ગત્વા પ્રણમ્ય દ્રુમિલં કાન્તા કાન્તં મનોહરમ્
પછી તે Drumila પાસે ગઈ, પોતાના પ્રિય અને મનમોહક પતિને વંદન કર્યું.
કલાવતીવચઃ શ્રુત્વા પ્રહૃષ્ટવદનેક્ષણઃ
કલાવતીના શબ્દો સાંભળીને Drumilaના ચહેરા પર આનંદ છવાઈ ગયો.
દ્રુમિલ ઉવાચ વૈષ્ણવો ભવિતા બાલસ્ત્વં ચ ભાગ્યવતી સતી
Drumila બોલ્યા: 'તને એક પુત્ર થશે, જે વૈષ્ણવ હશે, અને તું પવિત્ર અને ભાગ્યશાળી રહેશે.'
યદ્ગર્ભે વૈષ્ણવો જાતો યસ્ય વીર્યેણ વા સતિ
જે સ્ત્રીના ગર્ભમાં વૈષ્ણવ જન્મે છે, અથવા જેના વીર્યથી, હે પવિત્ર સ્ત્રી,
તૌ ચ વિષ્ણુવિમાનેન સદ્રત્નનિર્મિતેન ચ
એ બંને વિષ્ણુના રત્નોથી બનેલા વિમાનમાં સ્વર્ગમાં જાય છે.
કસ્યચિદ્બ્રાહ્મણસ્યૈવ ગેહં ગચ્છ શુભાનને
હે શુભ ચહેરાવાળી, કોઈ બ્રાહ્મણના ઘરમાં જા.
ઇત્યુક્ત્વા ગોપરાજશ્ચ સ્નાત્વા કૃત્વા તુ તર્પણમ્
આ રીતે કહીને ગોપરાજાએ સ્નાન કર્યું અને તર્પણ કર્યું.
અશ્વાનાં ચ ચતુર્લક્ષં ગજાનાં લક્ષમેવ ચ
અહીં ચાર લાખ ઘોડા અને એક લાખ હાથી હતા.
ઉચ્ચૈઃશ્રવઃ પઞ્ચલક્ષં રથાનાં ચ સહસ્રકમ્
ઉચ્ચૈઃશ્રવસની સંખ્યા પાંચ લાખ હતી અને રથોની સંખ્યા હજાર હતી.
ગવાં દ્વાદશલક્ષં ચ મહિષાણાં ત્રિલક્ષકમ્ 1.20.
અહીં બાર લાખ ગાય અને ત્રણ લાખ મહિષ હતા.
પારાવતાનાં લક્ષં ચ શુકાનાં ચ શતં મુને
હે મુનિ, તેણે લાખ ફાખ્તાઓ અને સો તોતા દાનમાં આપ્યા.
ગ્રામાણાં ચ સહસ્રં ચ નગરાણાં શતં શતમ્
તેણે હજાર ગામો અને સો વખત સો શહેરો આપ્યા.
શતકોટિં સુવર્ણાનાં રત્નાનાં ચ સહસ્રકમ્
તેણે સો કરોડ સોનાની મુદ્રાઓ અને હજાર રત્નો આપ્યા.
દદૌ તૈજસપાત્રાણાં ભૂષણાનામસંખ્યકમ્
તેણે અનગણિત સોનાના વાસણો અને આભૂષણો આપ્યા.
રાજ્યં દત્ત્વા મહારાજોઽપ્યન્તર્બાહ્યે હરિં સ્મરન્ ।। જગામ બદરીં ગોપો મનોગામી મુદાઽન્વિતઃ
મહારાજાએ પોતાનું રાજ્ય આપી, અંદર અને બહાર હરીનું સ્મરણ કરતાં આનંદપૂર્વક ગોપ બનીને બદરીમાં ગયા.
તત્ર માસં તપઃ કૃત્વા ગઙ્ગાતીરે મનોહરે
ત્યાં ગંગાના સુંદર કાંઠે તેણે એક મહિનો તપ કર્યું.
સ ચ વિષ્ણુવિમાનેન રત્નેન્દ્રનિર્મિતેન ચ
પછી તે વિષ્ણુએ બનાવેલી રત્નોથી શોભતા વિમાનમાં સ્વર્ગે ગયો.
તત્ર પ્રાપ હરેર્દાસ્યં હરિદાસો બભૂવ સઃ
ત્યાં તેણે હરિની સેવા મેળવી અને હરિનો દાસ બન્યો.
ગતે કલાવતી નાથે ઉચ્ચૈશ્ચ પ્રરુરોદ હ
જ્યારે તેના પતિ વિદાય પામ્યા, ત્યારે કલાવતી ઉંચે અવાજે રડવા લાગી.
બ્રાહ્મણો માતરિત્યુક્ત્વા તાં ગૃહીત્વા મુદાઽન્વિતઃ 1.20.
એક બ્રાહ્મણે 'માતા' કહી આનંદથી તેને પોતાના ઘરે લઈ ગયો.
સા વિપ્રગેહે સાધ્વી ચ સુષાવ તનયં વરમ્
તે સતી સ્ત્રીએ બ્રાહ્મણના ઘરે એક ઉત્તમ પુત્રને જન્મ આપ્યો.
તત્રસ્થા યોષિતઃ સર્વા દદૃશુર્બાલકં શુભમ્
ત્યાં રહેલી બધી સ્ત્રીઓએ એ શુભ બાળકને જોયો.
કામદેવાધિકં રૂપે ચન્દ્રાધિકશુભાનનમ્
તેનું રૂપ કામદેવથી પણ વધારે અને તેનું મુખ ચાંદની કરતા વધુ તેજસ્વી હતું.
હસ્તપાદાદિવલિતં સુકપોલં મનોહરમ્
તેના હાથપગ સુંદર, ગાલ ગોળ અને આખું રૂપ મોહક હતું.
કરયુગ્મં વાઽતુલં ચ રુદન્તં ચ સ્તનાર્થિનમ્
તેના બે હાથ હંમેશાં હલનચલન કરતા અને તે રડતો, માતાનું દૂધ માગતો.
પુપોષ બ્રાહ્મણસ્તાં ચ સપુત્રાં ચ યથા સુતામ્
બ્રાહ્મણે તેને અને તેના પુત્રને પોતાના સંતાન જેવી જ સંભાળ આપી.
સૌતિરુવાચ જાતિસ્મરો જ્ઞાનયુક્તઃ પૂર્વમન્ત્રસ્મૃતઃ સદા
સૌતિએ કહ્યું: એ બાળક પૂર્વજન્મ યાદ રાખતો, જ્ઞાનથી ભરપૂર અને હંમેશાં જૂના મંત્રોનું સ્મરણ કરતો હતો.
ગીયતે સતતં કૃષ્ણયશોનામગુણાદિકમ્
કૃષ્ણના યશ, નામ અને ગુણો હંમેશાં ગવાય છે.
કૃષ્ણસમ્બન્ધિનીં ગાથાં શૃણોતિ યત્ર તત્ર વૈ
જે જગ્યાએ કૃષ્ણ સાથે સંકળાયેલી ગાથા સાંભળવામાં આવે છે,
ધૂલિધૂસરસર્વાઙ્ગો ધૂલિનૈવેદ્યમીપ્સિતમ્
તેનો આખો શરીર ધૂળથી ઢંકાઈ જાય છે અને તે ધૂળનું ભોજન ઈચ્છે છે.