તસ્ય તદ્વચનં શ્રુત્વા વરં વવ્રે પરાત્પરમ્ 4.31.
એના એ વચન સાંભળી, તેણે સર્વોચ્ચ વર માંગ્યો.
કૃપયા ચ વરં બ્રહ્મા દત્તવાનભિવાઞ્છિતમ્
બ્રહ્માએ દયાથી, જે વર ઇચ્છેલો હતો, એ આપી દીધો.
એતસ્મિન્નન્તરે રાજા દદર્શ રથમુત્તમમ્
એ વચ્ચે રાજાએ એક ઉત્તમ રથ જોયો.
તેજસાઽઽચ્છાદિતં સર્વં સુપ્રદીપ્તં દિશો દશ
તેની તેજસ્વિતાએ દસેય દિશાઓ ઝાંકી ગઈ હતી, અને તે ખુબ તેજમાં ચમકતું હતું.
અમૂલ્યરત્નરચિતં વિચિત્રકલશોજ્જ્વલમ્
એ અમૂલ્ય રત્નોથી બનેલું અને અદભૂત તેજસ્વી કલશોથી શોભિત હતું.
સદ્રત્નદર્પણૈર્દીપ્તૈરતીવ સુમનોહરમ્
મૂલ્યવાન રત્નોના તેજસ્વી દર્પણોથી તે ખૂબ જ મનોહર લાગતું હતું.
પારિજાતપ્રસૂનાનાં માલાજાલૈઃ સુશોભિતમ્
પારિજાતના ફૂલોની માળાઓથી તે સુંદર રીતે શોભાયમાન હતું.
વેષ્ટિતં પાર્ષદૈર્દિવ્યૈ રત્નભૂષણભૂષિતૈઃ
દિવ્ય સેવકો, રત્નના આભૂષણોથી સજ્જ, તેને ઘેરીને ઊભા હતા.
પીતવસ્ત્રપરીધાનૈશ્ચન્દનાગુરુચર્ચિતૈઃ
પીતાંબર પહેરેલા અને ચંદન-અગરુ લગાવેલા હતા.
સહસા તસ્ય શિરસિ પુષ્પવૃષ્ટિર્બભૂવ હ
એ સમયે, અચાનક એના માથા પર ફૂલોની વર્ષા થઈ.
ઋષયો મુનયઃ સિદ્ધાઃ પ્રકુર્વન્તો મુદાઽઽશિષમ્ 4.31.
ઋષિ, મુનિ અને સિદ્ધો આનંદથી આશીર્વાદ આપતા હતા.
રાજા ચ પાર્ષદાન્ધ્યાત્વા તદ્રૂપશ્ચ બભૂવ હ
અને રાજાએ સેવકોને નિહાળી, તેમનું જ સ્વરૂપ ધારણ કર્યું.
મદીયઃ પાર્ષદો ભૂત્વા સ ચ તસ્થૌ મમાન્તિકે
એ મારી પાસે રહીને, મારો સહાયક બની ગયો.
પુષ્પોદ્યાને ચ રમ્યે ચ પુષ્પચન્દનવાયુના
સુગંધિત ફૂલો અને ચંદનની હવા વંટોળતી, એ સુંદર ફૂલબગીચામાં હતી.
વિલોક્ય વક્રનયના જુગોપ સસ્મિતં મુખમ્
વક્ર નજરે જોઈને, એણે સ્મિતભર્યા ચહેરાની રક્ષા કરી.
ચારુચમ્પકવર્ણાભા સતતં સ્થિરયૌવના
સુંદર ચંપકના ફૂલ જેવી કાંતિ ધરાવતી, હંમેશા યુવાનીમાં સ્થિર હતી.
શરત્પાર્વણશુભ્રાંશુપ્રભામુષ્ટકરાનના
એના ચહેરા પર શરદપૂનમના શુદ્ધ ચાંદની કિરણો જેવી તેજસ્વિતા ઝળહળી.
ત્રૈલોક્યં મોહિતું શક્તા કટાક્ષૈરેવ લીલયા
એ માત્ર નજરના ઇશારાથી, સરળતાથી ત્રણેય લોકને મોહી શકતી હતી.
પુલકાઞ્ચિતસર્વાઙ્ગી મૂર્ચ્છાં સંપ્રાપ વર્ત્મનિ
એના આખા શરીરે રોમાંચ છવાઈ ગયો અને રસ્તામાં બેહોશ થઈ પડી.
સ વિકારં ન હિ પ્રાપ હ્યાત્મારામો જિતેંદ્રિયઃ
પણ એ સ્વમાં તૃપ્ત અને ઇન્દ્રિયજિત હોવાથી, એને કોઈ ફેર પડ્યો નહીં.
સકામા સા ચ કુલટા બભૂવ હતચેતના 4.31.
ઇચ્છાવાળી એ સ્ત્રી, શૂન્યબુદ્ધિ બની, પતિત સ્ત્રી બની ગઈ.
સર્વં જારં વિસસ્માર તત્યાજ હરિમીશ્વરી
એણે બધા પ્રેમીઓને ભૂલી દીધા અને હરિ ઈશ્વરને પણ ત્યજી દીધા.
તપ્તપાત્રે યથા સસ્યં ભ્રમત્યેવ તથા પથિ
જેમ ગરમ વાસણમાં દાણા દોડે છે, તેમ એ રસ્તા પર ભટકતી રહી.
ગચ્છન્તી કામલોકં સા સકામા તેન વર્ત્મના અભિપ્રાયેણ બુબુધે પપ્રચ્છ સસ્મિતા તદા
ઇચ્છાવાળી એ સ્ત્રી, એ જ માર્ગે કામલોકે ગઈ; એના મનનો ભાવ જાણીને, એ પછી સ્મિત સાથે પૂછવા લાગી.
વદ શીઘ્રં મહાભાગે રમ્ભાઽહં ચેતનં કુરુ
મહાભાગ્યવતી, જલદી બોલ; હું રંભા છું, મને ચેતનાવાન બનાવો.
કુલટા સર્વસૌભાગ્યા ન વયં કુલપાલિકાઃ
અમે પતિત સ્ત્રીઓ સર્વસૌભાગ્યવંતી છીએ; અમે કુટુંબની રક્ષા કરનારી નથી.
યાન્તિ પ્રાણા યતઃ કાલે કા લજ્જા તત્ર જીવિનામ્
પ્રાણો તો પોતાના સમયે જ જાય છે, જીવતાં શરમવાનો શું અર્થ?
કાન્તેઽપત્યે સ્વબન્ધૌ ચ સ્નેહો યઃ સ્વાત્મહેતુકઃ
પ્રિય, સંતાન કે સ્વજનો માટે જે સ્નેહ હોય છે, એ પણ પોતાના હિત માટે જ હોય છે.
યેષુ યન્માનસં શશ્વત્તેષાં પ્રાણાસ્ત એવ હિ
જેનાં મન સતત જેમા રહે છે, એના પ્રાણ પણ ખરેખર એમા જ હોય છે.
સહ સખ્યા સમાલોક્ય મનસા ગચ્છ તં પ્રિયમ્ 4.31.
સખી સાથે મળીને જોઈને, મનથી તારા પ્રિયજન પાસે જા.