માધવો રાધયા સાર્દ્ધમન્તર્ધાનં ચકાર હ
માધવ શ્રી રાધા સાથે અદૃશ્ય થઇ ગયા.
કલામાનપ્રકારં ચ શૃંગારં ચ ચકાર હ
તેમણે અનેક રીતે પ્રેમભરી રમતો અને પ્રેમભાવ વ્યક્ત કર્યો.
તટે તટે નદીનાં ચ સર્વજન્તુવિવર્જિતે
નદીઓના કિનારે, જ્યાં કોઈ જીવજંતુ ન હતું,
કાલિન્દે ચ પુલિન્દે ચ મન્દિરે ગન્ધમાદને
કાળિંદી, પુલિંદ અને ગંધમાદનના મંદિરમાં,
પુષ્પભદ્રાપુલિનજે પુષ્પોદ્યાને સુપુષ્પિતે
પુષ્પભદ્રાની રેતી પર અને સુગંધિત ફૂલોથી ભરેલા બગીચામાં,
જગામ મલયદ્રોણીં રમ્યાં ચન્દનવાયુના
તેમણે ચંદનના સુગંધવાળા પવનથી સુશોભિત મલય પર્વતની સુંદર ખીણમાં ગયા.
અતીવ સુખસંભોગાન્મૂર્ચ્છાં સંપ્રાપ્ય રાધિકા
અતિ આનંદથી રાધિકા બેહોશ થઇ ગઈ.
દૃષ્ટ્વા તાં મૂર્ચ્છિતાં કૃષ્ણો ઘનશ્રોણિપયોધરામ્
કૃષ્ણે રાધાને બેહોશ જોઈ, જેની કટિ અને સ્તન ભરાવદાર હતા,
ચેતનાં કારયામાસ કૃત્વા વક્ષસિ તન્દ્રિતામ્ 4.29.
તેમણે રાધાને પોતાના છાતી પર આરામ આપીને ચેતનાવસ્થામાં લાવી.
કબરીં રચયામાસ કિંચિદ્વામેન વક્રતામ્
કૃષ્ણે પોતાના ડાબા હાથથી રાધાના વાળને થોડા વાંકાં કરીને ગોઠવ્યા.
તસ્યાઃ કપાલે સિંદૂરતિલકં સુન્દરં દદૌ
તેમણે રાધાના કપાળ પર સુંદર સિંદૂરનું ટીકું લગાવ્યું.
સાલક્તકાંશ્ચ નખરાંશ્ચિત્રિતાન્પાદપદ્મયોઃ
રાધાના કમળ જેવા પગના નખોને લાલ લાકથી રંગીને સુંદર આલેખન કર્યું.
ઉત્થાયાથ તયા સાર્દ્ધં જગામ હિ સરોવરમ્
પછી તેઓ બંને ઊભા રહીને સરોવર તરફ ગયા.
નિર્મલસ્ફટિકાકારજલપૂર્ણં મનોહરમ્
એ સરોવર સ્વચ્છ અને કાચ જેવા પાણીથી ભરેલું અને મોહક હતું.
તત્ર સ્નાત્વા જલક્રીડાં ચકાર હ તયા સહ
ત્યાં તેમણે રાધા સાથે સ્નાન કરીને પાણીમાં રમ્યા.
સહસ્રદલપદ્મે ચ ગૃહીત્વા માધવઃ સ્વયમ્
હજારો પાંખડીઓ ધરાવતી કમળ પર માધવએ પોતે
ચન્દનાગુરુકસ્તૂરીકુઙ્કુમદ્રવમીપ્સિતમ્
ચંદન, અગર, કસ્તૂરી અને કુંકુમનું ઇચ્છિત દ્રવ લીધું.
તતો ગચ્છંસ્તયા સાર્દ્ધં દદર્શ પુરતો વટમ્ 4.29.
પછી રાધા સાથે જતા તેઓએ સામે એક વટવૃક્ષ જોયો.
મૂલે યોજનપર્યન્તં છાયયા પરિવેષ્ટિતમ્
મૂળ પાસે, એક યોજન જેટલા વિસ્તાર સુધી છાંયાએ બધું ઘેરી લીધું હતું.
પુષ્પાક્તેન સુશીતેન વાયુના સુરભીકૃતે
ફૂલોથી સુગંધિત, ઠંડા અને સુખદ પવનથી વાતાવરણ મોહક બન્યું હતું.
પ્રહર્ષિતશ્ચ શ્રીકૃષ્ણઃ કથયામાસ રાધિકામ્
શ્રીકૃષ્ણ આનંદથી ભરાઈને રાધિકાને વાત કરવા લાગ્યા.
આગચ્છન્તં ચ તં દૃષ્ટ્વા પ્રસન્નવદનેક્ષણમ્
તે approaching, પ્રસન્ન ચહેરા અને મીઠા નજરથી જોઈ રહ્યો હતો.
ધ્યાનાદ્વિરતમગ્રે ચ પશ્યન્તં બહિરેવ તત્
જે ધ્યાનમાંથી બહાર આવીને હવે બહારની બાજુ જોઈ રહ્યો હતો.
નામ્નાઽષ્ટવક્રં જટિલં જ્વલન્તં બ્રહ્મતેજસા
જેનું નામ અષ્ટાવક્ર હતું, જટાવાળું, અને બ્રહ્મતેજથી તેજસ્વી લાગતું હતું.
અહો કિં વા બ્રહ્મતેજો મૂર્તિમન્તમિહ સ્વયમ્
અરે! શું અહીં સ્વયં બ્રહ્મતેજ જ દેહધારી બનીને આવ્યું છે?
પુટાઞ્જલિયુતં ભક્ત્યા ભીતં પ્રણતકંધરમ્
હાથ જોડીને, ભયભીત અને શ્રદ્ધાપૂર્વક નમન કરતા, ગળું ઝુકાવેલું હતું.
પ્રભાવં કથયામાસ મુનીન્દ્રસ્ય મહાત્મનઃ યત્સ્તોત્રં ચ પુરા દત્તં શંકરેણ મહાત્મના
તેણે મહાન મુનિની મહિમા અને મહાત્મા શંકરે પહેલાં આપેલું સ્તોત્ર કહેલું.
અષ્ટાવક્ર ઉવાચ ગુણીશ ગુણિનાં બીજ ગુણાયન નમોઽસ્તુ તે ।। 4.29.
અષ્ટાવક્રએ કહ્યું: ગુણોના સ્વામી, સજ્જનોના મૂળ, ગુણોના આધાર, તમને વંદન.
સિદ્ધિસ્વરૂપ સિદ્ધ્યેશ સિદ્ધિબીજ પરાત્પર
સિદ્ધિસ્વરૂપ, સિદ્ધિઓના ઇશ્વર, સિદ્ધિના મૂળ, સર્વોપરી પરમેશ્વર.
હે વેદબીજ વેદજ્ઞ વેદિન્વેદવિદાં વર
હે વેદના મૂળ, વેદના જ્ઞાતા, વેદજ્ઞાનોમાં શ્રેષ્ઠ.