શેષાધારશ્ચ કૂર્મસ્ત્વમંશેન સૃષ્ટિહેતવે
તમે શેષરૂપે આધાર અને અંશરૂપે કૂર્મ, સર્જન માટે છો.
રામો દાશરથિસ્ત્વં ચ જાનક્યુદ્ધારહેતવે
તમે દશરથપુત્ર રામ છો, જાનકીના ઉદ્ધાર માટે.
કલયા પરશુરામશ્ચ જમદગ્નિસુતો મહાન્
તમારા અંશથી તમે પરશુરામ, મહાન જમદગ્નિપુત્ર છો.
અંશેન કપિલસ્ત્વં ચ સિદ્ધાનાં ચ ગુરોર્ગુરુઃ
તમારા અંશથી તમે કપિલ છો, સિદ્ધો અને ગુરુઓના પણ ગુરુ છો.
અંશેન જ્ઞાનિનાં શ્રેષ્ઠો નરનારાયણાવૃષી
તમારા અંશથી જ્ઞાનીઓમાં શ્રેષ્ઠ, નર અને નારાયણ ઋષિ છો.
અધુના કૃષ્ણરૂપસ્ત્વં પરિપૂર્ણતમઃ સ્વયમ્
હવે તમે સ્વયં પૂર્ણરૂપે કૃષ્ણ સ્વરૂપે પ્રગટ થયા છો.
યશોદાજીવનો નિત્યો નન્દૈકાનન્દવર્ધનઃ 4.22.
યશોદાના પ્રાણરૂપ, સદા અવિનાશી, અને નંદબાબાના આનંદમાં એકમાત્ર વધારો લાવનાર છે.
વસુદેવસુતઃ શાન્તો દેવકીદુઃખભઞ્જનઃ
વસુદેવપુત્ર, શાંત સ્વભાવવાળો, અને દેવકીના દુઃખનો અંત લાવનાર છે.
પૂતનાયૈ માતૃગતિં પ્રદાતા ચ કૃપાનિધિઃ
પૂતનાને માતૃરૂપ આપનાર અને દયાનો ખજાનો છે.
સ્વેચ્છામય ગુણાતીત ભક્તાનાં ભયભઞ્જન
પોતાની ઇચ્છાથી પ્રગટ, ગુણોથી પર, અને ભક્તોના ભયને દૂર કરનાર છે.
હે નાથ ગાર્દભીયોનેઃ સમુદ્ધર ભવાર્ણવાત્
હે પ્રભુ, ગાદરબની કોખમાંથી જન્મેલા મને, આ સંસારના મહાસાગરથી બચાવો.
વેદા બ્રહ્માદયો યં ચ મુનીન્દ્રાઃ સ્તોતુમક્ષમાઃ
વેદો, બ્રહ્મા અને મહાન ઋષિઓ પણ જેમની સ્તુતિ કરવામાં અસમર્થ છે.
એવં કુરુ કૃપાસિન્ધો યેન મે ન ભવેજ્જનુઃ
હે દયાના સાગર, એવી કૃપા કરો કે મને ફરી જન્મ ન મળે.
બ્રહ્મા સ્તોતા ખરઃ સ્તોતા નોપહાસિતુમર્હસિ
બ્રહ્મા પણ સ્તુતિ કરે છે, ગાદરબ પણ સ્તુતિ કરે છે; તમને કોઈ ઉપહાસ ન કરે.
ઇત્યેવમુક્ત્વા દૈત્યેન્દ્રસ્તસ્થૌ ચ પુરતો હરેઃ
આ રીતે કહીને દૈત્યરાજ હરિજીના સામે ઊભો રહ્યો.
ઇદં દૈત્યકૃતં સ્તોત્રં નિત્યં ભક્ત્યા ચ યઃ પઠેત્
જે ભક્તિપૂર્વક દૈત્યે રચેલું આ સ્તોત્ર રોજ ભણે છે,
ઇહ લોકે હરેર્ભક્તિમન્તે દાસ્યં સુદુર્લભમ્ 4.22.
આ સંસારમાં હરિજીની ભક્તિ અને દાસ્યભાવ બહુ દુર્લભ છે.
શ્રીનારાયણ ઉવાચ કથં કરોમિ સંહારમીદૃશં ભક્તમિત્યહો
શ્રીનારાયણ કહે છે: આવા ભક્તનો હું સંહાર કેવી રીતે કરી શકું? અરે!
અનુમન્ય સ્મૃતિં તસ્ય સંજહાર હરિઃ સ્વયમ્
તેણી ઈચ્છાને મંજૂરી આપી, હરિએ પોતે તેની સ્મૃતિ દૂર કરી.
દાનવો માયયા વિષ્ણોર્વિસસ્માર પુનઃ સ્વકમ્
વિષ્ણુની માયાથી દૈત્યએ ફરી પોતાને ભૂલી ગયો.
ઉવાચ શ્રીહરિં દૈત્યઃ કોપાત્પ્રસ્ફુરિતાધરઃ
દૈત્યે ગુસ્સાથી કંપતા હોઠે શ્રીહરિને કહ્યું.
દૈત્ય ઉવાચ અદ્ય પ્રસ્થાપયિષ્યામિ ત્વામહં યમમન્દિરમ્
દૈત્ય બોલ્યો: આજે હું તને યમલોકમાં મોકલીશ.
આયાસિ જીવનાકાઙ્ક્ષી મમ તાલવનં શિશો
હે બાળક, તું જીવવાનો ઇચ્છક બની મારા તાળવનમાં આવ્યો છે.
ન કંસો ન જરાસન્ધો નરકો ન સમો મમ
કંસ, જરાસંધ કે નરક પણ મારા બરાબર નથી.
નહિ સંહારકર્તા ચ માં સંહર્તું ક્ષમઃ શિવઃ
શિવ, જે સંહાર કરે છે, તે પણ મને નાશ કરી શકે એમ નથી.
મમ તાલતરૂન્ભઙ્ક્ત્વા પાતયિત્વા ફલાનિ ચ
મારા તાડના ઝાડ તોડી અને તેના ફળો પાડી દીધા પછી,
કસ્ત્વં વદ બટો સત્યં કમનીયોઽતિસુન્દરઃ 4.22.
એ સુંદર અને મોહક છોકરા, તું કોણ છે? સાચું બોલ.
ઇત્યુક્ત્વા મસ્તકે કૃત્વા પ્રેરયિત્વા તુ તં બલી
આવું કહીને, શક્તિશાળી એ તેને માથા પર રાખી દબાવ્યું.
પાતયિત્વા ચ તં ભૂમૌ વિષાણાભ્યાં જઘાન સઃ
પછી તેને જમીન પર ફેંકી દીધો અને શિંગડા વડે માર્યો.
દૈત્યો ભગ્નવિષાણશ્ચ તમીશં કોપયન્મુને
મુનિ, દૈત્યે શિંગડા તૂટી ગયા પછી રોષથી એ ઈશ્વરને ઉશ્કેર્યો.