કથા આરંભે, બ્રહ્મવૈવર્ત પુરાણના પ્રકૃતિ વિભાગમાં નારદ અને નારાયણ વચ્ચે સંવાદ ચાલે છે. અહીં, દુઃખી વ્યક્તિ—જે સંતાન, કુટુંબ, પત્ની ગુમાવ્યા હોય, અથવા જેણે સર્વસ્વ ગુમાવ્યું હોય—એવા લોકો રાજદ્વાર, શમશાન, વિશાળ જંગલ કે યુદ્ધભૂમિમાં, ઘર કે જંગલના અગ્નિકાંડમાં, અથવા લૂંટારૂઓથી ઘેરાયેલા હોય ત્યારે, અને જે અત્યંત ગરીબ કે મૂર્ખ હોય, તેઓ એક વર્ષ સુધી દુર્ગાના સ્તોત્રનો જપ કરે તો તેમને આશ્ચર્યજનક ફળ મળે છે. આ પ્રકરણ 'દુર્ગા સ્તવ' તરીકે પૂર્ણ થાય છે. ત્યારબાદ, નારદ પુછે છે: “હે નારાયણ! મને પ્રકૃતિનું કવચ કહો, જે 'બ્રહ્માંડ-મોહન કવચ' તરીકે પ્રસિદ્ધ છે.” નારાયણ જવાબ આપે છે: “શ્રીકૃષ્ણે ક્યારેક બ્રહ્માને દયાપૂર્વક આ કવચ જણાવ્યું હતું. ધર્મ અને અર્થની વાતો બ્રહ્માએ જાહ્નવીના કિનારે કહ્યું હતું. એ કવચ, જેના દ્વારા ત્રિપુરારીએ ત્રિપુરાનો વિનાશ કર્યો, ભદ્રકાલિકાએ રક્તબીજનો સંહાર કર્યો, મહેન્દ્રે લક્ષ્મીનો ધામ મેળવ્યો, મહર્ષિ નંદીએ પરમજ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યું અને દુર્વાસાએ શિવની સમાનતા પામી—એ છ-અક્ષરી મંત્ર ભક્તો માટે કલ્પવૃક્ષ સમાન છે. માત્ર મંત્ર પ્રાપ્ત કરવાથી મનુષ્ય વિષ્ણુ સમાન થઇ જાય છે.” આ કવચમાં, “ઓમ દુર્ગે” થી ગળાની રક્ષા, “ઓમ હ્રીં શ્રીં ક્લીં” થી પીઠની ચારેય બાજુ રક્ષા, “ઓમ શ્રીં હ્રીં ક્લીં” થી સમગ્ર શરીરની, નિદ્રા અને જાગૃતિમાં રક્ષા થાય છે. દક્ષિણમાં ભદ્રકાલી, દક્ષિણ-પશ્ચિમમાં મહેશ્વરી, ઉત્તરમાં વૈષ્ણવી અને ઉત્તર-પૂર્વમાં શિવ-પ્રિયાની રક્ષા મળે છે. નારાયણ કહે છે: “હે વત્સ! મેં તને અતિ દુર્લભ કવચ કહ્યુ છે. જેઓ ગુરુની પૂજા વિધિવત્ કરે—વસ્ત્ર, આભૂષણ, ચંદનથી—અને યાત્રા કરે, પૃથ્વીનો પરિભ્રમણ કરે, તેઓ આ કવચ પાંચ લાખ વખત જપે તો આ કવચ સિદ્ધ થાય છે. એ પછી, એ વ્યક્તિને જલ, અગ્નિ, કાંઈ પણમાં મરણ નથી આવતું. કવચ સિદ્ધ થાય તો એ વિષ્ણુ સમાન બની જાય છે.” મૂળ પ્રકૃતિ, જેના પુત્ર ગણાાધિપતિ છે, એના પોતાના અંશથી શ્રીકૃષ્ણે પણ ગણાાધિપતિ બન્યા. કવચ જપ પછી દહીં-ભાતનું ભોજન અને સોનાનો દાન કરવો, જપ કરનારને વસ્ત્ર, આભૂષણ, રત્નોથી પ્રસન્ન કરવો, અને પુસ્તકની ભક્તિપૂર્વક પૂજા કરવી. એના આશીર્વાદથી સંતાન, પૌત્ર અને કીર્તિ વધે છે; શ્રીકૃષ્ણની દાસ્ય અને અવિચલ ભક્તિ પ્રાપ્ત થાય છે. આ રીતે 'બ્રહ્માંડ-મોહન કવચ' નામે સત્તરમું અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે. પછી, તૃતીય વિભાગમાં કથા આરંભે છે: “શ્રીગણેશને નમસ્કાર, પુજ્ય ગુરુને નમસ્કાર, નારાયણને અને શ્રેષ્ઠ પુરુષોને નમસ્કાર.” નારદ કહે છે: “હે નારાયણ! જે સર્વોત્તમ અને ઇચ્છનીય છે, અને અવિદ્વાન માટે જ્ઞાન વૃદ્ધિ કરે છે, એ વિષય સાંભળવા હું અહીં આવ્યો છું—શ્રીગણેશના વિભાગ વિશે.” પછી, નારદ પુછે છે: “શ્રેષ્ઠ દેવતા, પાવન પાર્વતીના ગર્ભમાં કેવી રીતે જન્મ્યા? તેઓ કયા દેવતા ના અંશ છે અને કઈ રીતે જન્મ પામ્યા? કયું બ્રહ્મ-શક્તિ અને કયું પરાક્રમ હતું? તેમની પૂજા કેવી રીતે સૌ પ્રથમ તમામ લોકોમાં થઈ? તેમનો જન્મ પુરાણોમાં ગુપ્ત રીતે વર્ણવાયો છે.” આ રીતે, નારદે શ્રીગણેશના ગુપ્ત અને પાવન જન્મ, તેમની શક્તિ અને પૂજાના પ્રથમપણા વિશે જાણવાની ઈચ્છા વ્યક્ત કરી. Thus, the sacred dialogue continues, revealing the glories of Prakriti, Durga, and Ganesha, as sung in the Brahmavaivarta Purana.