એક હજાર યોજન લાંબું, એ પ્રદેશ સંપૂર્ણપણે સહાયકોથી ભરેલું હતું. એના મધ્યમાં, ભગવાન ઈન્દ્રની જેમ, તારાઓથી ઘેરાયેલા, એ મહાન પુરુષ નિવાસ કરતા હતા. તેમના માથે મુકુટ, કાનમાં કુંડળ અને જંગલની સુંદર વણેલ હારથી સજ્જ હતા. તેમનો રંગ તાજા મેઘની જેમ ગાઢ હતો, દેખાવમાં અતિ સુંદર અને મનમોહક. સમગ્ર શરીર ચંદનથી અંકિત, હાથમાં રમણિય કમળ લઈને, તેઓ નજરે પડતા. ભગવાન હરીને ગંગા શ્રેષ્ઠ ભક્તિથી સેવા આપતી, સફેદ ચામરથી પવન કરતી હતી. એ સર્વાંગી, પૂર્ણ અને વિશિષ્ટ ભગવાનને જોઈને, તમામના શરીરમાં રોમાંચ છવાઈ ગયો, આંખોમાં આશુ, અવાજ કંપિત થઈ ગયા. જગતના સર્જનહાર, હાથ જોડીને, ભક્તિપૂર્વક નમન કરવા લાગ્યા. હરી, સર્વજ્ઞ, સર્વહૃદયના જાણકાર, એ સન્માનિત શબ્દો સાંભળી, બોલ્યા: "અગાઉ, મારા ભક્ત, શક્તિશાળી ગોપા, સુદામા, એનું સમગ્ર પ્રાચીન કથા કહું છું, હે દેવતાઓ, સાંભળો." સુદામા નામે, ગોપા, મારા સહાયકોમાં શ્રેષ્ઠ હતા. એક વખત, હું મારા સ્વગૃહમાંથી રાસમંડળમાં ગયો હતો. ત્યાં, સહાયકોથી જાણકારી મળતાં, વિરજયા સાથે મારા વિશે જાણીને, અને મને વિરજા રૂપે નદીમાં ઓળખીને, એણે જોયું કે હું અદ્રશ્ય થઈ ગયો છું. ક્યારેક, દેવીએ મને મહેલમાં સુદામા સાથે જોયા. ત્યારબાદ, સુદામા તમને અને તેને જોઈને ખૂબ ક્રોધિત થયા. એ સાંભળીને, દેવી પણ ગુસ્સે થઈ, આંખો કમળપાંખડી જેવી લાલ થઈ ગઈ. એ પોતાની તમામ સાથીઓ સાથે ઉઠી, તેજસ્વી અને અવિરત પ્રકાશમાં. ગુસ્સાથી ભરાઈ, એણે સુદામાને શાપ આપ્યો: "બાલક, રોક, જા નહી! ક્યાં જઈ રહ્યો છે?" એમ વારંવાર બોલી. બધી ગોપીઓ અને ગોપાઓ દુઃખથી રડી પડ્યા. "એ શાપ પૂર્ણ કર્યા પછી, અર્ધ ક્ષણમાં પાછો આવશે." ગોલોકમાં અર્ધ ક્ષણ એક મન્વંતર જેટલું હોય છે. એ શંખચૂડ ફરીથી ત્યાં આવશે. "મારો ત્રિશૂલ લઈ, ઝડપથી ભારતમાં જા." "મારો શુભ કવચ ગળામાં પહેર." "હે બ્રાહ્મણ, જ્યારે એ કવચ તારા ગળામાં હશે, તને કોઈ નુકસાન કરી શકશે નહીં." એક સમય આવશે, જ્યારે તેની પત્નીની પાવિત્રતા તૂટશે. "હું ચોક્કસપણે મારી વંશવીજ તેની પત્નીના ગર્ભમાં મૂકીશ." પછી, એ પોતાનો શરીર ત્યજી, મારી પ્રિય બનશે. ભગવાન હરીએ ત્રિશૂલ અર્પણ કરી, આનંદથી અંદર પ્રવેશ કર્યો. પછી, નારાયણ કહે છે: એ ઝડપથી પોતાના ગૃહ, યોગ્ય સ્થાન પર ગયા, હે મહાન ઋષિ. ચંદ્રભાગા નદીના કિનારે, સુંદર વટ વૃક્ષ નીચે, તેમણે પુષ્પદંત, ગંધર્વોના સ્વામી, મનપસંદ દૂત તરીકે નિયુક્ત કર્યા. ભગવાનના આદેશથી, એ ઝડપથી એ શ્રેષ્ઠ શહેરમાં ગયા. એ શહેર, હે ઋષિ, પાંચ યોજન પહોળું અને બે ગણી લંબાઈનું હતું, સાત કઠિન ખાઈઓથી ઘેરાયેલું. એ હંમેશા અનગણ્ય રત્નોથી સજ્જ, ધધકતા અગ્નિની જેમ તેજસ્વી હતું. ચાર બાજુ વેપારીઓના ગઠાં, વિવિધ માલસામાનથી ઝળહળતા, દેખાતા.