నికుంభశ్చాపి ధర్మాత్మా సిద్ధక్షేత్రం శశాప యః
ధర్మమయుడైన నికుంభుడు ఆ పవిత్ర ప్రాంతాన్ని శపించాడు.
వసతే స మహాతేజాః స్ఫీతాయాం వై నరాధిపః
ఆ మహాతేజస్వి రాజు ఆ సుసంపన్నమైన భూమిలో నివసించాడు.
దేవ్యాః స ప్రియకామస్తు వసన్వై శ్వశురాన్తికే
తన ప్రియ భార్య కోసం ఆకాంక్షతో, తన మామగారి దగ్గరే నివసించాడు.
పూర్వోక్తరూపసంవేషైస్తోషయన్తి మహేశ్వరీమ్
ముందుగా చెప్పిన విధంగా అలంకరణలు ధరించి, వారు మహేశ్వరీని సంతోషపరిచారు.
జుగుప్సతే సా నిత్యం వై దేవం దేవీం తథైవ చ
ఆమె ఎప్పుడూ ఆ దేవుడినీ, దేవిని కూడా ద్వేషించేది.
దరిద్రః సర్వథైవేహ హా కష్టం లజ్జతే న వై
ఇక్కడ అతడు పూర్తిగా దరిద్రుడైపోయాడు; అయ్యో, అతనికి ఏమాత్రం సిగ్గు లేదు.
స్మితం కృత్వా తు వరదా హరపార్శ్వమథాగమత్
వరం ఇచ్చే దేవి చిరునవ్వుతో హరుని పక్కకు వెళ్లింది.
నేహ వత్స్యామ్యహం దేవ నయ మాం స్వం నివేశనమ్
దేవా, నేను ఇక్కడ ఉండను; నన్ను నా ఇంటికి తీసుకెళ్ళు.
వాసార్థం రోచయామాస పృథివ్యాం తు ద్విజోత్తమాః
ఉత్తమ ద్విజులు భూమిపై నివాసం కోసం స్థలం కోరారు.
దివోదాసేన తాం జ్ఞాత్వా నివిష్టాం నగరీం భవః
దివోదాసుడు ఆ నగరాన్ని స్థాపించాడని తెలుసుకొని, భవుడు చర్య తీసుకున్నాడు.
గణేశ్వర పురీం గత్వా శూన్యాం వారాణసీం కురు
గణాధిపతీ, ఆ నగరానికి వెళ్లి వారణాసిని ఖాళీగా చేయు.
తతో గత్వా నికుంభస్తు పురీం వారాణసీం పురా
అప్పుడు నికుంభుడు పురాతన కాలంలో వారణాసి నగరానికి వెళ్లాడు.
శ్రేయస్తే ఽహం కరిష్యామి స్థానం మే రోచయానఘ
నీ శ్రేయస్సు కోసం, నాకు ఇష్టంగా ఉండే ఒక స్థలం నేను సృష్టిస్తాను, పాపరహితుడా.
తథా స్వప్నే యథా దృష్టం సర్వం కారితవాన్ద్విజః
ఆ బ్రాహ్మణుడు, కలలో చూసినట్లుగానే అన్నీ చేసాడు.
పూజా తుమహతీ చైవ నిత్యమేవ ప్రయుజ్యతే
అక్కడ ప్రతిరోజూ గొప్పగా పూజ జరుగుతుండేది.
అన్నప్రదానయుక్తైశ్చ హ్యత్యద్భుతమివాభవత్
అన్నదానాలతో అక్కడ అద్భుతంగా మారింది.
తతో వరసహస్రాణి నాగరాణాం ప్రయచ్ఛతి
తర్వాత, పట్టణవాసులకు వేలాది వరాలు ఇచ్చాడు.
రాజ్ఞస్తు మహిషీ శ్రేష్టా సుయశా నామ విశ్రుతా
రాజుకు ప్రముఖ రాణి సుయశా పేరుతో ప్రసిద్ధురాలు, అత్యుత్తమురాలు.
పూజాం తు విపులాం కృత్వా దేవీ పుత్రానయాచత
రాణి విస్తృతంగా పూజ చేసి, కుమారుల కోసం ప్రార్థించింది.
న ప్రయచ్ఛతి పుత్రాంస్తు నికుంభః కారణేన తు
ఒక కారణంతో, నికుంభుడు కుమారులను ఇవ్వలేదు.
అథ దీర్ఘేణ కాలేన క్రోధో రాజానమావిశత్
అంతటి కాలం తర్వాత, రాజుకు కోపం వచ్చింది.
ప్రీత్యా వరాంశ్చ శతశో న కిఞ్చిన్నః ప్రయచ్ఛతి
ప్రేమతో వందలు వరాలు ఇచ్చినా, మనకు ఏదీ ఇవ్వలేదు.
స యాచితశ్చ బహుశో దేవ్యా మే పుత్రకారణాత్
రాణి కుమారుల కోసం ఎన్నోసార్లు అతన్ని వేడుకుంది.
అతో నార్హతి పూజా తు మత్సకాశాత్కథఞ్చన
అందువల్ల, నా వైపు నుంచి పూజకు అతడు అర్హుడు కాదు.
ఏవం తు స వినిశ్చిత్య దురాత్మా రాజకిల్బిషీ
ఇలా నిర్ణయించుకుని, ఆ పాపాత్ముడు, పాపంతో కూడిన రాజు,
భగ్నమాయతనం దృష్ట్వా రాజానమశపత్ప్రభుః
పూజా స్థలం ధ్వంసమైనదని చూసి, ప్రభువు రాజును శపించాడు.
అకస్మాత్తు పురీ శూన్యా భవిత్రీతే నరాధిప
అనుకోకుండా నీ నగరం ఖాళీ అయిపోతుంది, నరాధిపా.
శప్త్వా పురీం నికుంభస్తు మహాదేవమథానయత్
పట్టణాన్ని శపించి, నికుంభుడు మహాదేవుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
తుల్యాం దేవవిభూత్యా తు దేవ్యాశ్చైవ మహామనాః
దేవతా వైభవంలో దేవికి సమానుడైన, మహామనస్సు కలవాడు,
దేవ్యా క్రీడార్థమీశానో దేవో వాక్యమథాబ్రవీత్
దేవికి ఆట కోసం, ఈశ్వరుడు ఆ సమయంలో ఈ మాటలు చెప్పాడు.