ગોપાલબાલકાઃ સર્વે વિપ્રેન્દ્ર નવકોટયઃ
હે વિપ્રશ્રેષ્ઠ, બધા ગોપાળ છોકરાઓની સંખ્યા નવ કરોડ હતી.
વૃદ્ધાશ્ચ કોટિશસ્તત્ર બૃહચ્છ્રોણ્યશ્ચલત્કુચાઃ
ત્યાં અસંખ્ય વૃદ્ધ સ્ત્રીઓ વિશાળ કટિ અને હલનારા સ્તનો સાથે હાજર હતી.
તાઃ સુશીલાદયો ભવ્યા નાનાલંકારભૂષિતાઃ
આ ભવ્ય અને સુશીલ સ્ત્રીઓ વિવિધ આભૂષણોથી સજ્જ હતી.
કાશ્ચિદારુહ્ય શિબિકાં રથમારુહ્ય કાશ્ચન
કેટલાંક સ્ત્રીઓ પલકીમાં બેઠી અને કેટલાંક રથ પર ચઢી હતી.
તાભિર્યુક્તા યયૌ દેવી રત્નાલંકાર ભૂષિતા
આ બધાની સાથે, રત્નોથી શોભાયમાન દેવી આગળ વધતી હતી.
યયૌ સ્યન્દનમારુહ્ય શાતકૌમ્ભપરિચ્છદમ્ 4.16.
દેવી સોનેરી સજાવટવાળા રથ પર ચડીને આગળ ગઈ.
વીરભાનુશ્ચન્દ્રભાનુર્ગજસ્થાઃ પ્રયયુર્મુદા
વીરભાનુ અને ચંદ્રભાનુ આનંદથી હાથી પર સવાર થયા.
સ્વર્ણ સ્યન્દનમાસ્થાય જગ્મતુઃ પરયા મુદા
તેઓ સોનાના રથ પર ચડીને પરમ આનંદથી ગયા.
અશ્વસ્થાશ્ચ ગજસ્થાશ્ચ રથસ્થાશ્ચૈવ કેચન
કેટલાંક ઘોડા પર, કેટલાંક હાથી પર અને કેટલાંક રથ પર સવાર હતા.
વૃષસ્થા ગર્દભસ્થાશ્ચ સંગીતતાનતત્પરાઃ
કેટલાંક વાછરડા પર, કેટલાંક ગધેડા પર અને બધા સંગીતમાં તલીન હતા.
મુદાન્વિતાઃ સસ્મિતાશ્ચ સ્વર્ણાલંકારભૂષિતાઃ
તેઓ આનંદથી ભરપૂર, સ્મિતવદન અને સોનાના આભૂષણોથી શોભિત હતાં.
કાશ્ચિત્કન્દુકહસ્તાશ્ચ કાશ્ચિત્પુત્તલિકાકરાઃ
કેટલાંકના હાથમાં ગોળો હતો અને કેટલાંકએ પুতળી પકડી હતી.
વેષદ્રવ્યકરાઃ કાશ્ચિત્કાશ્ચિન્માલાકરા વરાઃ
કેટલાંકના હાથમાં વેશભૂષાના સામાન હતા અને શ્રેષ્ઠ સ્ત્રીઓએ માળા પકડી હતી.
વહ્નિશુદ્ધાંશુકાનાં ચ વાહિકાશ્ચૈવ કાશ્ચન
કેટલાંક સ્ત્રીઓ અગ્નિમાં શુદ્ધ કરેલા કપડાં વહન કરતી હતી.
કાશ્ચિત્સંગીતનિરતાઃ કાશ્ચિચ્ચિત્રકથારતાઃ
કેટલાંક સ્ત્રીઓ ગીત ગાવામાં તત્પર હતી, તો કેટલીક વાર્તા કહેવામાં અને ચિત્રકામમાં આનંદ પામતી હતી.
કોટિશઃ કોટિશશ્ચાશ્વાઃ કોટિશઃ કોટિશો રથાઃ 4.16.
અહીં કરોડો કરોડ ઘોડા અને કરોડો કરોડ રથો હતા.
કોટિશઃ કોટિશશ્ચૈવ વૃષેન્દ્રા દ્રવ્યવાહકાઃ
અહીં કરોડો કરોડ મોટા બળદો પણ હતા, જે સામાન વહન કરતા.
હસ્તિપાંકુશયુક્તાનિ યયુર્વૃન્દાવનં વનમ્
હસ્તિપાકુષ સાથે તેઓ વૃંદાવનના વનમાં ગયા.
વૃક્ષમૂલે યથાસ્થાનં તસ્થુઃ સર્વે યથોચિતમ્
વૃક્ષની નીચે દરેક જણ પોતાની યોગ્ય જગ્યાએ ઊભા રહ્યા.
અદ્ય સંતિષ્ઠતેત્યેવં શ્રુત્વા શ્રીકૃષ્ણભાષિતમ્ ઇતિ તેષાં વચઃ શ્રુત્વા શ્રીકૃષ્ણો વાક્યમબ્રવીત્
'આજે અહીં જ રહો' એમ શ્રીકૃષ્ણના વચન સાંભળી, સૌએ ધ્યાનપૂર્વક સાંભળ્યું. ત્યારબાદ શ્રીકૃષ્ણે ફરી વચન કહ્યાં.
શ્રીકૃષ્ણ ઉવાચ
શ્રીકૃષ્ણ બોલ્યા:
દેવપ્રીતિં વિના શક્તા નહિ દ્રષ્ટું ચ કેચન
દેવતાઓની કૃપા વિના કોઈને પણ દર્શન થતું નથી.
પ્રાતર્યૂયં ગૃહાન્રમ્યાન્દ્રક્ષ્યથાદ્ય ધ્રુવં મુદા
કાલે સવારે તમે આનંદથી તમારા સુંદર ઘરોને નિહાળશો.
દેવીં ચ વટમૂલસ્થાં પૂજાં કુરુત ચણ્ડિકામ્ ભુક્ત્વા ભોગાન્દિને રાત્રૌ તત્રૈવ સુષુપુર્મુદા
તમે વટવૃક્ષની નીચે વસતી ચંડિકા દેવીની પૂજા કરો. દિવસે આનંદપૂર્વક ભોગ ભોગવીને, રાત્રે ત્યાં જ સુખથી સુઈ ગયા.
સુપ્તેષુ વ્રજનન્દેષુ નક્તં વૃન્દાવને વને
જ્યારે વ્રજના લોકો વૃંદાવનના વનમાં રાત્રે સુઈ ગયા હતા,
નિદ્રિતાસુ ચ ગોપીષુ રમ્યતલ્પસ્થિતાસુ ચ
અને ગોપીઓ પણ સુંદર શૈયા પર સુવાસિત હતી,
કાસુચિચ્છિશુયુક્તાસુ સખીયુક્તાસુ કાસુચિત્
કેટલાંક પોતાના બાળકો સાથે, તો કેટલીક સખીઓ સાથે સુઈ હતી,
પૂર્ણેન્દુકૌમુદીયુક્તે સ્વર્ગાદપિ મનોહરે
પૂર્ણચંદ્ર અને શીતલ ચાંદનીથી શોભાયમાન, સ્વર્ગથી પણ વધુ મનોહર એવી રાત્રિ હતી,
સર્વપ્રાણિનિ નિશ્ચેષ્ટે મુહૂર્તે પઞ્ચમે ગતે
જ્યારે બધા જીવજંતુઓ શાંત હતા અને રાત્રિનો પાંચમો પ્રહર વીતી ગયો હતો,
બિભ્રદ્દિવ્યાંશુકં સૂક્ષ્મં રત્નમાલ્યં મનોહરમ્
તે સમયે એક દિવ્ય, નાજુક વસ્ત્ર અને રત્નમાળાથી શોભાયમાન વ્યક્તિ આવી,