શુશ્રાવ વાર્તામદિતિઃ કશ્યપં કદ્રુસંયુતમ્
અદિતીએ કશ્યપ અને કદ્રુની સાથેની વાત સાંભળી.
શ્રુત્વા ચુકોપ સાધ્વી સા હતાશા રતિકાતરા
આ સાંભળી ધર્મપત્ની ગુસ્સે થઈ, આશા તૂટી ગઈ અને પ્રેમમાં વ્યાકુળ થઈ.
ન દેવાલયયોગ્યા સા ધર્મિષ્ઠા ધર્મનાશિની
તે ધર્મનિષ્ઠ હોવા છતાં, મંદિરમાં રહેવા યોગ્ય નહોતી અને ધર્મનો નાશ કરતી હતી.
શ્રુત્વૈવં સા ચરદ્વારા શશાપ દેવમાતરમ્
આ રીતે સાંભળી, તે દરવાજેથી પસાર થઈ અને દેવમાતાને શાપ આપ્યો.
કશ્યપો બોધયામાસ કદ્રું ચ સર્પમાતરમ્
કશ્યપે સર્પમાતા કદ્રુને સમજાવ્યું.
ત્યજ ભીતિં લભ સુખં દ્રક્ષ્યસિ શ્રીહરેર્મુખમ્
ભય છોડ, સુખ મેળ, તું શ્રીહરિનું મુખ અવશ્ય જોશે.
વાંછાં પૂર્ણાં ચ તસ્યાશ્ચ ચકાર ભગવાન્વિભુઃ
વિશ્વવ્યાપી ભગવાને તેની દરેક ઈચ્છા પૂર્ણ કરી.
અદિતિર્દેવકી ચૈવ સર્પમાતા ચ રોહિણી 4.9.
અદિતિ, દેવકી, સર્પમાતા અને રોહિણી—
રહસ્યં ગોપનીયં ચ સર્વં નિગદિતં મુને
હે મુનિ, આ બધું ગુપ્ત અને રહસ્ય છે, પણ તને કહી દીધું છે.
અનંતસ્યાપ્રમેયસ્ય સહસ્રશિરસઃ પ્રભોઃ
અનંત, જે અપરિમિત અને હજાર મસ્તકવાળા પ્રભુ છે—
જગામ ગોકુલં સાધ્વી વસુદેવાજ્ઞયા મુને
હે મુનિ, ધર્મપત્ની વસુદેવના આદેશે ગોકુલ ગઈ.
દેવક્યાઃ સપ્તમં ગર્ભં માયા કૃષ્ણાજ્ઞયા તદા
ત્યારે કૃષ્ણના આદેશથી માયાએ દેવકીનો સાતમો ગર્ભ ખસેડ્યો.
સંસ્થાપ્ય ચ તદા ગર્ભં કૈલાસં સા જગામ હ
તે ગર્ભને સ્થિર કરીને, તે પછી કૈલાસ પર ગઈ.
સુષાવ પુત્રં કૃષ્ણાંશં તપ્તરૌપ્યાભમીશ્વરમ્
તેણે કૃષ્ણનો અંશરૂપ, તપેલા ચાંદી જેવો તેજસ્વી પુત્ર, ભગવાનને જન્મ આપ્યો.
તસ્યૈવ જન્મમાત્રેણ દેવા મુમુદિરે તદા
તેના જન્મતાની સાથે જ દેવતાઓ ખૂબ આનંદિત થયા.
જયશબ્દં શંખશબ્દં ચક્રુર્દેવા મુદાન્વિતાઃ
આનંદથી દેવોએ જયના ઘોષ અને શંખના ધ્વનિ કર્યા.
ચિચ્છેદ નાડીં ધાત્રી ચ સ્નાપયામાસ બાલકમ્
ધાત્રીએ નાળ કાપી અને બાળકને સ્નાન કરાવ્યું.
પરપુત્રોત્સવં નંદશ્ચકાર પરમાદરાત્ 4.9.
નંદે પરમ આદરથી બીજા પુત્રના અવસરે મહોત્સવ કર્યો.
ધનાનિ નાનાવસ્તૂનિ તૈલં સિંદૂરમેવ ચ
તેણે ધન, વિવિધ વસ્તુઓ, તેલ અને સિંદૂર આપ્યા.
જન્માખ્યાનં ચ હલિનો રોહિણીચરિતં તથા
તેણે જન્મની વાર્તા અને રોહિણીપુત્રના કાર્યો પણ કહ્યા.
સુખદં મોક્ષદં સારં જન્મમૃત્યુજરાપહમ્
આ વાર્તા આનંદદાયી છે, મુક્તિ આપે છે, સાર છે અને જન્મ, મરણ તથા વૃદ્ધાવસ્થાનો નાશ કરે છે.
સર્વાશુભવિનાશં ચ ભક્તિદાસ્યપ્રદં હરેઃ
તે સર્વ અશુભતાનો નાશ કરે છે અને હરિની ભક્તિ અને દાસ્ય આપે છે.
ગૃહીત્વા બાલિકાં હૃષ્ટો જગામ નિજમંદિરમ્
બાળિકાને લઈને, આનંદિત થઈને, તે પોતાના ઘેર ગયો.
અધુના ગોકુલે કૃષ્ણચરિતં શૃણુ મંગલમ્
હવે ગોકુલમાં કૃષ્ણના શુભ કાર્યો સાંભળો.
મંગલે સૂતિકાગારે જયાગારે જયાન્વિતે
મંગલમય સૂતિકાગૃહમાં, જયથી ભરપૂર વાતાવરણ હતું.
અતીવ સુંદરં નગ્નં પશ્યંતં ગૃહશેખરમ્
તેઓએ અત્યંત સુંદર, નિર્વસ્ત્ર, ઘરનો શોભા વધારતો બાળક જોયો.
રુદંતં ચ હસંતં ચ્ વેણુસંસક્તવિગ્રહમ્
રડતો અને હસતો, વાંસળી પકડીને, એવો તેનો રૂપ હતો.
દૃષ્ટ્વા નંદઃ સ્ત્રિયા સાર્દ્ધં હરિં હૃષ્ટો બભૂવ હ 4.9.
નંદે પોતાની પત્ની સાથે હરિને જોઈને આનંદ અનુભવ્યો.
ચિચ્છેદ નાડીં બાલસ્ય હર્ષાદ્ગોપ્યો જયં દદુઃ
ગોપીઓએ આનંદથી બાળકની નાળ કાપી અને જયઘોષ કર્યો.
બાલિકાશ્ચ વયસ્યશ્ચ વિપ્રપત્ન્યાશ્ચ સૂતિકામ્
બાળિકાઓ, સખીઓ અને બ્રાહ્મણપત્નીઓ સૂતિકાગૃહમાં હાજર રહી.