તેજસા દગ્ધવક્ત્રશ્ચ તમુજ્જગ્રાહ તત્ક્ષણે
તેના ચહેરા પર તેજથી દાઝી ગયો, અને એ જ ક્ષણે તેને પકડી લીધો.
ચૂર્ણયિત્વા તુ લાંગૂલં શબ્દં કૃત્વા ભયાનકમ્
તેના પૂંછડાને ચૂર કરી, ભયાનક અવાજ કર્યો.
બલં ચ પ્રેરયામાસ મસ્તકેન મહાબલી
મહાબલી એ માથાથી પોતાની તાકાત લગાડી.
ક્ષણેન ચેતનાં પ્રાપ્ય જગામ હરિસન્નિધિમ્
થોડી જ વારમાં સંજાન આવી, અને તે હરિની હાજરીમાં ગયો.
પુનશ્ચ ચેતનાં પ્રાપ્ય સમુત્તસ્થૌ વ્યથાકુલઃ
પછી ફરી સંજાન આવી, દુઃખથી વ્યાકુળ થઈ ઊભો રહ્યો.
પાતયામાસ ભૂમૌ તં ચૂર્ણયિત્વા પુનઃપુનઃ 4.22.
તેને વારંવાર જમીન પર ફેંકી, ફરી ફરી ચૂર કર્યો.
યથા ખડ્ગપ્રહારેણ દાનવસ્ય ભવેદ્વ્યથા
જેમ દાનવને તલવારના ઘા થી દુઃખ થાય તેમ,
ગોવર્ધનં સમુત્પાટ્ય ઘાતયામાસ તં વિભુઃ
વિભુએ ગોવર્ધનને ઉખેડી, તેને ઘા કર્યો.
પર્વતસ્ય પ્રહારેણ મૂર્ચ્છામાપ મહાબલઃ।। । બભૂવ જર્જરાઙ્ગશ્ચ રુધિરં ચ સમુદ્વમન્
પર્વતના ઘા થી મહાબલી બેભાન થયો; તેનું શરીર ચકનાચૂર થયું અને લોહી ઉગળી પડ્યું.
ક્ષણેન ચેતનાં પ્રાપ્ય સમુત્તસ્થૌ રુષાઽસુરઃ ।। ગૃહીત્વા પર્વતશ્રેષ્ઠં પ્રેરયામાસ માધવમ્
થોડી જ વારમાં સંજાન આવી, અસુર ગુસ્સાથી ઊભો થયો; પર્વતોમાં શ્રેષ્ઠ એવા પર્વતને પકડી માધવ પર ફેંક્યો.
દૃષ્ટ્વા શૈલમુત્પતન્તં વેગેન મધુસૂદનઃ
મધુસૂદને પર્વતને જોરથી ઉડતો જોયો,
પૂર્વસ્થાને પર્વતં તં સ્થાપયામાસ કૌતુકાત્
મજાકમાં એ પર્વતને પાછું તેના પહેલા સ્થાને મૂકી દીધો.
ઉત્પત્ય ચ મહાવેગાચ્ચકાર વેષ્ટનં હરેઃ
પછી તે મહાબળવાન ઝડપથી ઊઠ્યો અને હરિને મજબૂતીથી બાંધી દીધા.
પ્રગૃહ્ય શ્રીહરિં વેગાત્કૃત્વા મૂર્ધ્નિ મહાસુરઃ
મહાસુરે શ્રીહરીને જોરથી પકડીને પોતાના માથા પર રાખ્યા.
પ્રહરં ચ તયોર્યુદ્ધં નિર્લક્ષે ચ બભૂવ હ
બંને વચ્ચે એક પ્રહર સુધી ભયાનક અને ભેદરહિત યુદ્ધ થયું.
પુનર્મુહૂર્તં યુદ્ધં ચ બભૂવ ભૂતલે તયોઃ 4.22.
પછી ફરી એક મુહૂર્ત સુધી ધરતી પર એમનું યુદ્ધ ચાલ્યું.
મદ્ભક્તસ્ય બલેઃ પુત્રં ધન્યં તજ્જીવનં પરમ્
મારા ભક્ત બલિના પુત્રનું જીવન ધન્ય છે—તેનું જીવન ખરેખર ઉત્તમ છે.
મદ્દર્શનં સ્વસ્તિબીજં પરં નિર્વાણકારણમ્
મારું દર્શન કલ્યાણનું બીજ છે અને સર્વોત્તમ મુક્તિનું કારણ છે.
ઇત્યેવમુક્ત્વા શ્રીકૃષ્ણઃ સસ્માર ચક્રમુત્તમમ્
આ રીતે કહ્યા પછી શ્રીકૃષ્ણે પોતાનું શ્રેષ્ઠ ચક્ર સ્મરણ કર્યું.
ચિક્ષેપ ભ્રામયિત્વા ચ ષોડશારમનુત્તમમ્
તેમણે તે સોળ આરે વાળું ઉત્તમ ચક્ર ફેરવીને ફેંક્યું.
પપાત મસ્તકં ભૂમૌ દાનવસ્ય મહાત્મનઃ
મહાન આત્માવાળા દાનવનું માથું જમીન પર પડી ગયું.
વિલોક્ય હરિલોકં સંશ્લિષ્ટં કૃષ્ણપદામ્બુજે
હરિનું લોક જોઈને તે કૃષ્ણના કમળ જેવા ચરણોમાં એકરૂપ થયો.
ગગનસ્થાઃ સુરાઃ સર્વે મુનયશ્ચ ભૃશં મુદા
આકાશમાં ઉભેલા બધા દેવતાઓ અને ઋષિઓ ખૂબ આનંદિત થયા.
નેદુર્દુન્દુભયઃ સ્વર્ગે નનૃતુશ્ચાપ્સરોગણાઃ
સ્વર્ગમાં દુન્દુભિઓ વાગી અને અપ્સરાઓના સમૂહે નૃત્ય કર્યું.
સ્તુત્વા જગ્મુઃ સુરાઃ સર્વે મુનયો હર્ષવિહ્વલાઃ
બધા દેવતાઓ અને ઋષિઓ સ્તુતિ કરીને આનંદથી ભરાઈને પાછા ગયા.
બલશ્ચ બલિનાં શ્રેષ્ઠસ્તુષ્ટાવ પુરુષોત્તમમ્ 4.22.
બલોએ, જે બલવાનોમાં શ્રેષ્ઠ હતો, પુરુષોત્તમની સ્તુતિ કરી.
દત્ત્વા કૃષ્ણબલાભ્યાં ચ પ્રપક્વાનિ ફલાનિ ચ
તેમણે કૃષ્ણ અને બલને પક્વ ફળો અર્પણ કર્યા.
ભુક્ત્વા પીત્વા હરિઃ શીઘ્રં બલેન બાલકૈઃ સહ
હરિએ બલ અને બાલકો સાથે ભોજન કરીને, પીધા પછી ઝડપથી વિદાય લીધી.
નારદ ઉવાચ દુર્વાસાઃ કેન દોષેણ શશાપ દાનવેશ્વરમ્
નારદે પૂછ્યું: દુર્વાસાએ કયા દોષથી દાનવોના રાજાને શાપ આપ્યો હતો?
કેન પુણ્યેન વા નાથ બલિનઃ શ્રીહરેઃ પદમ્
કેવા પુણ્યથી, હે પ્રભુ, તે બલવાને શ્રીહરિના ચરણો પ્રાપ્ત કર્યા?