તપસા તેજસા શશ્વત્તેજોરાશિર્બભૂવ હ
તપ અને તેજથી, તે સદાય માટે પ્રકાશથી ભરેલો બની ગયો.
શુદ્ધસ્ફટિકસંકાશં પઞ્ચવક્ત્રં ત્રિલોચનમ્ 4.36.
તે શુદ્ધ સ્ફટિક જેવો દેખાતો, પાંચ મુખ અને ત્રણ આંખો ધરાવતો હતો.
જપન્તં સ્વાત્મનાઽઽત્માનં શ્વેતાબ્જબીજમાલયા
સફેદ કમળના બીજની માળા પહેરી, પોતે પોતાનું સ્મરણ કરતાં જપતો હતો.
સ્વર્ણાકારં જટાભારં દધતં શિરસા મુદા
સ્વર્ણ જેવા રંગની જટાઓ આનંદપૂર્વક માથા પર ધારણ કરેલી હતી.
અથ સ્વમીશ્વરં મત્વા પ્રદાતા સર્વસંપદામ્
પછી, પોતાના ઈશ્વરને સર્વ સમૃદ્ધિ આપનાર જાણીને,
યો યં વાઞ્છતિ તં તસ્મૈ વરં દત્ત્વા વરેશ્વરઃ
જે જે જેવું ઇચ્છે છે, તેને તેવા વર્દાન દેવો વરદાતા આપે છે.
એકદા ચ વૃકો દૈત્યસ્તપસ્તેપે શિવસ્ય ચ
એક વખત વ્રુક નામનો દૈત્ય શિવજી pleased કરવા તપ કરતો હતો.
નિત્યં યાતિ તત્સમીપં કૃપયા ચ કૃપાનિધિઃ
કૃપાના સાગર દયાથી રોજ તેના પાસે આવતાં.
વર્ષાન્તે શઙ્કરઃ શશ્વત્તસ્થૌ તત્પુરતઃ સ્વયમ્
વર્ષ પૂરું થતાં શંકરજી પોતે તેના સામે ઉભા રહ્યા.
સર્વૈશ્વર્યં સર્વસિદ્ધિં ભુક્તિં મુક્તિં હરઃ પદમ્
હર સર્વ રાજ, સર્વ સિદ્ધિ, ભોગ, મુક્તિ અને પોતાનું સ્થાન આપે છે.
ધ્યાયમાનં તત્પદાબ્જં દૃષ્ટ્વા ત્રસ્તો મહેશ્વરઃ
તેને ભગવાનના પદકમળનું ધ્યાન કરતાં જોઈ, મહેશ્વર ડરી ગયા.
અતીવ રોદનાત્તસ્ય ધ્યાનભઙ્ગો બભૂવ હ 4.36.
તેના ભારે રડવાથી તેનું ધ્યાન તૂટી ગયું.
યન્માયયા વરં વવ્રે દૈત્યેન્દ્રો ભક્તિપૂર્વકમ્
પોતાની માયાથી, દૈત્યરાજ ભક્તિપૂર્વક વર્દાન માંગ્યો.
ઓમિત્યુક્ત્વા પ્રયાન્તં તં દુદ્રાવ દૈત્યપુંગવઃ
'ૐ' ઉચ્ચારીને જતા, દૈતોમાં શ્રેષ્ઠ એના પાછળ દોડ્યો.
પપાત ડમરુસ્તસ્ય વ્યાઘ્રચર્મ મનોહરમ્
તેનો ડમરૂ પડી ગયો અને વાઘની ચામડી, જે મનમોહક હતી, પડી ગઈ.
ન હન્તિ તં ચ કૃપયા ભક્તં ચ ભક્તવત્સલઃ
ભક્તવત્સલ ભગવાન, દયાથી પોતાના ભક્તને ક્યારેય નુકસાન કરતા નથી.
સાધવો ઘ્નન્તિ ઘ્નન્તં ચ ભૃત્યં પુત્રં પ્રિયાં વિના
સજ્જન લોકો, ભલે તેમને મારવામાં આવે, પણ પોતાના દાસ, પુત્ર કે પ્રિયને નથી મારતા.
શિવઃ સ્વમૃત્યું મત્વા ચ ભીતશ્ચ નિરહંકૃતઃ
શિવજી, પોતાની મૃત્યુ સમજીને અને ડરીને, અહંકાર છોડીને નિર્ભય થયા.
દૃષ્ટ્વા સ્વાશ્રમમાયાન્તં શુષ્કકણ્ઠોષ્ઠતાલુકમ્
પોતાના આશ્રમ તરફ આવતો જોઈને, તેની ગળું, હોઠ અને જીભ બધી સુકાઈ ગઈ હતી.
સંસ્થાપ્ય તત્સમીપે ચ સ દૈત્યો બોધિતો મયા
હું એ દૈત્યને નજીક બેસાડ્યો અને તેને જાગૃત કર્યો.
તદા મમાજ્ઞયા તૂર્ણં વઞ્ચિતો માયયાઽસુરઃ
પછી મારી આજ્ઞાથી, એ અસુરને તરત જ માયાથી છેતરાયો.
તદા સિદ્ધાઃ સુરેન્દ્રાશ્ચ મુનીન્દ્રા મનવો મુદા 4.36.
એ સમયે સિદ્ધો, દેવોના રાજા, મહાન ઋષિઓ અને મનુઓ આનંદિત થયા.
બભૂવ ચૂર્ણસ્તદ્ગર્વો જગામ બોધિતો મયા
પછી મારી સમજાવટથી એ દૈત્યનો અહંકાર ભૂકી સમાન થઈ ગયો.
અથ ગર્વાન્વિતો રુદ્રો હન્તું ત્રિપુરમુલ્બણમ્
પછી રુદ્ર અહંકારથી ભરાઈને, ભયાનક ત્રિપુરાને નાશ કરવા નીકળી પડ્યા.
કોઽયં પતઙ્ગવદ્દૈત્ય ઇતિ મત્વા યયૌ રણમ્
'આ દૈત્ય કોણ છે, એક સામાન્ય જીવાત જેવો?' એમ વિચારીને, તે યુદ્ધ માટે ગયો.
ચિરં બભૂવ સમરં વર્ષમેકં દિવાનિશમ્
યુદ્ધ ઘણાં સમય સુધી ચાલ્યું—એક વર્ષ સુધી, દિવસ-રાત.
પૃથિવ્યાં ચરણં કૃત્વા દૈત્યેન્દ્રો માયયા પ્રિયે
પ્રિયે, દૈત્યોના રાજાએ માયાથી પૃથ્વી પર પગ મૂક્યો.
ઉત્તસ્થૌ શંકરસ્તૂર્ણં હન્તું દૈત્યં જગત્પ્રભુઃ
પછી જગતના સ્વામી શંકર દૈત્યને મારવા ઝડપથી ઊભા થયા.
અસ્ત્રાણિ ચાપં ચિચ્છેદ શઙ્કરસ્યાસુરો બલી
બળવાન દૈત્યએ શંકરના શસ્ત્રો અને ધનુષ્ય કાપી નાખ્યા.
જઘાન મુષ્ટિના રુદ્રો દાનવેન્દ્રં પ્રકોપતઃ
ક્રોધથી ભરેલા રુદ્રએ દાનવોના રાજાને મુઠીથી માર્યો.