નંદાય તનયં દત્ત્વા વસુદેવસ્તવાંતકમ્
નંદને તારો દીકરો આપ્યા પછી વસુદેવ તારી પીડાથી મુક્ત થશે.
માયાંશા કન્યકેયં ચ વાસુદેવઃ સ્વયં હરિઃ
આ છોકરી માયાનો અંશ છે અને વસુદેવ તો સ્વયં હરિ છે.
દેવક્યાઃ સપ્તમો ગર્ભો વર્દ્ધતે નંદમંદિરે
દેવકીનો સાતમો ગર્ભ હવે નંદના ઘરમાં વિકસે છે.
સ્થાપયામાસ માયો તં રોહિણીજઠરે કિલ
માયાએ એ બાળકને ખરેખર રોહિણીના ગર્ભમાં મૂકી દીધો.
ગોકુલે તૌ ચ વર્ધેતે કાલૌ તે નંદમંદિરે
બન્ને ગોકુલમાં ઉછરે છે; તેમનો સમય હવે નંદના ઘરમાં છે.
ચિંતામવાપ સહસા તત્યાજાહારમુન્મનાઃ
એને અચાનક ચિંતાએ ઘેરી લીધો અને મન ઉડતું હોવાથી એ ખાવાનું છોડી દીધું.
વિષાક્તં ચ સ્તનં કૃત્વા શિશવે દેહિ સત્વરમ્ 4.10.
તારા સ્તનને ઝેરાળ બનાવ અને તરત બાળકને પીવડાવ.
માયામાનુષરૂપં ચ વિધાય વ્રજ યોગિનિ
હે યોગિની, તું માયાથી માનવ સ્વરૂપ ધારણ કરી વ્રજમાં જા.
સર્વરૂપં વિધાતું ત્વં શક્તાસિ સુપ્રતિષ્ઠિતે
હે સુસ્થિર, તું બધાં રૂપ ધારણ કરવા સક્ષમ છે.
જગામ પૂતના કંસં પ્રણમ્ય કામચારિણી
પુતનાએ કામથી ફરતી, કંસને વંદન કરીને ત્યાં ગઈ.
બિભ્રતી કબરીભારં માલતીમાલ્યસંયુતમ્
એના વાળના ગૂંચમાં મોગરાના હાર શોભતા હતા.
મંજીરરશનાભ્યાં ચ કલશબ્દં પ્રકુર્વતી
પગમાં પાયલ અને કમરપટ્ટાથી એ મીઠા ઝણકારના અવાજ કરતી હતી.
પરિખાભિર્ગભીરાભિર્દુર્લંઘ્યાભિશ્ચ વેષ્ટિતમ્
તે સ્થળ ઊંડા અને પાર ન કરી શકાય એવા ખાડાઓથી ઘેરાયેલું હતું.
ઇંદ્રનીલૈર્મરકતૈઃ પદ્મરાગૈશ્ચ ભૂષિતમ્
તે સ્થળ ઈન્દ્રનીલ, પન્ના અને પદ્મરાગના રત્નોથી શોભાયમાન હતું.
પ્રાકારૈર્ગગનસ્પર્શૈશ્ચતુર્દ્વારસમન્વિતૈઃ
તેને આકાશને અડકતા કોટ અને ચાર દરવાજા હતા.
વેષ્ટિતં સુન્દરં રમ્યં સુન્દરીગણવેષ્ટિતમ્
તે સુંદર અને રમણિય સ્થળ આસપાસ સુંદર સ્ત્રીઓથી ઘેરાયેલું હતું.
સ્વર્ણપાત્રવટાકીર્ણં ગવાં કોટિભિરન્વિતમ્ 4.10.
સુવર્ણના વાસણોથી શોભાયમાન અને કરોડો ગાયોથી ઘેરાયેલું હતું.
દાસીનાં ચ સહસ્રૈશ્ચ કર્મવ્યગ્રૈઃ સમન્વિતમ્ ।। પ્રવિવેશાશ્રમં સાધ્વી સસ્મિતા સુમનોહરા
હજારો દાસીઓ પોતાના કામમાં વ્યસ્ત હતી, અને તે સદ્ગુણી, મોહક સ્ત્રી હળવી સ્મિત સાથે આશ્રમમાં પ્રવેશી.
દૃષ્ટ્વા તાં પ્રવિશંતીં ચ ગોપ્યો દૃષ્ટ્વાનુમેનિરે
તેને અંદર આવતી જોઈને ગોપીઓએ ધ્યાનપૂર્વક નિહાળી.
પ્રણેમુર્ગોપિકા ગોપાઃ પપ્રચ્છુઃ કુશલં ચ તામ્
ગોપીઓ અને ગોપાલોએ તેને વંદન કર્યું અને તેની ખેરખબર પુછીછ.
પપ્રચ્છ કુશલં સા ચ ગોપાનાં બાલકસ્ય ચ
તેણે પણ ગોપાલો અને બાળકની સુખ-શાંતિ વિશે પૂછ્યું.
તામૂચુર્ગોપિકાઃ સર્વાઃ કા ત્વમીશ્વરિ સાંપ્રતમ્
બધી ગોપીઓએ પૂછ્યું: 'હે ઈશ્વરી, તું આ સમયે કોણ છે?'
તાસાં ચ વચનં શ્રુત્વા સાપ્યુવાચ મનોહરમ્
તેમના શબ્દો સાંભળી, તેણે પણ મોહક રીતે જવાબ આપ્યો.
શ્રુતં વાચિકવક્ત્રેણ તત્ત્વં મંગલસૂચકમ્
તેણી દ્વારા બોલાયેલા શબ્દોમાંથી શુભ સંકેતરૂપે સત્ય સાંભળાયું.
શ્રુત્વાગતાહં તં દ્રષ્ટુમાશિષં કર્તુમીપ્સિતામ્ ।। । પુત્રમાનય તં દૃષ્ટ્વા યામિ કૃત્વા તમાશિષમ્
સાંભળીને, હું તેને જોવા અને ઈચ્છિત આશીર્વાદ આપવા આવી છું; બાળકને લાવો—તેને જોઈ આશીર્વાદ આપી પછી હું જઇશ.
બ્રાહ્મણીવચનં શ્રુત્વા યશોદા હૃષ્ટમાનસા
બ્રાહ્મણીના વચન સાંભળી યશોદાનું મન આનંદથી ભરાઈ ગયું.
કૃત્વા ક્રોડે તુ તં સાધ્વી ચુચુંબ ચ પુનઃ પુનઃ ।। 4.10.
તે સદ્ગુણી સ્ત્રીએ બાળકને ગોદમાં લઈ વારંવાર ચુંબન કર્યું.
અહોદ્ભુતોઽયં બાલસ્ત સુન્દરો ગોપસુન્દરિ
અરે, આ બાળક તો અદ્ભુત છે, સુંદર છે, હે ગોપસુંદરી!
કૃષ્ણો વિષસ્તનં પીત્વા જહાસ વક્ષસિ સ્થિતઃ
કૃષ્ણએ વિષમિશ્રિત દૂધ પીધું અને તેની છાતી પર બેઠો બેઠો હસ્યો.
તત્યાજ બાલકં સાધ્વી પ્રાણાંસ્ત્યક્ત્વા પપાત હ
તે સદ્ગુણી સ્ત્રીએ બાળકને છોડી દીધો, પ્રાણ ત્યાગ્યા અને જમીન પર પડી ગઈ.