દદર્શ ચક્ષુરુન્મીલ્ય ભિક્ષુકં ગાયકં પુરઃ
આંખો ખોલીને તેણે સામે એક ભીખારી ગાયકને ઊભેલો જોયો.
દાતું યયૌ સા રત્નાનિ સ્વર્ણપાત્રસ્થિતાનિ ચ
તે ભીખારીને રત્નો અને સોનાની વાટકીમાં મુકેલા રત્નો આપવા માટે આગળ ગઈ.
પુનશ્ચ નર્તનં કર્તુમુદ્યતઃ કૌતુકેન ચ
પછી તે ફરી ઉત્સુકતાથી નૃત્ય કરવા તૈયાર થયો.
ભિક્ષુકં ભર્ત્સયામાસ બહિઃ કર્તુમુવાચ તમ્
તેણે ભીખારીને ધિક્કાર્યો અને તેને બહાર જવા કહ્યું.
યાઞ્ચામિમાં પ્રકુર્વન્તં દૂરં કુરુ સુભાષિણમ્
આ વિનંતી કરનાર મીઠા બોલનારને દૂર લઈ જો.
દદર્શ પુરતો ભિક્ષું પ્રાઙ્ગણસ્થં મનોહરમ્
તેણે આંગણામાં સામે ઊભેલો મનોહર ભીખારી જોયો.
તન્મૂર્તિધ્યાનવિશ્લેષશોકાદુદ્વિગ્નમાનસઃ
તે સ્વરૂપના ધ્યાનથી વિયોગના દુઃખથી તેનું મન વ્યાકુળ થયું.
આજ્ઞાં ચકાર સ્વચરં બહિઃ કર્તું ચ ભિક્ષુકમ્
તેણે પોતાના સેવકને ભીખારીને બહાર લઈ જવાની આજ્ઞા આપી.
ન શશાક બહિઃ કર્તું સમીપં ગન્તુમક્ષમઃ 4.40.
તે ભીખારીને બહાર મોકલી શક્યો નહીં, અને નજીક જવા પણ અસમર્થ રહ્યો.
કિરીટિનં કુણ્ડલિનં પીતામ્બરધરં પરમ્
તેણે મસ્તક પર મુગટ, કાનમાં કુંડળ અને પીળા વસ્ત્ર ધારણ કરેલો શ્રેષ્ઠ પુરુષ જોયો.
ચન્દનોક્ષિતસર્વાઙ્ગં ભક્તાનુગ્રહકાતરમ્
તેનું આખું શરીર ચંદનથી લપેટાયેલું હતું અને તે ભક્તો પર કૃપા કરવા આતુર હતો.
ગાત્રે શિરસિ તત્સર્વં ભિક્ષુકસ્ય દદર્શ હ
તેણે આ બધું ભીખારીના શરીર અને માથા પર જોયું.
દદર્શ શૈલસ્તત્સર્વં ભિક્ષુકસ્ય પુરઃ સ્થિતમ્
પર્વતે આ બધું ભીખારીની સામે હાજર જોયું.
ગોપવેષં કિશોરં ચ સસ્મિતં શ્યામસુન્દરમ્
તેણે એક ગોપાળ બાળકને, હસતાં, શ્યામ અને સુંદર રૂપે જોયો.
ચન્દનોક્ષિતસર્વાઙ્ગં વનમાલાવિભૂષિતમ્
તેનું આખું શરીર ચંદનથી લપેટાયેલું હતું અને વનમાલાથી શોભિત હતું.
ત્રિશૂલપટ્ટિશકરં વ્યાઘ્રચર્મામ્બરં પરમ્
તેના હાથમાં ત્રિશૂલ અને ભાલું હતું અને તે વાઘના ચામડાં પહેરીને ઊભો હતો.
નાગયજ્ઞોપવીતં ચ તપ્તસ્વર્ણજટાધરમ્
તેના ગળામાં સાપનું યજ્ઞોપવીત હતું અને સુવર્ણ જેવી જટાઓ ધારણ કરેલી હતી.
પ્રજપન્તં હરેર્નામ શ્વેતાબ્જબીજમાલયા
તે હરિના નામનો જાપ કરતો હતો અને તેના ગળામાં સફેદ કમળના બીજની માળા હતી.
સ્વતેજસા પ્રજ્વલન્તં પઞ્ચવક્ત્રં ત્રિલોચનમ્ 4.40.
પાંચ મુખ અને ત્રણ આંખો ધરાવતો, પોતાનાં તેજથી તેજસ્વી બનીને પ્રકાશિત થતો હતો.
તદા બભૂવ જ્ઞાનં ચ મેનકાશૈલયોઃ પ્રિયે 4.40.
એ સમયે મેનકા અને પર્વત વચ્ચે જ્ઞાન ઉત્પન્ન થયું, પ્રિયે.
શઠાય સંધ્યાહીનાય વાપ્યૈકફલદા સુતા 4.40.
જે છેતરપિંડી કરે છે અને સંધ્યાવંદન છોડે છે, તેને પુત્રી તળાવમાંથી પણ ફક્ત એક જ ફળ આપે છે.
અનન્તરત્નાધારં ચ ત્વમેવ રક્ષ ભારતે 4.40.
હે ભારત, અનંત રત્નોના આધારને તું જ રક્ષે.
વિષ્ણુભક્તિપ્રદં ચૈવ પુરાણં ચ શ્રુતેઃ પરમ્ 4.40.
આ પુરાણે વિષ્ણુભક્તિ આપે છે અને શ્રુતિ કરતાં પણ શ્રેષ્ઠ છે.
અનિચ્છયા સુતાં દત્ત્વા સુખં તિષ્ઠતુ ભારતે 4.40.
ઈચ્છા વિના પુત્રી આપ્યા પછી, ભારત સુખથી રહે.
ઇત્યેવં કથિતં સર્વં દેવા ગચ્છન્તુ મન્દિરમ્
આ રીતે બધું કહાયું; હવે દેવતાઓ મંદિર તરફ જાય.
શ્રીકૃષ્ણ ઉવાચ સર્વે નિવેદનં ચક્રુર્બ્રહ્માણં જગતાં પતિમ્
શ્રીકૃષ્ણ બોલ્યા: બધાએ જગતના સ્વામી બ્રહ્માને પોતાની વિનંતી કરી.
દેવા ઊચુઃ તવ સૃષ્ટૌ જગત્સ્રષ્ટા રત્નાધારો હિમાલયઃ
દેવતાઓએ કહ્યું: તારી સૃષ્ટિમાં, હે જગતના સર્જનહાર, હિમાલય રત્નનો આધાર છે.
સુતાં શૂલભૃતે દત્ત્વા ભક્ત્યા શૈલેશ્વરઃ સ્વયમ્
પર્વતના સ્વામીએ ભક્તિપૂર્વક પોતાની પુત્રી શૂળધારીને આપી.
ત્વં તસ્ય નિન્દનં કૃત્વા વિમતિં પ્રતિપાદય
તમે તેની નિંદા કરીને તેના મનમાં ગુંચવણ પેદા કરો.
દેવાનાં વચનં શ્રુત્વા તાનુવાચ વિધિઃ સ્વયમ્
દેવતાઓના વચન સાંભળી વિધિએ પોતે તેમને ઉત્તર આપ્યો.