એતસ્મિન્નંતરે કશ્ચિદાજગામ હરેઃ પુરઃ 4.33.
એ સમયે કોઈક ભગવાન હરિના સમક્ષ આવી પહોંચ્યો.
દ્વારપાલ ઉવાચ દ્વારે તિષ્ઠન્મહાભક્તસ્ત્વાં દ્રષ્ટું સ્વયમાગતઃ
દ્વારપાલે કહ્યું: 'એક મહાન ભક્ત દ્વારે ઊભો છે, પોતે જ તમને જોવા આવ્યો છે.'
દ્વારપાલવચઃ શ્રુત્વા સ ચૈવાનુમતિં દદૌ
દ્વારપાલની વાત સાંભળી, તેણે અંદર આવવાની મંજૂરી આપી.
સ્તોત્રૈરતિવિચિત્રૈશ્ચ ચતુર્વક્ત્રાઽશ્રુતૈરહો
તે ભક્તે એવા અદભૂત સ્તોત્રો ગાયા, જે ચારમુખી બ્રહ્માએ પણ ક્યારેય સાંભળ્યા ન હોય.
નારાયણો દ્વારપાલાનિત્યુવાચ ચતુર્ભુજાન્
પછી નારાયણે ચાર હાથવાળા દ્વારપાલોને કહ્યું.
એતસ્મિન્નન્તરે તત્ર વૃન્દાવનવિનોદિનિ
એ જ સમયે, વ્રિંદાવનના આનંદમાં—
દિવ્યૈઃ સ્તોત્રૈશ્ચ તુષ્ટાવ નિગૂઢમતિસુન્દરૈઃ
તેણીએ દેવતુલ્ય, ખૂબ જ ગુપ્ત અને અતિ સુંદર સ્તોત્રોથી તેની સ્તુતિ કરી.
તદનન્તરયોરગ્રે ભક્તસ્ય શતમુખઃ સ્વયમ્
પછી તરત જ, ભક્તના સમક્ષ, શતમુખ સ્વયં હાજર થયો.
આજગામાન્યબ્રહ્માણ્ડાધિપો બ્રહ્મા હરેઃ પુરઃ
બીજા બ્રહ્માંડના સ્વામી બ્રહ્મા ભગવાન હરિના સમક્ષ આવ્યા.
સ્તુત્વોવાસ વરૈઃ સ્તોત્રૈઃ સર્વેષામશ્રુતૈરહો
તેણીએ ઉત્તમ સ્તોત્રોથી તેની સ્તુતિ કરી, જે બધા માટે અજાણી હતી.
વાર્તા વિષયિણાં ચૈવ સુરાણાં ચ ક્રમેણ ચ 4.33.
લોકોમાં અને દેવોમાં જે સમાચાર હતા, તે ક્રમશઃ—
આત્માનં વિષ્ણુસદૃશં મન્યમાનસ્ય દર્પતઃ
જેને પોતાના ગર્વમાં પોતાને વિષ્ણુ સમાન માન્યો હતો—
દૃષ્ટ્વા ચ કૃપયા તત્ર મૃતતુલ્યં ચતુર્મુખમ્
ત્યાં કૃપાથી, તેણે ચારમુખીને જાણે નિર્જીવ જોઈને—
તત્પ્રમાણાશ્ચ બ્રહ્માણ્ડા બ્રહ્માણઃ સન્તિ સન્તતમ્
એવા અનેક બ્રહ્માંડો બ્રહ્માના હંમેશા રહે છે.
સ મેને વિધિરાત્માનમત્યલ્પવિષયાધિપમ્
વિધાતાએ પોતાને ખૂબ જ નાનાં ક્ષેત્રનો સ્વામી માન્યો.
વદ તત્કિમિદં દૃષ્ટં સ્વપ્નવદ્ભવતાઽધુના
કહો તો, હવે જે તું જોયું છે, એ સ્વપ્ન જેવું શું છે?
ભૂતં ભવ્યં ભવિષ્યં ચ તવ માયાસમુદ્ભવમ્ સર્વાન્તર્યામી ભગવાંસ્તસ્યોપાયં વિનિર્મમે
ભૂતકાળ, વર્તમાન અને ભવિષ્ય બધું તમારી માયાથી ઉત્પન્ન થાય છે; સર્વમાં રહેલા ભગવાને તેના માટે ઉપાય શોધ્યો.
સસ્મિતો વૃષભેન્દ્રસ્થો વિભૂતિભૂષણઃ સ્વયમ્
મંદ સ્મિત સાથે, વૃષભરાજા પર બેઠેલા અને પોતાની મહિમાથી શોભતા—
વ્યાઘ્રચર્મામ્બરધરો નાગયજ્ઞોપવીતકઃ
વાઘનુ ચામડાં પહેરેલા, અને સાપનુ યજ્ઞોપવીત ધારણ કરનાર,
ત્રિશૂલપટ્ટિશકરો બિભ્રત્ખટ્વાઙ્ગમુત્તમમ્
ત્રિશૂલ અને ભાલા પકડીને, ઉત્તમ ખટ્વાંગ લાકડી હાથમાં ધરનાર,
વાહનાદવરુહ્યાશુ ભક્તિનમ્રાત્મકન્ધરઃ
પોતાના વાહન પરથી તરત જ ઉતરી, ભક્તિથી શિરો નમાવનાર,
આજગ્મુર્મુનયઃ સર્વે સુરાઃ શક્રાદયસ્તથા
બધા ઋષિઓ અને દેવતાઓ, ઇન્દ્ર સહિત, ત્યાં આવી પહોંચ્યા.
પુલકાઞ્ચિતસર્વાઙ્ગાસ્તુષ્ટુવુઃ પુરુષોત્તમમ્
સર્વાંગે રોમાંચથી ભરીને, સર્વે પુરૂષોત્તમની સ્તુતિ કરવા લાગ્યા.
એતસ્મિન્નન્તરે તત્ર સંગીતં શંકરો જગૌ
એ સમયે ત્યાં શંકરજીએ ગીત ગાયું.
આવયોશ્ચ ગુણાખ્યાનં રાસસંબન્ધિ સુન્દરમ્
એ ગીતમાં, અમારાં ગુણો અને રસલિલા સંબંધિત સુંદર વાતો ગાઈ.
યત્ર કણ્ઠૈકમાનેન ચૈકતાનેન ચારુણા
જ્યાં ગળામાં એક જ સ્વર અને એક જ મીઠી ધૂનથી,
ગમકેનાતિદીર્ઘેણ મદેન મધુરેણ ચ 4.34.
લંબા અને મધુર કમકમાટથી, આનંદમાં મસ્ત થઈને ગાયું.
પુલકાઞ્ચિતસર્વાઙ્ગઃ સાશ્રુનેત્રઃ પુનઃપુનઃ
શરીર રોમાંચિત, આંખોમાં વારંવાર આંસુઓ ભરાઈ આવતા,
બભૂવુ રુદ્રરૂપાશ્ચ મુનયઃ પુરતઃ પ્રિયે
મારા પ્રિયે, ઋષિઓ પણ રુદ્રરૂપે અમારી સામે દેખાયા.
નારાયણશ્ચ લક્ષ્મીશ્ચ ગાયકશ્ચ શિવઃ સ્વયમ્
નારાયણ, લક્ષ્મી અને ગાયક રૂપે શિવજી પોતે,