સતતં ત્વન્મનસ્કાં માં દાસીં જન્મનિ જન્મનિ 4.33.
હું જન્મે જન્મે તારી ભક્તિમાં લીન રહી, તારી દાસી બની રહું એવી મારી ઇચ્છા છે.
ઇત્યુક્ત્વા મોહિની સદ્યો જગત્સ્રષ્ટુશ્ચ બ્રહ્મણઃ
આવું કહીને મોહિનીએ તરત જ જગતના સર્જનહાર બ્રહ્માજી સામે—
વિજ્ઞાય સમયં ધાતા તામુવાચ ભયાતુરઃ
પરિસ્થિતિ સમજીને ધાતા ડરીને તેને કહ્યું—
બ્રહ્મોવાચ ન કુરુ ત્વં ચ ત્રૈલોક્યે સ્ત્રીજાતીનામપત્રપામ્
બ્રહ્માએ કહ્યું: તું ત્રણેય લોકમાં સ્ત્રીઓ માટે અપમાનનું કારણ ન બન.
ત્યજ મામમ્બિકે પુત્રં વૃદ્ધં નિષ્કામમેવ ચ
હે અંબિકા, મને પુત્ર, વૃદ્ધ કે નિષ્કામ માણસની જેમ ત્યજી દે.
નિષેકાલ્લભતે પત્ની ગુરું ભર્તુઃ શુભાશુભમ્
ગર્ભથી જ પત્ની પતિના સારા કે ખરાબ કર્મોનો ફળ પામે છે.
ત્વયા સહ મમ રતે નિબન્ધો નાસ્તિ સુવ્રતે
હે સુવ્રતે, તારા અને મારા વચ્ચે કોઈ ભોગનો સંબંધ શક્ય નથી.
ઇત્યુક્તવન્તં બ્રહ્માણં સ્મરન્તં મત્પદામ્બુજમ્
બ્રહ્માજી એમ કહી રહ્યા હતા અને એ સમયે મારા કમળ જેવા પગ યાદ કરી રહ્યા હતા—
એતસ્મિન્નન્તરે શીઘ્રં સ્થાનં તત્સુમનોહરમ્
એજ સમયે, તે સુંદર સ્થાન તુરંત—
અત્રિઃ પુલસ્ત્યઃ પુલહો વસિષ્ઠઃ ક્રતુરંગિરાઃ
અત્રિ, પુલસ્ત્ય, પુલહ, વસિષ્ઠ, ક્રતુ અને અંગિરા—
આસુરિશ્ચ પ્રચેતાશ્ચ સ્વયં શુક્રો બૃહસ્પતિઃ 4.33.
આસુરી, પ્રચેતસ, શુક્ર અને બૃહસ્પતિ—
સનકશ્ચ સનન્દશ્ચ કર્દમશ્ચ સનાતનઃ
સનક, સનંદ, કર્દમ અને સનાતન—
શાતાતપઃ પિપ્પલશ્ચ શંકુઃ શુક્રઃ પરાશરઃ
શાતાતપ, પિપ્પલ, શંકુ, શુક્ર અને પરાશર—
દુર્વાસાશ્ચ જરત્કારુરાસ્તીકશ્ચ વિભાણ્ડકઃ
દુર્વાસા, જરત્કારુ, આસ્તીક અને વિભાંડક—
દૃષ્ટ્વૈતાંશ્ચ તપોનિષ્ઠાનાગતાંશ્ચ મુનીશ્વરાન્
ત્યાં આવી પહોંચેલા તપસ્વી અને મહાન ઋષિઓને જોઈને,
તત્રોવાસ જગદ્ધાતા તદ્ધામપાર્શ્વતશ્ચ સા
ત્યાં જગતના સર્જનહાર રહેતા હતા અને એ સ્ત્રી પણ એ ધામના બાજુમાં રહી.
આશિષં યુયુજે બ્રહ્મા વાસયામાસ તાન્વિભુઃ
બ્રહ્માજીએ આશીર્વાદ આપ્યા અને ભગવાને તેમને ત્યાં જ રહેવા દીધા.
પપ્રચ્છુર્મુનયો દેવં કથમેષા તવાન્તિકે
ઋષિઓએ દેવતાને પૂછ્યું: 'એ તમારી પાસે કેમ આવી છે?'
શ્રુત્વા મુનીનાં વચનમુવાચ તાન્પ્રજાપતિઃ
ઋષિઓના શબ્દો સાંભળી પ્રજાપતિએ તેમને ઉત્તર આપ્યો.
અપૂર્વં નૃત્યગીતં ચ ચિરં કૃત્વા શુભાવહા ઇત્યુક્ત્વા જગતાં ધાતા જહાસ મુનિ સંસદિ
લાંબા સમય સુધી અનોખું નૃત્ય અને ગીત કરીને, જે શુભતા લાવતું હતું, જગતના સર્જનહારે આવું કહી ઋષિસભામાં હસી ઉઠ્યા.
જહસુર્મુનયઃ સર્વે સર્વજ્ઞાસ્તત્ર રાધિકે 4.33.
ત્યાં બધા જ્ઞાની ઋષિઓ, હે રાધિકા, હસી ઉઠ્યા.
સદ્યશ્ચુકોપ કુલટા હાસ્યવ્યાજેન સંસદિ
ત્યાં જ, એ વેશ્યાએ હાસ્યના બહાને ગુસ્સો વ્યક્ત કર્યો.
રક્તપઙ્કજનેત્રા ચ કોપપ્રસ્ફુરિતાધરા સંબોધ્યોવાચ બ્રહ્માણં મૃત્યુકન્યા યથા રુષા
લાલ કમળ જેવી આંખો અને રોષથી થરથરાતા હોઠો સાથે, મૃત્યુની દીકરીએ બ્રહ્માને ગુસ્સામાં સંબોધી કહ્યું.
મોહિન્યુવાચ
મોહિની બોલી:
કિં વા વેદપ્રણિહિતં કર્મ કિં તદ્વિપર્યયમ્
કયા કર્મો વેદોમાં કહેવામાં આવ્યા છે અને કયા તેના વિરુદ્ધ છે?
સ્વકન્યાયાં યત્સ્પૃહા સ કથં હસસિ નર્તકીમ્
તમને તમારી પોતાની દીકરીમાં કેવી રીતે ઇચ્છા થાય છે અને તમે નર્તકી પર કેમ હસો છો?
સતાં કર્મ વિરુદ્ધં યત્તદત્યન્તવિડમ્બનમ્
સજ્જનોના કર્મોનું જે વિરુદ્ધ છે, એ તો સંપૂર્ણ ઉપહાસ છે.
યતો હસસિ ગર્વેણ તતોઽપૂજ્યો ભવાચિરમ્
તમે અહંકારથી હસો છો, તેથી હવે તમે વહેલા પૂજ્ય નહીં રહેશો.
નિબોધ વચનં બ્રહ્મન્વેશ્યાયાશ્ચ તુ સાંપ્રતમ્
હે બ્રહ્મા, હવે વેશ્યા વિશેના મારા શબ્દો સાંભળો.
ભવિતા તસ્ય વિઘ્નશ્ચ સ યાસ્યત્યુપહાસ્યતામ્
એના માટે અવરોધો ઊભા થશે અને એ ઉપહાસનું કારણ બનશે.