ગોકુલં ચારયામાસ શિશુભિઃ સહ કાનને
કૃષ્ણે ગાયોને અને બાળમિત્રોને લઈને વન તરફ ચરાવવા માટે લઈ ગયા.
ક્રીડાનિમગ્નચિત્તોઽયં બાલકાશ્ચ મુદાઽન્વિતાઃ
કૃષ્ણ અને બધા બાળમિત્રો રમતમાં તલ્લીન થઈ આનંદથી ભરાઈ ગયા.
વિષાક્તં ચ જલં પીત્વા દારુણાન્તકચેષ્ટયા
ભયાનક સાપના ઝેરથી ભરેલું પાણી પીધા પછી,
દૃષ્ટ્વા મૃતં ગોસમૂહં ગોપાશ્ચિન્તાકુલા ભિયા
ગાયોની ટોળી મરી ગઈ જોઈને ગોપાળો ભય અને ચિંતાથી વ્યાકુળ થઈ ગયા.
જ્ઞાત્વા સર્વં જગન્નાથો જીવયામાસ ગોકુલમ્
જગતના સ્વામી કૃષ્ણે બધું જાણીને આખા ગોકુલને જીવંત કરી દીધું.
કૃષ્ણઃ કદમ્બમારુહ્ય યમુનાનીરતીરજમ્
કૃષ્ણે યમુનાના કાંઠે કદંબના વૃક્ષ પર ચઢ્યા.
શતહસ્તપ્રમાણં ચ જલોત્થાનં બભૂવ હ
પાણીમાંથી સો હાથ જેટલો મોટો સાપ બહાર આવ્યો.
સર્પો નરાકૃતિં દૃષ્ટ્વા કાલિયઃ ક્રોધવિહ્વલઃ 4.19.
માનવ સ્વરૂપ જોઈને કાળિય સાપ ગુસ્સાથી તણાવમાં આવી ગયો.
દગ્ધકણ્ઠોદરો નાગશ્ચોદ્વિગ્નો બ્રહ્મતેજસા
સાપના ગળું અને પેટ દાઝી ગયા અને તે ભગવાનની તેજસ્વિતા જોઈને ગભરાઈ ગયો.
ભગ્નદન્તો રક્તમુખઃ કૃષ્ણવજ્રાઙ્ગચર્વણાત્
કૃષ્ણના વજ્ર જેવાં અંગો દ્વારા દાંત તૂટી ગયા, મોં લોહીથી લથબથ થઈ ગયું.
નાગો વિશ્વંભરાક્રાન્તઃ સ પ્રાણાંસ્ત્યક્તુમુદ્યતઃ
વિશ્વના ધારક કૃષ્ણે સાપને દબાવી દીધો, જેથી તે જીવ છોડી દેવા તૈયાર થયો.
દૃષ્ટ્વા તં મૂર્છિતં નાગા રુરુદુઃ પ્રેમવિહ્વલાઃ
તે સાપ બેભાન પડ્યો જોઈને તેની પત્નીઓ પ્રેમથી વ્યાકુળ થઈ રડવા લાગી.
કેચિત્પલાયિતા ભીતાઃ કેચિત્પ્રવિવિશુર્બિલમ્
કેટલાંક ડરીને ભાગી ગયા, તો કેટલાંક પોતાના બિલમાં છુપાઈ ગયા.
નાગિનીભિઃ સહ પ્રેમ્ણા રુરોદ પુરતો હરેઃ ધૃત્વા પાદારવિન્દે ચ તમુવાચ ભિયાઽઽકુલા
નાગપત્નીઓ સાથે પ્રેમથી હરિકૃષ્ણ સામે રડી, અને તેમના કમળ જેવા પગ પકડી ભયથી વ્યાકુળ થઈ બોલી.
સુરસોવાચ હે જગત્કાન્ત મે કાન્તં દેહિ માનં ચ માનદ
નાગપત્નીએ કહ્યું: હે જગતના પ્રિય, મારા પતિને માન આપો, હે માન આપનાર.
સકલભુવનનાથ પ્રાણનાથં મદીયં ન કુરુ વધમનન્ત પ્રેમસિન્ધો સુબન્ધો
હે બધા લોકના સ્વામી, મારા પ્રાણના સ્વામી, અનંત પ્રેમના સાગર અને સારા મિત્ર, કૃપા કરીને તેને મારો નાંખશો નહીં.
ત્રિનયનવિધિશેષાઃ ષણ્મુખશ્ચાસ્યસંઘૈઃ સ્તવનવિષયજાડ્યાત્સ્તોતુમીશા ન વાણી
ત્રિનેત્રધારી, બ્રહ્મા, શેષનાગ અને ષણમુખ પણ પોતાના સહયોગીઓ સાથે તમારી મહિમા ગાઈ શકતા નથી.
કુમતિરહમધિજ્ઞા યોષિતાં ક્વાધમા વા ક્વ ભુવનગતિરીશશ્ચક્ષુષોઽગોચરાઽપિ ।। 4.19.
હું મૂર્ખ, અજ્ઞાની, સ્ત્રી અને નીચ છું; હું ક્યાં અને તમે, જગતના ધ્યેય અને આંખે અદૃશ્ય એવા ભગવાન, ક્યાં!
સ્તવનવિષયભીતા પાર્વતી કસ્ય પદ્મા શ્રુતિગણજનયિત્રી સ્તોતુમીશા ન યં ત્વામ્
પાર્વતી ભયભીત થઈ પૂછે છે: હું તો તમારી સ્તુતિ કરી શકતી નથી, તો પછી જે વેદોની માતા છે એવી પદ્મા પણ તમને કેવી રીતે વખાણી શકે?
શયાનો રત્નપર્યઙ્કે રત્નભૂષણભૂષિતઃ
તેઓ રત્નોથી શોભિત પથારી પર શયાન છે અને તેમનું શરીર પણ કિંમતી રત્નોથી અલંકૃત છે.
ચન્દનોક્ષિતસર્વાઙ્ગઃ સ્મેરાનનસરોરુહઃ
તેમના આખા અંગ પર ચંદન લગાવેલું છે અને તેમનું કમળ જેવું મુખ હંમેશા હળવી સ્મિતથી ખીલે છે.
મલ્લિકામાલતીમાલાજાલૈઃ શોભિતશેખરઃ
તેમના શિખર પર મલ્લિકા અને માલતીના ફૂલોની માળાઓ શોભે છે.
પુંસ્કોકિલકલધ્વાનૈર્ભ્રમરધ્વનિસંયુતૈઃ
તેમની આજુબાજુ નર કોયલની મધુર કૂજન અને ભમરાંની ગુંજન સાથે ગૂંથાયેલી સંભળાય છે.
પ્રિયાપ્રદત્તતામ્બૂલં ભુક્તવાન્યઃ સદા મુદા
તેઓ હંમેશા પોતાની પ્રિયાએ આપેલું પાન આનંદપૂર્વક ગ્રહણ કરે છે.
તમનિર્વચનીયં ચ કિં સ્તૌમિ નાગવલ્લભા
હું, જે નાગરાજની પ્રિય છું, એ અવિર્ણવનીય ભગવાનની કેવી રીતે સ્તુતિ કરી શકું?
લક્ષ્મીસરસ્વતીદુર્ગા જાહ્નવી વેદમાતૃભિઃ
લક્ષ્મી, સરસ્વતી, દુર્ગા, જાહ્નવી અને વેદોની માતાઓ—
નિષ્કારણાયાખિલકારણાય સર્વેશ્વરાયાપિ પરાત્પરાય
જે સર્વ કારણોનો પણ અકારણ કારણ છે, સર્વનો ઈશ્વર છે અને સર્વથી પર છે—
હે કૃષ્ણ હે કૃષ્ણ સુરાસુરેશ બ્રહ્મેશ શેષેશ પ્રજાપતીશ 4.19.
હે કૃષ્ણ, હે કૃષ્ણ, દેવો અને દાનવોના સ્વામી, બ્રહ્માના સ્વામી, શેષના સ્વામી, પ્રજાપતિઓના સ્વામી—
ધર્મેશ ધર્મીશ શુભાશુભેશ વેદેશ વેદેષ્વનિરૂપિતશ્ચ
ધર્મના સ્વામી, ધર્મીઓના સ્વામી, શુભ-અશુભના સ્વામી, વેદોના સ્વામી અને વેદોથી પણ અપરિભાષ્ય એવા—
ઇત્યેવં સ્તવનં કૃત્વા ભક્તિનમ્રાત્મકન્ધરા
આ રીતે ભક્તિપૂર્વક નમ્રતાથી કંટક નમાવીને સ્તુતિ કરી—