સા દદર્શ હરેર્વક્ત્રં ચચ્છાદ વ્રીડયા મુખમ્
તેણે હરિનું મુખ જોયું અને સંકોચથી પોતાનું મુખ ઢાંકી લીધું.
પ્રણમ્ય શ્રીહરિં ભક્ત્યા જગામ શયનં હરેઃ
શ્રીહરિને ભક્તિપૂર્વક વંદન કરીને, તે હરિના શયનગૃહે ગઈ.
લલાટે તિલકં કૃત્વા દદૌ કૃષ્ણસ્ય વક્ષસિ 4.15.
લલાટ પર તિલક કરીને, તે કૃષ્ણના છાતી પર મૂક્યું.
પ્રદદૌ હરયે ભક્ત્યા બુભુજે જગતીપતિઃ
તેણે ભક્તિપૂર્વક હરિને અર્પણ કર્યું અને જગતના સ્વામીએ તે ગ્રહણ કર્યું.
દદૌ કૃષ્ણાય સા રાધા સાદરં બુભુજે હરિઃ
રાધાએ આદરપૂર્વક કૃષ્ણને આપ્યું અને હરીએ તે ગ્રહણ કર્યું.
તામ્બૂલં તેન દત્તં ચ બુભુજે પુરતો હરેઃ
તેણે તાંબૂલ આપ્યું અને હરિના સામે તે ગ્રહણ કર્યું.
ચખાદ પરયા ભક્ત્યા પપૌ તન્મુખપઙ્કજમ્
તે પરમ ભક્તિથી તેના કમળ જેવા મુખમાંથી ખાધું અને પીધું.
જહાસ ન દદૌ રાધા ક્ષમેત્યુક્તં તયા મુદા રાધિકાયાશ્ચ સર્વાંગે પ્રદદૌ માધવઃ સ્વયમ્
રાધાએ હસીને માફી આપી નહીં, જ્યારે તેણે માફી માગી; પછી માધવે આનંદથી રાધિકાના આખા શરીરને સ્પર્શ કર્યો.
યઃ કામો ધ્યાયતે નિત્યં યસ્યૈકચરણામ્બુજમ્
એવો કામ, જે હંમેશાં એકના કમળ જેવા પગનું ધ્યાન કરે છે—
યદ્ભૃત્યભૃત્યૈર્મદનો જિતઃ સર્વક્ષણં મુને
હે મુનિ, જેના દાસોના દાસો પણ મદનને દરેક સમયે જીતે છે—
કરે ધૃત્વા ચ તાં કૃષ્ણઃ સ્થાપયામાસ વક્ષસિ
કૃષ્ણે તેનો હાથ પકડીને તેને પોતાના છાતી પર બેસાડ્યો.
બભૂવ રતિયુદ્ધેન વિચ્છિન્ના ક્ષુદ્રઘણ્ટિકા
પ્રેમની રમતમાં તેની નાની ઘૂંટડી તૂટી ગઈ.
શૃંગારેણૈવ કબરી સિન્દૂરતિલકં મુને 4.15.
પ્રેમથી જ તેના વાળમાં સિંદૂરનું તિલક શોભી ઉઠ્યું, હે મુનિ.
પુલકાઙ્કિતસર્વાંઙ્ગી બભૂવ નવસંગમાત્
નવા મિલનથી તેના આખા શરીરે રોમાંચ આવી ગયો.
પ્રત્યઙ્ગેનૈવ પ્રત્યઙ્ગમઙ્ગેનાઙ્ગં સમાશ્લિષત્
તેના દરેક અંગને પોતાના અંગથી તેણે ભેટી લીધું.
પુનસ્તાં ચ સમાશ્લિષ્ય સસ્મિતાં વક્રલોચનામ્
પછી ફરીથી, હસતી વાંકા નેત્રવાળી તેને ભેટી લીધો.
કઙ્કણાનાં કિઙ્કિણીનાં મઞ્જીરાણાં મનોહરઃ
કંકણ, પાયલ અને ઝાંઝરનાં મોહક અવાજો ગૂંજ્યા.
પુનસ્તાં ચ સમાકૃષ્ય શય્યાયાં ચ નિવેશ્ય ચ
પછી ફરીથી તેને નજીક ખેંચી, શય્યાએ સુવડાવી.
નિર્જને કૌતુકાત્કૃષ્ણઃ કામશાસ્ત્રવિશારદઃ
એકાંતમાં આનંદથી કૃષ્ણ, પ્રેમકલા જાણનારો, રમ્યા.
ન કસ્ય કસ્માદ્ધાનિશ્ચ તૌ દ્વૌ કાર્યવિશારદૌ
કોઈ પણ સમયે કે કોઈ પણ જગ્યાએ, એ બે જેટલા કુશળ બીજું કોઈ નહોતું.
મુરલીં માધવકરાજ્જગ્રાહ રાધિકા બલાત્
રાધિકાએ માધવના હાથમાંથી બળજબરીથી વાંસળી પકડી લીધી.
જહાર રાધિકા રાસાન્માધવસ્યાપિ માનસમ્
રાધિકાએ રસનૃત્યમાંથી પણ માધવનું મન હરી લીધું.
પ્રદદૌ મુરલીં પ્રીત્યા શ્રીકૃષ્ણાય મહાત્મને 4.15.
પ્રેમથી તેણે વાંસળી મહાત્મા શ્રીકૃષ્ણને પાછી આપી.
ચકાર કબરીં રમ્યાં સિન્દૂરતિલકં દદૌ
તેણે પોતાના સુંદર વાળ ગોઠવ્યા અને સિંદૂરનું તિલક લગાવ્યું.
વિશ્વકર્મા ન જાનાતિ સખીનામપિ કા કથા
વિશ્વકર્મા પણ જાણતો નથી, તો પછી મિત્રો શું જાણે?
બભૂવ શિશુરૂપં ચ કૈશોરં ચ વિહાય ચ
એ બાળરૂપે થયો, અને કિશોરાવસ્થા છોડીને ગયો.
યાદૃશં પ્રદદૌ નન્દો ભીતં તાદૃશમચ્યુતમ્
નંદજી જેમ ભયભીત થઈને અચ્યૂતને આપ્યો, એ પણ એ જ રીતે હતો.
ઇતસ્તતસ્તં પશ્યન્તી શોકાર્તા વિરહાતુરા
એ દુઃખી અને વિયોગથી પીડાયેલી હતી, અને અહીં-ત્યાં જોઈ રહી હતી.
માયાં કરોષિ માયેશ કિંકરીં કથમીદૃશીમ્
માયાના સ્વામી, તમે માયાને આવી રીતે તમારી દાસી કેમ બનાવો છો?
રુરોદ કૃષ્ણસ્તત્રૈવ વાગ્બભૂવાશરીરિણી
ત્યાં કૃષ્ણ રડવા લાગ્યા, અને નિર્દેહ અવાજ ઊઠ્યો.