પછી, તેનું શરીર સર્વોચ્ચ ગુણોથી યુક્ત થઈ ગયું. તેની કૃપાથી, તેના મંત્રને ભક્તિપૂર્વક સ્મરણ કરનાર અને વૈષ્ણવોને પણ તેનો અંશ પ્રાપ્ત થયો. પૂર્વે મેં તમને ગોપી સાથે, ક્ષમાના સાથમાં, જોઈ હતી—તેણી સુંદર દાગીનાથી શોભિત હતી અને સુંદર ચંદનના લપસથી સુગંધિત હતી. તેમના નવા મિલન પછી, આનંદથી, કૃષ્ણ તરત જ નિદ્રાની ગોદમાં પલળી ગયા. આ પ્રસંગે, તમારી પીળાં વસ્ત્રો અને મોહક વાંસળી પણ લઈ લેવામાં આવી હતી. પછી મિત્રોના વચનથી, પ્રેમપૂર્વક એ બધું પાછું આપવામાં આવ્યું. લાજથી, ક્ષમા પોતાના શરીરનો ત્યાગ કરીને ધરામાં વિલીન થઈ ગઈ. જે તમે પૂર્વે રડતાં-રડતાં પ્રેમથી વિભાજિત કરીને આપ્યું હતું—તે ધર્મ માટે ધર્મનિષ્ઠોને અને થોડીક દયાથી દુર્બળોને આપવામાં આવ્યું હતું. આ બધું મેં તમને કહી દીધું છે; હવે તમે વધુ શું સાંભળવા ઈચ્છો છો? આમ કહીને, રાધાના નેત્ર કમળની પાંખડીઓ જેવાં લાલ થઈ આવ્યા. ગાંગા, સિદ્ધ યોગિની, યોગ દ્વારા એ રહસ્ય જાણતી હતી. રાધાએ પણ યોગથી, ગાંગાની સર્વત્ર હાજરી અનુભવી. ગોલોક, વૈકુંઠ, બ્રહ્મલોક અને બીજા લોક—સર્વત્ર જળ વિનાનું, સુકાઈ ગયેલા કમળોથી ભરેલું જોવા મળ્યું. બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, શિવ, અનંત, ધર્મ, ઇન્દ્ર, ચંદ્ર અને સૂર્ય—બધા જ ગોલોકમાં આવ્યા, તેમનાં કંઠ, હોઠ અને જીભ સુકાઈ ગયેલા હતા. ત્યાં, સર્વ શ્રેષ્ઠ, આશીર્વાદ આપનાર, સર્વકારણ, નિરાકાંક્ષ, નિરાકાર, અસ્પર્શ્ય અને આધારરહિત પરમેશ્વર પ્રગટ થયા. તેઓ સ્વેચ્છાએ, રૂપધારી, ભક્તો પર કૃપા કરનાર હતા. એ પરમ, સર્વોચ્ચ આત્મા, સર્વનિયંતાએ દર્શન આપ્યાં. દેવતાઓ, કંપતા સ્વરે, આંસુભીનાં નેત્રો અને રોમાંચિત કાયાથી, તેજસ્વી પરમ બ્રહ્મને જોયા—જે સર્વ કારણોના કારણ છે. ગોપગણ તેમની સેવા કરતા, સફેદ ચામરથી તેમને શીતળતા આપતા. લાખો ગોપો, સુંદર વસ્ત્રોમાં, તેમને ઘેરીને ઊભા હતા. કૃષ્ણના રૂપે તેઓ તાજા મેઘ જેવાં શ્યામ, યુવાન, પીળાં વસ્ત્રધારી હતા. તેમના રૂપે કરોડો ચાંદની કાંતિ, તેજ અને સૌંદર્ય ઝલકતું હતું. તેમનાં અંગોમાં કરોડો કામદેવ જેવી લાલિત્ય અને રમણિયતા હતી. તેઓ મહામૂલ્યના દાગીનાથી શોભિત હતા. કૃષ્ણ સર્વપ્રિય, જીવનથી પણ વધુ પ્રિય, ભક્તોના હૃદયમાં વિશ્રામ પામનાર અને સર્વત્ર રસમાં સંપૂર્ણ દેખાતા હતા. દેવતાઓએ તેમને સર્વ દિશામાંથી દર્શન કર્યું. ઋષિ, માનવો, સિદ્ધો અને તપસ્વીઓ—all તેમના તપથી ત્યાં પહોંચ્યા. બધાએ પરસ્પર વિચાર વિમર્શ કર્યા અને ચારમુખી બ્રહ્માને સંબોધ્યા. બ્રહ્માએ એ વચનો સાંભળી, વિષ્ણુના જમણા બાજુ ઊભા રહ્યા. સર્વોચ્ચ આનંદથી ભરેલા, પરમ આનંદના સ્વરૂપમાં, બધા સમાન વસ્ત્રમાં સભામાં બેઠા. કૃષ્ણ બે હાથ ધરાવતા, વાંસળી પકડીને, વનમાલા પહેરીને અતિમોહક અને શાંત રૂપે પ્રગટ થયા. સૌ વસ્ત્ર, કીર્તિ, રૂપ અને સૌંદર્યમાં સમાન હતા.