ప్రజా చ యౌవనం ప్రాప్తా వినశిష్యత్యనో తవ
అను, నీ సంతానం యవ్వనాన్ని పొందినా, వారు నశించిపోతారు.
పూరో త్వం ప్రతిపద్యస్వ పాప్మానం జరయా సహ
పురు, నీవు పాపాన్ని వృద్ధాప్యంతో పాటు స్వీకరించాలి.
కావ్యస్యోశనసః శాపాన్న చ తృప్తో ఽస్మియౌవనే
కావ్య ఉశనసు శాపం వలన యవ్వనంలో నాకు తృప్తి లేదు.
పూర్ణే వర్షసహస్రే తే ప్రతిదాస్యామి యౌవనమ్
నీవు వెయ్యేళ్లు పూర్తయ్యాక, నీకు మళ్లీ యవ్వనాన్ని ఇచ్చెదను.
ఏవముక్తః ప్రత్యువాచ పుత్రః పితరమఞ్జసా
ఇలా చెప్పిన తరువాత, కుమారుడు తండ్రితో నేరుగా సమాధానం చెప్పాడు.
ప్రతిపత్స్యే చ తే రాజన్పాప్మానం జరయా సహ
రాజా, నేను నీ నుండి పాపాన్ని వృద్ధాప్యంతో పాటు స్వీకరిస్తాను.
జరయాహం ప్రతిచ్ఛన్నో వయోరూపధరస్తవ
వృద్ధాప్యంతో కప్పబడి, నీ వయస్సు, రూపాన్ని నేను ధరించెదను.
పూరో ప్రీతో ఽస్మి భద్రం తే ప్రీతశ్చేదం దదామి తే
పురు, నేను సంతోషించాను; నీకు మంగళం కలగాలి. నీవు సంతోషంగా ఉన్నందున, ఇదిని నీకు ఇస్తున్నాను.
పూరోరనుమతో రాజా యయాతిః స్వజరాం తతః
పూరువు అంగీకారంతో, యయాతి తన వృద్ధాప్యాన్ని తిరిగి స్వీకరించాడు.
గౌరవేణాథ వయసా యయాతిర్నహుషాత్మజః
గౌరవంతో, వయస్సు కారణంగా నహుషుని కుమారుడైన యయాతి
యథాకామం యథోత్సాహం యథాకాలం యథాసుఖమ్
తనకు ఇష్టమైనట్లు, ఉత్సాహంగా, సరైన సమయంలో, ఆనందంగా
దేవానతర్పయద్యజ్ఞైః పితౄఞ్శ్రాద్ధైస్తథైవ చ
దేవతలను యజ్ఞాలతో, పితృదేవతలను శ్రాద్ధాలతో సంతృప్తిపరిచాడు.
అతిథీనన్నపానైశ్చ వైశ్యంశ్చ పరిపాలనైః
అతిథులకు అన్నపానీయాలతో ఆతిథ్యం ఇచ్చి, వైశ్యులను రక్షించాడు.
ధర్మేణ చ ప్రజాః సర్వా యథావదనురఞ్జయత్
ధర్మంతో, అన్ని ప్రజలను యథావిధిగా సంతోషపరిచాడు.
స రాజా సింహవిక్రాన్తో యువా విషయగోచరః
ఆ రాజు సింహపాదంతో, యువకుడిగా, తన రాజ్యంలో చురుకుగా ఉండేవాడు.
స మార్గమాణః కామానామతద్దోషనిదర్శనాత్
కామాలను అన్వేషిస్తూ, వాటిలోని దోషాలను కూడా గమనించాడు.
అపశ్యత్స యదా తాన్వై వర్ద్ధమానాన్నృపస్తదా
ఆ రాజు ఆ కామాలు పెరుగుతున్నాయని చూసినప్పుడు,
సంప్రాప్య స తు తాన్కామాంస్తృప్తః ఖిన్నశ్చ పార్థివః
ఆ కామాలను పొందిన తరువాత, ఆ రాజు తృప్తి చెందడమే కాక, అలసిపోయాడు కూడా.
పరిసంఖ్యాయ కాలే చ కలాః కాష్ఠాస్తథైవ చ
కాలాన్ని, కలలను, కష్టాలను లెక్కపెట్టాడు.
యథా సుఖం యథోత్సాహం యథాకాలమరిన్దమ
తనకు సుఖంగా, ఉత్సాహంగా, సరైన సమయంలో, శత్రువులను జయించినవాడా,
పూరో ప్రీతో ఽస్మి భద్రం తే గృహాణ త్వం స్వయౌవనమ్
పూరూ, నేను సంతోషపడ్డాను. నీకు మంగళం కలగాలి! నువ్వు నీ యవ్వనాన్ని తిరిగి స్వీకరించు.
ప్రతిపేదే జరాం రాజా యయాతిర్నహుషాత్మజః
నహుషుని కుమారుడైన యయాతి రాజు మళ్లీ వృద్ధాప్యాన్ని అంగీకరించాడు.
అభిషేక్తుకామం చ నృపం పూరుం పుత్రం కనీయసమ్
తన చిన్న కుమారుడైన పూరువును రాజుగా అభిషేకించాలనే కోరికతో,
కథం శుక్రస్య నప్తారం దేవయాన్యాః సుతం ప్రభో
ప్రభూ, శుక్రుని మనవడైన, దేవయానీ కుమారుడైన వాడిని ఎలా రాజుగా చేయగలిగారు?
యదుర్జ్యేష్ఠస్తవ సుతో జాతస్తమనుదతుర్వసుః
నీ పెద్ద కుమారుడైన యదు జన్మించాడు; కానీ తుర్వసు అతన్ని అంగీకరించలేదు.
సుతః సంబోధయామస్త్వాం ధర్మం సమనుపాలయ
కుమారా, మేము నిన్ను బోధిస్తున్నాం: నువ్వు ధర్మాన్ని పాటించు.
బ్రాహ్మణప్రముఖా వర్ణాః సర్వే శృణ్వన్తు మే వచః
బ్రాహ్మణులు మొదలుకొని అన్ని వర్ణాల వారు నా మాటలు వినాలని కోరుతున్నాను.
మాతాపిత్రోర్వచనకృద్వీరః పుత్రః ప్రశస్యతే
తల్లి తండ్రి చెప్పిన మాటలకు కట్టుబడి నడుచుకునే కుమారుడు వీరుడిగా ప్రశంసించబడతాడు.
ప్రతికూలః పితుర్యశ్చ న స పుత్రః సతాంమతః
తండ్రికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించే వాడిని మంచి వారు కుమారుడిగా భావించరు.
యదునాహమవజ్ఞాతస్తథా తుర్వసునాపి చ
యదు నన్ను అవమానించాడు; అలాగే తుర్వసు కూడా అలాగే చేశాడు.