పూరో ప్రీతో ఽస్మి భద్రం తే గృహాణ త్వం స్వయౌవనమ్
పూరూ, నేను సంతోషపడ్డాను. నీకు మంగళం కలగాలి! నువ్వు నీ యవ్వనాన్ని తిరిగి స్వీకరించు.
ప్రతిపేదే జరాం రాజా యయాతిర్నహుషాత్మజః
నహుషుని కుమారుడైన యయాతి రాజు మళ్లీ వృద్ధాప్యాన్ని అంగీకరించాడు.
అభిషేక్తుకామం చ నృపం పూరుం పుత్రం కనీయసమ్
తన చిన్న కుమారుడైన పూరువును రాజుగా అభిషేకించాలనే కోరికతో,
కథం శుక్రస్య నప్తారం దేవయాన్యాః సుతం ప్రభో
ప్రభూ, శుక్రుని మనవడైన, దేవయానీ కుమారుడైన వాడిని ఎలా రాజుగా చేయగలిగారు?
యదుర్జ్యేష్ఠస్తవ సుతో జాతస్తమనుదతుర్వసుః
నీ పెద్ద కుమారుడైన యదు జన్మించాడు; కానీ తుర్వసు అతన్ని అంగీకరించలేదు.
సుతః సంబోధయామస్త్వాం ధర్మం సమనుపాలయ
కుమారా, మేము నిన్ను బోధిస్తున్నాం: నువ్వు ధర్మాన్ని పాటించు.
బ్రాహ్మణప్రముఖా వర్ణాః సర్వే శృణ్వన్తు మే వచః
బ్రాహ్మణులు మొదలుకొని అన్ని వర్ణాల వారు నా మాటలు వినాలని కోరుతున్నాను.
మాతాపిత్రోర్వచనకృద్వీరః పుత్రః ప్రశస్యతే
తల్లి తండ్రి చెప్పిన మాటలకు కట్టుబడి నడుచుకునే కుమారుడు వీరుడిగా ప్రశంసించబడతాడు.
ప్రతికూలః పితుర్యశ్చ న స పుత్రః సతాంమతః
తండ్రికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించే వాడిని మంచి వారు కుమారుడిగా భావించరు.
యదునాహమవజ్ఞాతస్తథా తుర్వసునాపి చ
యదు నన్ను అవమానించాడు; అలాగే తుర్వసు కూడా అలాగే చేశాడు.
పూరుణా తు కృతం వాక్యం మానితశ్చ విశేషతః
కాని పురు నా మాటను పాటించి, నాకు ప్రత్యేకంగా గౌరవం ఇచ్చాడు.
సర్వే కామా మమ కృతాః పూరుణా పుణ్యకారిణా
పుణ్యకారుడు అయిన పురు నా అన్ని కోరికలను నెరవేర్చాడు.
పుత్రో యస్త్వానువర్త్తేత స రాజా తు మహామతే
తండ్రి మాటను అనుసరించే కుమారుడే, ఓ మహామతి, రాజ్యానికి యోగ్యుడు.
యః పుత్రో గుణసంపన్నో మాతాపిత్రోర్హితః సదా
తల్లి తండ్రి మేలుకోసం ఎప్పుడూ కృషి చేసే, మంచి లక్షణాలు కలిగిన కుమారుడే నిజమైన కుమారుడు.
అర్హే ఽస్య పూరూ రాజ్యస్య యః ప్రియః ప్రియకృత్తవ
ప్రియమైన పనులు చేసే, అందరికీ ఇష్టమైన వాడే, ఓ పురువులు, రాజ్యానికి అర్హుడు.
పౌరజాన పదైస్తుష్టైరిత్యుక్తే నాహుషస్తదా
పౌరులు ఈ మాటలకు సంతృప్తిగా ఉండగా, ఆ సమయంలో నాహుషుడు ఇలా అన్నాడు.
దిశి దక్షిణపూర్వస్యాం తుర్వసుం తు న్యవేశయత్
దక్షిణా తూర్పు దిశలో తుర్వసును స్థాపించాడు.
ప్రతీచ్యాముత్తరస్యాం చ ద్రుహ్యుం చానుం చ తావుభౌ
వాయవ్య ఉత్తర దిశలో ద్రుహ్యును, అనును ఇద్దరినీ స్థాపించాడు.
వ్యభజత్పఞ్చధా రాజా పుత్రేభ్యో నాహుషస్తదా
ఆ సమయంలో రాజు నాహుషుడు తన కుమారులకు రాజ్యాన్ని అయిదు భాగాలుగా విభజించాడు.
యథాప్రదేశం ధర్మజ్ఞైర్ధర్మేణ ప్రతిపాన్యతే
ప్రతి ప్రాంతాన్ని ధర్మాన్ని తెలిసిన వారు ధర్మబద్ధంగా పాలించారు.
పుత్రసంక్రామితశ్రీస్తు ప్రీతిమా నభవన్నృపః
తన ఐశ్వర్యాన్ని కుమారులకు అప్పగించిన రాజు ఆనందంతో ఉన్నాడు.
ప్రీతిమానభవద్రాజా భారమావేశ్య బన్ధుషు
బంధువులకు బాధ్యతను అప్పగించి, రాజు సంతోషంగా ఉన్నాడు.
యాభిః ప్రత్యాహరేత్కామాత్కూర్మౌంఽగానీవ సర్వశః
ఎవరైనా తన కోరికలను, తాబేలు తన అవయవాలను లోపలికి తీసుకునేలా పూర్తిగా ఉపసంహరించుకోవచ్చు.
హవిషా కృష్ణవర్త్మేవ భూయ ఏవాభివర్ద్ధతే
హవిస్సుతో కృష్ణవర్త్మ మళ్లీ పెరిగినట్లే, అతడూ మళ్లీ అభివృద్ధి చెందుతాడు.
నాలమేకస్య తత్సర్వమితి పశ్యన్న ముహ్యతి
ఇది ఒక్కరికి సరిపోదని తెలుసుకున్నవాడు, ఈ లోకంలో ఏదీ తనకే చాలని భావించడు, మాయలో పడడు.
కర్మణా మనసా వాచా బ్రహ్మ సంపద్యతే తదా
మనసుతో, మాటతో, చేతలతో ఆ పరబ్రహ్మాన్ని ఆ సమయంలో పొందుతాడు.
యదా నేచ్ఛతి న ద్వేష్టి బ్రహ్మ సంపద్యతే తదా
ఎప్పుడు కోరిక లేకుండా, ద్వేషం లేకుండా ఉంటాడో, అప్పుడు బ్రహ్మాన్ని పొందుతాడు.
యైషా ప్రాణాన్తికో రోగస్తాం తృష్ణాం త్యజతః సుఖమ్
ఈ తృష్ణే మనిషి ప్రాణాంతక వ్యాధి. దాన్ని వదిలిపెడితే నిజమైన సుఖం లభిస్తుంది.
జీవితాశా ధనాశా చ జీర్యతో ఽపి న జీర్యతి
జీవితంపై ఆశ, ధనంపై ఆశ శరీరం వృద్ధాప్యంలోకి వెళ్ళినా తగ్గవు.
కృష్ణాక్షయసుఖస్యైతత్కలాం నర్హన్తి షోడశీమ్
శ్రీకృష్ణుని అనంతమైన ఆనందానికి పదహారు భాగాలు కూడా సమానం కావు.