ મનથી ચાલતી રાધાએ થોડો સમય રડી લીધું.
વિવેશ ચન્દનવનં રુદન્તી શોકકાતરા
રડતી અને દુઃખથી વ્યાકુળ થઈ, તે ચંદનવનમાં પ્રવેશી.
તામ્રાસ્યા પૂર્ણનયના ભ્રમન્તી સર્વકાનનમ્
તેમનું મુખ લાલ, આંખો ભરેલી, તે બધા જ વનોમાં ભટકી.
તા દૃષ્ટ્વા રાધિકા સા ચ પ્રેમવિચ્છેદકાતરા
તેમને જોઈ, પ્રેમવિયોગથી દુઃખી રાધિકા—
વિનિન્દ્ય કૃષ્ણં કોપેન તર્જયામાસ ચ ક્ષણમ્ ।। 4.52.
કૃષ્ણને ગુસ્સામાં ઠપકો આપ્યો અને થોડીવાર માટે ધમકી આપી.
એતસ્મિન્નંતરે કૃષ્ણસ્તત્ર ચન્દનકાનને
એ વખતે કૃષ્ણ ચંદનના વનમાં જ હતા.
રાધા ગોપાઙ્ગનાભિશ્ચ દૃષ્ટ્વા પ્રાણેશ્વરં મુદા
રાધા અને ગોપીઓએ આનંદથી પોતાના પ્રાણપતિને જોયા.
તૂર્ણં કૃષ્ણં સમાશ્લિષ્ય જહાર મુરલીં રુષા
રાધાએ તરત કૃષ્ણને વળગી જઈ ગુસ્સામાં તેમની વાંસળી છીનવી લીધી.
પુનઃ સંધારયામાસ વસ્ત્રં માલાં મનોહરામ્
પછી તેણે ફરીથી કૃષ્ણના વસ્ત્ર અને મનમોહક માળા યોગ્ય રીતે ગોઠવી.
ચન્દનાગુરુકસ્તૂરીકુઙ્કુમાક્તં ચકાર તમ્ ૧
તેણે કૃષ્ણને ચંદન, અગર, કસ્તૂરી અને કુંકુમથી સુગંધિત કર્યા.
ક્ષણં સંતર્જયામાસ ક્ષણં સ્તોત્રં ચકાર હ
ક્યારેક તેણે કૃષ્ણને ઠપકો આપ્યો અને ક્યારેક તેમની સ્તુતિ કરી.
અથ ગોપાઙ્ગનાઃ સર્વા રુરુદુઃ પ્રેમવિહ્વલાઃ
પછી બધી ગોપીઓ પ્રેમથી ભીની થઈ રડવા લાગી.