స్నేహేన చైవ సుశ్రోణి ప్రీతో ఽస్మి వరవర్ణిని
ప్రేమతో, అందమైన నడుము కలదానివి, నీవు నన్ను సంతోషపెట్టావు, ముద్దుబంగారువి.
తం తే సంపూరయామ్యద్య యద్యపి స్యాత్సుదుర్లభః
నీవు ఎంత కష్టమైనదైనా, నేడు నీ కోరికను తీరుస్తాను.
చికీర్షితం మే బ్రహ్మిష్ఠ త్వం హి వేత్థ యథాతథమ్
బ్రహ్మవేత్తలలో శ్రేష్ఠుడవు, నేను కోరినది నీకు బాగా తెలుసు.
మాహేన్ద్రీ త్వం వరారోహే మద్ధితార్థమిహాగతా
ఇంద్రుని భార్యవు, అందమైనవు, నా మేలుకోసం ఇక్కడికి వచ్చావు.
అదృశ్యం సర్వభూతైస్తు సంప్రయోగమిహేచ్ఛసి
నీవు అందరు జీవులకు కనిపించకుండా, ఇక్కడ కలయికను కోరుతున్నావు.
ఇమం వృణీష్వ కామం త్వం మత్తో వై వల్గుభాషిణి
ఓ మధురంగా మాట్లాడే వాడా, నన్నుంచి ఈ వరాన్ని కోరుకో.
తతః స్వగృహమాగమ్య జయత్యా సహితః ప్రభుః
ఆ తర్వాత ప్రభువు జయంతితో కలిసి తన ఇంటికి వెళ్లాడు.
అదృశ్యః సర్వభూతానాం మాయయా సంవృతస్తదా
ఆ సమయంలో, మాయచేత ఆవృతుడై, అతడు అందరికీ కనిపించకుండా ఉన్నాడు.
అభిజగ్సుర్గృహం తస్య ముదితాస్తం దిదృక్షవః
ఆయనను చూడాలని ఉత్సాహంతో, ఆనందంగా వారు అతని ఇంటికి వచ్చారు.
లక్షమం తస్య తద్ బుద్ధ్వా ప్రతిజగ్ముర్యథాగతమ్
అతని గుర్తు తెలుసుకొని, వారు వచ్చినట్టు తిరిగి వెళ్లిపోయారు.
ప్రీత్యర్థే దశ వర్షాణి జయన్త్యా హితకామ్యయా
ప్రేమకోసం, జయంతి క్షేమార్థంగా, పది సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.
కావ్యస్య రూపమాస్థాయ సో ఽసురాన్సమభాషత
కావ్యుడి రూపం ధరించి, అతడు అసురులతో మాట్లాడాడు.
స్వాగతం మమ యాజ్యానాం సంప్రాప్తో ఽస్మి హితాయ చ
నా యజ్ఞకర్తలకు స్వాగతం. మీ మేలుకోసం నేను వచ్చాను.
తతస్తే హృష్టమనసో విద్యార్థముపపేదిరే
ఆ తర్వాత, హర్షంతో వారు జ్ఞానం కోసం దగ్గరికి వచ్చారు.
సమయాన్తే దేవయాజీ సద్యో జాతమతిస్తదా
కాలం ముగిసినప్పుడు, దేవతల యజ్ఞకర్త ఒక్కసారిగా తెలిసికొన్నాడు.
దేవి గచ్ఛామ్యహం ద్రష్టుం తవ యాజ్యాఞ్ఛుచిస్మితే
ఓ ముద్దుగా నవ్వే వాడా, నీ యజ్ఞకర్తలను చూడడానికి నేను వెళ్తున్నాను.
ఏష బ్రహ్మన్సతాం ధర్మో న ధర్మం లోపయామి తే
ఓ బ్రహ్మన్, ఇదే సత్పురుషుల ధర్మం. నీ ధర్మాన్ని నేను ఉల్లంఘించను.
తతో గత్వా సురాన్దృష్ట్వా దేవాచార్యేణ ధీమతా
తర్వాత, వెళ్లి దేవతలను చూసి, దేవాచార్యుడు బుద్ధిమంతుడైనవాడు—
కావ్యం మామనుజానీధ్వమేష హ్యాఙ్గిరసో మునిః
కావ్యుడిని నన్ను అనుమతించండి, ఇతడు అంగిరసుడు ముని.
శ్రుత్వా తథా బ్రువాణం తం సంభ్రాన్తా దితిజాస్తతః
అతడు అలా మాట్లాడిన మాటలు విని, దైత్యులు గందరగోళంగా అయ్యారు.
సంప్రమూఢాః స్థితాః సర్వే ప్రాపద్యన్త న కిఞ్చన
అందరూ అయోమయంగా నిలబడి, ఏమీ చేయలేకపోయారు.
ఆచార్యో యో హ్యయం కావ్యో దేవాయార్యో ఽయమఙ్గిరాః
ఈ కావ్యుడు దేవతలకు ఆచార్యుడు, ఈ అంగిరసుడు కూడా దేవతల ఆచార్యుడే.
ఏవముక్తే తు తే సర్వే తావుభౌ సమవేక్ష్య చ
ఇలా అన్న వెంటనే అందరూ ఆ ఇద్దరిని చూసారు.
బృహస్పతిరువాచైనామం భ్రాతో ఽయమఙ్గిరాః
బృహస్పతి ఇలా అన్నాడు: 'ఇతడు నా అన్నయ్య, అంగిరసు.'
సంమోహయతి రూపేణ మామకేనైష వో ఽసురాః
ఇతడు తన రూపంతో నన్ను మోసం చేస్తున్నాడు; అసురులారా, మీను కూడా మోసం చేస్తున్నాడు.
అయం నో దశవర్షాణి సతతం శాస్తి వై ప్రభుః
ఈ ప్రభువు మన మీద పదేళ్లు నిరంతరం పాలన చేశాడు.
తతస్తేదానవాః సర్వే ప్రణిపత్యాభివాద్య చ
అప్పుడు దానవులందరూ నమస్కరించి, వందనం చేసి,
ఊచుస్తమసురాః సర్వే క్రుద్ధాః సంరక్తలోచనాః
అసురులందరూ కోపంతో, కళ్లలో రక్తం మరిగినట్టు ఇలా మాట్లాడారు:
భార్గవో ఽగిరసో వాయం భవత్వేషైవ నో గురుః
ఈ భార్గవుడు గానీ, అంగిరసు గానీ మన గురువు కావాలి.
ఏవముక్త్వా సురాః సర్వే ప్రాపద్యన్త బృహస్పతిమ్
ఇలా చెప్పి, దేవతలందరూ బృహస్పతిని ఆశ్రయించారు.