બ્રહ્માનન્તેશ શેષેન્દ્ર ધર્માદીનામધીશ્વર
બ્રહ્મા, અનંત, શેષ, ઇન્દ્ર અને ધર્માદિ બધાના સ્વામી.
પ્રકૃતે પ્રાકૃત પ્રજ્ઞ પ્રકૃતીશ પરાત્પર
પ્રકૃતિના, સ્વાભાવિક, જ્ઞાની, પ્રકૃતિના ઇશ્વર, સર્વોપરી.
સૃષ્ટિસ્થિત્યન્તબીજેશ સૃષ્ટિસ્થિત્યન્તકારણ
સૃષ્ટિ, સ્થિતિ અને અંતના બીજના સ્વામી, અને એ બધાના કારણ.
અહો યસ્ય ત્રયઃ સ્કન્ધા બ્રહ્મવિષ્ણુમહેશ્વરાઃ
અરે! જેના ત્રણ શાખા બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને મહેશ છે.
સંસારવિફલા એવ પ્રકૃત્યંકુરમેવ ચ
સંસારનું નિષ્ફળપણું અને પ્રકૃતિનો અંકુર.
તેજોરૂપ નિરાકાર પ્રત્યક્ષાનૂહમેવ ચ
તેજમય સ્વરૂપ, નિરાકાર, પ્રત્યક્ષ અને કલ્પનાતીત.
ઇત્યુક્ત્વા સ મુનિશ્રેષ્ઠો નિપત્ય ચરણામ્બુજે
આ રીતે કહીને તે મહાન ઋષિ ભગવાનના કમળ જેવા પગમાં પડી ગયો.
પપાત તત્ર તદ્દેહઃ પાદપદ્મસમીપતઃ 4.29.
ત્યાં તેનો દેહ ભગવાનના પદકમળની નજીક જ પડી ગયો.
સપ્તતાલપ્રમાણં તુ ચોત્થાય ચ પપાત હ
સાત તાળના ઊંચાઈએ ઉઠીને પછી તે નીચે પડી ગયો.
અષ્ટાવક્રકૃતં સ્તોત્રં પ્રાતરુત્થાય યઃ પઠેત્
જે વ્યક્તિ અષ્ટાવક્ર દ્વારા રચાયેલું સ્તોત્ર સવારે ઉઠીને વાંચે છે,
પ્રાણાધિકો મુમુક્ષૂણાં સ્તોત્રરાજશ્ચ નારદ
હે નારદ, મુક્તિ ઈચ્છનાર માટે તે જીવનથી પણ વધુ મહત્વનું છે અને સ્તોત્રોમાં સર્વોપરી છે.
મૃતે મુનૌ કિં ચકાર શ્રીકૃષ્ણો ભક્તવત્સલઃ
મુનિના અવસાન પછી ભક્તવત્સલ શ્રીકૃષ્ણે શું કર્યું?
શ્રીનારાયણ ઉવાચ કૃત્વા વક્ષસિ તદ્દેહં રુરોદોચ્ચૈર્યથા નરઃ
શ્રીનારાયણે કહ્યું: શ્રીકૃષ્ણે તે દેહને પોતાના છાતી પર રાખીને માણસની જેમ ઉંચે ઉંચે રડ્યા.
બાહુભ્યાં ચ સમાશ્લિષ્ય પિપેષોદ્રિક્તમોહતઃ
તેમણે બંને હાથથી દેહને ભેટી દઈને, ભારે ભાવનાથી તેને જોરથી દબાવી દીધું.
રક્તમાંસાસ્થિહીનં તચ્છરીરં ચ મહાત્મનઃ
તે મહાન આત્માનો દેહ લોહી, માંસ અને હાડકાંથી રહિત હતો.
દગ્ધં લોહિતમાંસાસ્થિ જ્વલતા જઠરાગ્નિના
તેમાંનું લોહી, માંસ અને હાડકાં જઠરાગ્નિના પ્રચંડ તાપથી બળી ગયું હતું.
ચિતાં ચન્દનકાષ્ઠેન નિર્માય મધુસૂદનઃ
મધુસૂદને ચંદનના લાકડાથી ચિતા તૈયાર કરી.
દદૌ ચિતાયામગ્નિં ચ કાષ્ઠં દત્ત્વા શવોપરિ
તેમણે શવ પર લાકડું મૂકી, પછી ચિતામાં અગ્નિ પ્રગટાવ્યો.
તદ્દેહે ભસ્મસાદ્ભૂતે નેદુર્દુન્દુભયો દિવિ
જ્યારે તે દેહ ભસ્મ બની ગયો, ત્યારે આકાશમાં ઢોલ વાગવા લાગ્યા.
એતસ્મિન્નન્તરે તત્ર રત્નસારવિનિર્મિતમ્
એ જ સમયે ત્યાં રત્નોના સારથી બનેલું રથ દેખાયું.
પાર્ષદપ્રવરૈર્યુક્તં શ્રીકૃષ્ણસદૃશૈર્વરૈઃ 4.30.
તે રથ પર શ્રીકૃષ્ણ જેવાં શ્રેષ્ઠ પાર્ષદો સાથે જોડાયેલાં હતાં.
અવરુહ્ય રથાત્તૂર્ણં પાર્ષદપ્રવરા હરેઃ ।। સર્વે સમાનરૂપાસ્તે પ્રણમ્ય રાધિકેશ્વરૌ
હરિના શ્રેષ્ઠ પાર્ષદો તરત જ રથમાંથી નીચે ઉતરી, બધા સમાન રૂપ ધરાવતા, રાધા અને કૃષ્ણને વંદન કર્યા.
ધૃતવન્તં સૂક્ષ્મદેહં પ્રણમય્ય મુનીશ્વરમ્
તેમણે સૂક્ષ્મ દેહ ધારણ કરેલા મહાન મુનિને વંદન કર્યું અને પ્રણામ કર્યા.
ગતે મુનીન્દ્રે ગોલોકં વૃન્દાવનવિનોદિની
જ્યારે મુનિન્દ્ર ગોલોક ગયા, ત્યારે વૃંદાવન આનંદથી ભરાઈ ઉઠ્યું.
શ્રીરાધિકોવાચ અતિખર્વજનાકારસ્તેજીયાનતિકુત્સિતઃ
શ્રીરાધિકાએ કહ્યું: તેની કાય તો બહુ નાનકડી હતી, પણ તેજ એટલું પ્રખર હતું કે, તેને કોઈ પણ રીતે નાની નજરે જોવું યોગ્ય નહોતું.
કથં વા નિર્ગતં ભસ્મ દેહાદસ્ય કિમદ્ભુતમ્
તેના શરીરમાંથી રાખ કેવી રીતે નીકળી આવી? અને તેમાં એવું આશ્ચર્યજનક શું છે?
રથસ્થઃ પુણ્યવાન્સદ્યો ગોલકં ચ જગામ હ
રથમાં બેઠેલા પવિત્ર આત્માએ તરત જ ગોલોકમાં પહોંચ્યો.
ત્વયા કૃતં ચ સત્કારમશ્રુપૂર્ણેન ચક્ષુષા
તમે તેને આદરપૂર્વક, આંખોમાં આંસુ સાથે, સન્માન આપ્યો હતો.
રાધિકાવચનં શ્રુત્વા પ્રહસ્ય મધુસૂદનઃ કથાં કથિતુમારેભે યુગાન્તરગતામપિ
રાધિકાના વચન સાંભળી મધુસૂદન હસ્યા અને પછી બીજા યુગની વાત કહેવા લાગ્યા.
શ્રીકૃષ્ણ ઉવાચ પશ્ચાચ્છ્રોષ્યસિ કાલેન પ્રસઙ્ગે વિદુષાં મુખાત્
શ્રીકૃષ્ણે કહ્યું: સમય આવે ત્યારે, યોગ્ય પ્રસંગે, વિદ્વાનોના મોઢેથી તું આ વાત સાંભળશે.