તવ માઘ્યાં ચ સંક્રાન્ત્યાં ન ભવિષ્યતિ સા પુનઃ 4.33.
તમારી માઘ સંક્રાંતિ વખતે એ ફરીથી આવશે નહીં.
પુનઃ પૂજા ન ભવિતા યા ગતા સા ગતૈવ ચ
પછી એની પૂજા પણ નહીં થાય; જે ગઈ એ ફરી પાછી નહીં આવે.
તેન સાર્દ્ધં રતિં કૃત્વા બભૂવ વિજ્વરા પુનઃ
તેના સાથે મિલન કરીને, તેણી ફરીથી તાવમુક્ત થઈ ગઈ.
અયં કથં મયા શપ્તો જગદ્વિધિરતિપ્રિયઃ
હું કેવી રીતે જગતના સર્જનહારને, જે પ્રેમને પ્રિય છે, શાપ આપી દીધો?
સ્વયં વિધાતા જગતાં ચકમ્પે નતકન્ધરઃ
જગતના સર્જનહાર પોતે નમ્ર થઈને, નમેલું માથું કરીને કંપી ઉઠ્યા.
શરણં વ્રજ વૈકુણ્ઠમિત્યુક્ત્વા તે ગૃહાન્યયુઃ
'વૈકુંઠમાં શરણ જા,' એમ કહી તેઓ પોતાના ઘરો તરફ પરત ગયા.
શાન્તં તં કમલાકાન્તં શ્યામં નારાયણાભિધમ્
ત્યાં શાંત, શ્યામવર્ણ અને કમલાની પ્રિય, નારાયણ નામે પ્રસિદ્ધ ભગવાન હાજર હતા.
તત્રોવાસ જગત્કર્તા નાતિદૂરે સમીપતઃ
ત્યાં જગતના સર્જનહાર બહુ દૂર નહીં, પણ નજીક જ રહ્યા.
દીનબન્ધું દયાસિન્ધું વિપત્તારણકારણમ્ સત્યં સારં હિતં વાક્યં જગતાં ચ સુખાવહમ્
તે દુખિયારાના મિત્ર, દયા સમુદ્ર, વિપત્તિમાંથી ઉગારનાર, જેના વચન સત્ય, સાર, હિતકારી અને જગતને સુખ આપનાર છે.
શ્રીનારાયણ ઉવાચ
શ્રીનારાયણ બોલ્યા:
ત્વયા કૃતં ચ યત્કર્મ ઇહ કેન ન તત્કૃતમ્ 4.33.
તમે અહીં જે કર્યું છે, એવું કઈને નથી કર્યું?
સ્ત્રીણાં વિડમ્બનેનૈવ પ્રકૃતેશ્ચ વિડમ્બનમ્
માત્ર સ્ત્રીઓનું ઉપહાસ કરવાથી, પ્રકૃતિનું પણ ઉપહાસ થાય છે.
ક્રીડાક્ષેત્રે બ્રહ્મલોકે કસ્તવેન્દ્રિયનિગ્રહઃ
બ્રહ્માના લોકમાં રમણભૂમિમાં, કોણ પોતાના ઇન્દ્રિયોને રોકી શકે?
સ્વયં રહસિ કામાર્તા ન સા ત્યાજ્યા જિતેન્દ્રિયૈઃ
જો કોઈ સ્ત્રી એકાંતમાં કામવશ થઈને આવે, તો ઇન્દ્રિયજિતે તેને ત્યજી દેવી જોઈએ નહીં.
ભવેદેવ હિ દુઃખાર્તા શાપં દદ્યાચ્ચ તં ધ્રુવમ્
એવી સ્ત્રી ચોક્કસ દુઃખી થાય છે અને નિશ્ચયે શાપ પણ આપે છે.
લોભાત્કામસુખાદ્વાઽપિ સોઽધમો નાત્ર સંશયઃ
લોભ કે કામસુખ માટે જે એવું કરે, એ અધમ છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
ત્યક્ત્વા સ્વસ્વામિનં યા ચ પરં ગચ્છતિ કામતઃ
અને જો સ્ત્રી પોતાના પતિને છોડી કામવશ થઈ બીજાના પાસે જાય,
ઉપાયેન ચ યા સાધ્યં કરોતિ પરપૂરુષમ્
અથવા કોઈ ઉપાયથી બીજાને પોતાનું બનાવી લે,
સ્વર્વેશ્યા ચ દિવં યાતિ સતતં કુલધર્મતઃ
તો પોતાનાં ઘરની માલિક સ્ત્રી કુળધર્મથી હંમેશા સ્વર્ગ પામે છે.
તમુપાયં કરિષ્યામિ શપ્તો યત્ર વિશુદ્ધ્યતિ
હું એવો ઉપાય કરું છું, જેના દ્વારા શાપિત વ્યક્તિ શુદ્ધ થઈ જાય.
એતસ્મિન્નંતરે કશ્ચિદાજગામ હરેઃ પુરઃ 4.33.
એ સમયે કોઈક ભગવાન હરિના સમક્ષ આવી પહોંચ્યો.
દ્વારપાલ ઉવાચ દ્વારે તિષ્ઠન્મહાભક્તસ્ત્વાં દ્રષ્ટું સ્વયમાગતઃ
દ્વારપાલે કહ્યું: 'એક મહાન ભક્ત દ્વારે ઊભો છે, પોતે જ તમને જોવા આવ્યો છે.'
દ્વારપાલવચઃ શ્રુત્વા સ ચૈવાનુમતિં દદૌ
દ્વારપાલની વાત સાંભળી, તેણે અંદર આવવાની મંજૂરી આપી.
સ્તોત્રૈરતિવિચિત્રૈશ્ચ ચતુર્વક્ત્રાઽશ્રુતૈરહો
તે ભક્તે એવા અદભૂત સ્તોત્રો ગાયા, જે ચારમુખી બ્રહ્માએ પણ ક્યારેય સાંભળ્યા ન હોય.
નારાયણો દ્વારપાલાનિત્યુવાચ ચતુર્ભુજાન્
પછી નારાયણે ચાર હાથવાળા દ્વારપાલોને કહ્યું.
એતસ્મિન્નન્તરે તત્ર વૃન્દાવનવિનોદિનિ
એ જ સમયે, વ્રિંદાવનના આનંદમાં—
દિવ્યૈઃ સ્તોત્રૈશ્ચ તુષ્ટાવ નિગૂઢમતિસુન્દરૈઃ
તેણીએ દેવતુલ્ય, ખૂબ જ ગુપ્ત અને અતિ સુંદર સ્તોત્રોથી તેની સ્તુતિ કરી.
તદનન્તરયોરગ્રે ભક્તસ્ય શતમુખઃ સ્વયમ્
પછી તરત જ, ભક્તના સમક્ષ, શતમુખ સ્વયં હાજર થયો.
આજગામાન્યબ્રહ્માણ્ડાધિપો બ્રહ્મા હરેઃ પુરઃ
બીજા બ્રહ્માંડના સ્વામી બ્રહ્મા ભગવાન હરિના સમક્ષ આવ્યા.
સ્તુત્વોવાસ વરૈઃ સ્તોત્રૈઃ સર્વેષામશ્રુતૈરહો
તેણીએ ઉત્તમ સ્તોત્રોથી તેની સ્તુતિ કરી, જે બધા માટે અજાણી હતી.