બિભ્રતી કબરીભારં માલતીમાલ્યસંયુતમ્
એના વાળના ગૂંચમાં મોગરાના હાર શોભતા હતા.
મંજીરરશનાભ્યાં ચ કલશબ્દં પ્રકુર્વતી
પગમાં પાયલ અને કમરપટ્ટાથી એ મીઠા ઝણકારના અવાજ કરતી હતી.
પરિખાભિર્ગભીરાભિર્દુર્લંઘ્યાભિશ્ચ વેષ્ટિતમ્
તે સ્થળ ઊંડા અને પાર ન કરી શકાય એવા ખાડાઓથી ઘેરાયેલું હતું.
ઇંદ્રનીલૈર્મરકતૈઃ પદ્મરાગૈશ્ચ ભૂષિતમ્
તે સ્થળ ઈન્દ્રનીલ, પન્ના અને પદ્મરાગના રત્નોથી શોભાયમાન હતું.
પ્રાકારૈર્ગગનસ્પર્શૈશ્ચતુર્દ્વારસમન્વિતૈઃ
તેને આકાશને અડકતા કોટ અને ચાર દરવાજા હતા.
વેષ્ટિતં સુન્દરં રમ્યં સુન્દરીગણવેષ્ટિતમ્
તે સુંદર અને રમણિય સ્થળ આસપાસ સુંદર સ્ત્રીઓથી ઘેરાયેલું હતું.
સ્વર્ણપાત્રવટાકીર્ણં ગવાં કોટિભિરન્વિતમ્ 4.10.
સુવર્ણના વાસણોથી શોભાયમાન અને કરોડો ગાયોથી ઘેરાયેલું હતું.
દાસીનાં ચ સહસ્રૈશ્ચ કર્મવ્યગ્રૈઃ સમન્વિતમ્ ।। પ્રવિવેશાશ્રમં સાધ્વી સસ્મિતા સુમનોહરા
હજારો દાસીઓ પોતાના કામમાં વ્યસ્ત હતી, અને તે સદ્ગુણી, મોહક સ્ત્રી હળવી સ્મિત સાથે આશ્રમમાં પ્રવેશી.
દૃષ્ટ્વા તાં પ્રવિશંતીં ચ ગોપ્યો દૃષ્ટ્વાનુમેનિરે
તેને અંદર આવતી જોઈને ગોપીઓએ ધ્યાનપૂર્વક નિહાળી.
પ્રણેમુર્ગોપિકા ગોપાઃ પપ્રચ્છુઃ કુશલં ચ તામ્
ગોપીઓ અને ગોપાલોએ તેને વંદન કર્યું અને તેની ખેરખબર પુછીછ.
પપ્રચ્છ કુશલં સા ચ ગોપાનાં બાલકસ્ય ચ
તેણે પણ ગોપાલો અને બાળકની સુખ-શાંતિ વિશે પૂછ્યું.
તામૂચુર્ગોપિકાઃ સર્વાઃ કા ત્વમીશ્વરિ સાંપ્રતમ્
બધી ગોપીઓએ પૂછ્યું: 'હે ઈશ્વરી, તું આ સમયે કોણ છે?'
તાસાં ચ વચનં શ્રુત્વા સાપ્યુવાચ મનોહરમ્
તેમના શબ્દો સાંભળી, તેણે પણ મોહક રીતે જવાબ આપ્યો.
શ્રુતં વાચિકવક્ત્રેણ તત્ત્વં મંગલસૂચકમ્
તેણી દ્વારા બોલાયેલા શબ્દોમાંથી શુભ સંકેતરૂપે સત્ય સાંભળાયું.
શ્રુત્વાગતાહં તં દ્રષ્ટુમાશિષં કર્તુમીપ્સિતામ્ ।। । પુત્રમાનય તં દૃષ્ટ્વા યામિ કૃત્વા તમાશિષમ્
સાંભળીને, હું તેને જોવા અને ઈચ્છિત આશીર્વાદ આપવા આવી છું; બાળકને લાવો—તેને જોઈ આશીર્વાદ આપી પછી હું જઇશ.
બ્રાહ્મણીવચનં શ્રુત્વા યશોદા હૃષ્ટમાનસા
બ્રાહ્મણીના વચન સાંભળી યશોદાનું મન આનંદથી ભરાઈ ગયું.
કૃત્વા ક્રોડે તુ તં સાધ્વી ચુચુંબ ચ પુનઃ પુનઃ ।। 4.10.
તે સદ્ગુણી સ્ત્રીએ બાળકને ગોદમાં લઈ વારંવાર ચુંબન કર્યું.
અહોદ્ભુતોઽયં બાલસ્ત સુન્દરો ગોપસુન્દરિ
અરે, આ બાળક તો અદ્ભુત છે, સુંદર છે, હે ગોપસુંદરી!
કૃષ્ણો વિષસ્તનં પીત્વા જહાસ વક્ષસિ સ્થિતઃ
કૃષ્ણએ વિષમિશ્રિત દૂધ પીધું અને તેની છાતી પર બેઠો બેઠો હસ્યો.
તત્યાજ બાલકં સાધ્વી પ્રાણાંસ્ત્યક્ત્વા પપાત હ
તે સદ્ગુણી સ્ત્રીએ બાળકને છોડી દીધો, પ્રાણ ત્યાગ્યા અને જમીન પર પડી ગઈ.
સ્થૂલદેહં પરિત્યજ્ય સૃક્ષ્મદેહં વિવેશ સા
મોટું શરીર છોડી, તે સુક્ષ્મ રૂપમાં પ્રવેશી.
પાર્ષદપ્રવરૈર્દિવ્યૈર્વેષ્ટિતં સુમનોહરૈઃ
દિવ્ય અને મોહક પરિચારોની વચ્ચે તે ઘેરાઈ ગઈ.
વહ્નિશૌચેન વસ્ત્રેણ સૂક્ષ્મેણ ભૂષિતં વરમ્
અગ્નિથી શુદ્ધ થયેલા સુક્ષ્મ વસ્ત્રથી શોભાયમાન બની હતી.
સુંદરં શતચક્રં ચ વલિતં રત્નતેજસા
સુંદર, શતચક્રવાળી અને રત્નોની તેજસ્વિતા થી ઝગમગતી હતી.
દૃષ્ટ્વા તમદ્ભુતં લોકા ગોપિકાશ્ચાતિવિસ્મિતાઃ
આ અદ્ભુત દૃશ્ય જોઈને ગોપીઓ ખૂબ જ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગઈ.
યશોદા બાલકં નીત્વા ક્રોડે કૃત્વા સ્તનં દદૌ
યશોદાએ બાળકને ઉઠાવીને પોતાની ગોદમાં બેસાડ્યો અને તેને દૂધ પીવડાવ્યું.
દદાહ દેહં તસ્યાશ્ચ નંદઃ સાનંદર્પૂવકમ્ 4.10.
નંદ પણ આનંદથી યશોદાને ભેટી પડ્યા.
નારદ ઉવાચ સા વા કા રાક્ષસીરૂપા કથં પુણ્યવતી સતી
નારદે પૂછ્યું: એ રાક્ષસી સ્વરૂપે હોવા છતાં કેવી રીતે પુણ્યવતી અને પવિત્ર રહી શકી?
બલિકન્યા રત્નમાલા પુત્રસ્નેહં ચકાર તમ્
બલિની પુત્રી રત્નમાળાને પુત્રપ્રેમ ઊપજ્યો.
મનસા માનસં ચક્રે પુત્રસ્ય સદૃશો મમ
એણે મનમાં પોતાના જેવા પુત્રની કલ્પના કરી.